Schulden Forum

Help ik heb schulden! => Mijn Verhaal => Topic started by: Knibbel on July 23, 2013, 11:08:09 AM

Title: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 23, 2013, 11:08:09 AM
Zes maanden lang heb ik alles op alles gegooid om achterstanden en de urgentste schulden weg te werken. Mijn hersens hebben overuren gemaakt met rekenen, piekeren, oplossingen zoeken. En als ik nu terugkijk ben ik zelf erg verbaasd, en ook wel wat trots, dat ik dit overleefd heb. Pfff...... Maar ik ben er nog lang niet. Er is nog een lange weg te gaan.

Op dit moment is het totale schuldenplaatje 21.180 euro. Daarnaast hebben we nu nog een hypotheekschuld van 148.000 euro. Deze hypotheek is 3 jaar geleden van aflosvrije naar half aflosvrij/half aflosbaar veranderd. Nog ca. 3 jaar te gaan en dan is de helft afbetaald. Gelukkig hebben wij tot nu toe geen achterstand met de hypotheek en ik ga er alles aan doen om dat te voorkomen. Prioriteit hebben alle vaste lasten en dan komt de rest.

Er is op dit forum al een paar keer gezegd om geen al te hoge druk op jezelf te leggen alleen om je schuldenlast zo snel mogelijk te verminderen. Daar hebben ze wel een punt aan, want hoe hoger de verwachtingen, hoe hoger de kans op mislukking. Ik dacht aanvankelijk om van mezelf niet al te hoge eisen te stellen en tevreden te zijn wanneer het me lukt om in ieder geval op het eind van het jaar tussen 19.000 en 20.000  euro te zitten.

Maar..... nu hoor en lees ik allerlei berichten die wel eens directe gevolgen voor mijn baan kunnen hebben. Het gaat niet zo goed in de bakkerswereld waar mijn werkgever zit en als de franchisegever omvalt dan heeft dat natuurlijk ook gevolgen voor de ondernemers die bij hun aangesloten zijn. Of mijn baas dan onder zijn eigen naam verder kan is nog maar de vraag. Want de franchisegever is tevens zijn garantsteller. Mijn baas zal dan misschien de winkel moeten verkopen of sluiten, want hij zit met een torenhoge schuld voor de aankoop van de winkel  Dus zit ik me eigenlijk af te vragen of het toch niet verstandiger is om de komende maanden weer flink de tanden erin te bijten om een nog hogere afloscapaciteit te krijgen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on July 23, 2013, 11:15:18 AM
Knibbel, het belangrijkste is de balans.

Ga voor je verwachtingen uit van een haalbare afloscapaciteit.
Datgene wat je extra kan aflossen is daarmee bonus en buffer.
Zoals je al terecht schreef maak je je zorgen over de hypotheek.
Zowel jij als je man hebben signalen gekregen dat het niet zo goed gaat op het werk.
Wat je zou kunnen doen is de extra afloscapaciteit apart zetten om die klap op te vangen.

Zelf aflossen is vaak vooruit kijken, drempels zien aankomen en je daar tegen beschermen.
Dan lopen de aflossingen ook niet zo snel het gevaar dat je ze bij moet stellen.
Komt de nood aan de man kun je naar aanleiding van je inkomensgegevens aantonen dat een kleiner aflosbedrag noodzakelijk is.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 23, 2013, 11:54:07 AM
Zoals het plaatje er nu uitziet moet het allemaal net haalbaar zijn met de inkomsten en uitgaven.

Eind juli heb ik weer een schuldeiser afbetaald en dan heb ik 100 euro in de maand extra over. Eigenlijk wilde ik die 100 euro gebruiken om de schuld van de creditcard te verminderen. Want dit is een van de weinige schulden, samen met de schuld bij de postorderbedrijven, waar de maandelijkse termijnen omlaag gaan naarmate de openstaande schuld lager wordt. Dan krijg ik na een paar maanden weer wat extra geld vrij om die op te sparen voor bijv. de roodstand langzaam aan weg te werken.

Bij de andere schulden wordt alleen de looptijd verminderd en niet de maandelijkse aflossingstermijn. Daar heb ik nu dus niet zoveel aan.

Alleen breng je mij nu aan het twijfelen. Kan ik die 100 euro misschien toch maar beter ook in het bufferpotje gooien?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on July 23, 2013, 12:06:59 PM
Gooi je nu al iets in het bufferpotje zodat die gezond blijft?

Zo ja, zou ik die €100 in de creditcard stoppen.
Das waar ook je hebt een aantal schulden waarbij het maandbedrag vaststaat, het is verstandig om die als eerste weg te werken.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 23, 2013, 12:16:09 PM
Gooi je nu al iets in het bufferpotje zodat die gezond blijft?
Als er niets onverwacht tussen komt lukt het om 50 euro per maand in het bufferpotje te gooien. Zit nu 101,50 euro in en straks komt daar ook nog het resterende van het uitbetaalde verzekeringsgeld in.

Begrijp alleen even niet wat je bedoelt met het laatst. De 100 euro extra in de creditcard stoppen of bij een van die schulden waar een vaststaand termijn is.

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on July 23, 2013, 12:27:06 PM
Waarom zou je van die extra 100 euro die je straks hebt niet een deel in het bufferpotje doen, totdat die goed gevuld is voor noodgevallen en de rest in de aflossing van de schulden?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 23, 2013, 12:48:36 PM
Ja Kaatje, dat kan ik misschien beter eerst doen. Kan altijd nog achteraf besluiten om toch alles in de schulden te stoppen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on July 23, 2013, 01:09:13 PM
Weet niet of het verstandig is, daar weet Buster meer van dan ik. Maar ik zou mezelf niet vergeten met een bufferpotje als ik extra geld zou hebben om af te lossen. En je kan het inderdaad altijd nog gebruiken voor extra aflossen. Je hebt straks de mogelijkheid om je buffer iets sneller op te bouwen. Zou je een paar maanden kunnen doen en dan opnieuw bekijken. Al stop je 10 euro bij de buffer en 90 voor de schulden. Is toch 120 euro extra voor de buffer op jaarbasis.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on July 23, 2013, 01:18:49 PM
Je hebt een aantal aflossingen die je niet naar beneden kan bijstellen.

Stel, je afloscapaciteit zakt, dan kom je dus tekort.
Die aflossingen kun je het beste als eerste kwijt zijn.
Wat je zou kunnen doen is €10 naar de buffer, €90 naar de kaart.
In dit geval kost de kaart je meer aan rente en is het wijsheid om daar meer in te stoppen.
Zolang je maar wel iets in de buffer kan stoppen, en dat doe je dus ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 23, 2013, 01:29:27 PM
Goed plan. Kaatje en Buster bedankt voor het meedenken!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on July 23, 2013, 01:32:27 PM
Nu snap ik ook wat je bedoelt Buster, eerst met de vaste aflossingen te beginnen die niet zakken. Is een goede tip! Zo had ik er zelf nog niet eerder naar gekeken. Voor de aflossingen die zakken als de schuld lager wordt, die kan je dan beter voor later bewaren of niet?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 23, 2013, 01:56:28 PM
Zo heb ik het ook begrepen Kaatje!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on July 23, 2013, 02:12:59 PM
Wat ik bedoelde;

Knibbel, je hebt twee soorten aflossingen; leningen/creditcard met een vaststaand maandbedrag.
Je kunt die bedragen niet naar beneden bijstellen omdat dat vaststaat in een contract.

Aflossingen die lopen bij een incassobureau of gerechtsdeurwaarder kun je naar beneden bijstellen (lees; vragen of het mag voorzien van bewijsstukken) en die aflossingen kun je dus passend maken naar je afloscapaciteit.

Bovendien rekent de eerste groep maximaal 15% rente en de tweede 3%, ook zo'n verschil ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 23, 2013, 03:04:53 PM
Aha, nu begrijp ik het Buster.    :D :D

Bedankt voor je heldere uitleg!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 25, 2013, 07:45:09 PM
Geen fut om met dit warme weer op de fiets naar de AH te gaan voor de euroshopper of naar de aldi, dus dan maar dichter bij huis. Helaas zijn deze supermarkten iets duurder. Vandaag voor de vierde keer op rij niet gelukt om onder mijn dagbudget te blijven. Weekgeld was 60 euro, is nog over 10,50 euro.

Kan natuurlijk de hitte als excuus gebruiken, maar potdikkeme nog, in plaats van zeuren gewoon de fiets pakken en mijn ronde doen......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on July 27, 2013, 09:42:13 PM
Lieve Knibbel,

Heb eindelijk even de tijd om alles weer een beetje bij te lezen en zo ook jouw nieuwe draadje dus.

Om nog maar weer eens even de knuppel in het hoenderhok te gooien en "de advocaat van de duivel" te spelen (mijn meest favoriete bezigheid ;) ;D ;D), welke schuldenlast is lager? Het postorderbedrijf of de Credit Card?

Begrijp me goed, ik ben het in beginsel met Buster eens, eerst diegenen met het hoogste rentepercentage, alleen heb ik geen inzicht in jouw "plaatje".
Als het postorderbedrijf de laagste in de schuldenlast is van de twee, zou ik die als eerste aanpakken.
Is het omgekeerd de Credit Card, dan zou ik die als eerste wegwerken.

Als je namelijk de laagste het eerst aanpakt, krijg je eerder weer meer ruimte in je budget om de volgende versneld aan te pakken, want dan kun je het geld van de eerste voor bijvoorbeeld 50% in de tweede stoppen.

Je buffer is gezond op het moment dat je een jaar lang de hypotheeklasten kunt opvangen, de eigen bijdrage ziektekosten voor volgend jaar kunt opvangen plus nog een 1.500 Euro over hebt om apparaten die eventueel stuk gaan te kunnen vervangen of noodzakelijke reparaties aan je huis te kunnen doen.

Zul je waarschijnlijk zeggen "mens!, dat is een hoop geld"!! :(
Maar ik ga nu even uit van een "doem-scenario".
Want stel dat het fout loopt en jij of je man, of zelfs in het ergste geval, jullie beiden raken je baan kwijt....
Per salaris heb je dan een inkomstenverlies van 30%.
De realiteit van leven met schulden is dan dat je geen mogelijkheid hebt dit te compenseren en de kosten van de hypotheek op te vangen!

Je hebt geen "schuld" van 148.000 voor de hypotheek. Althans niet in de zin waarover we hier over schulden praten.
Daar staat een bezit tegenover, wat in het geval van uiterste nood verkocht kan worden!
Want zolang jij elke maand keurig de hypotheeklasten betaald is er op dat front geen vuiltje aan de lucht.
Want vergeet niet, als je de hypotheek niet moet betalen, dan moet je wel huur betalen!
En niemand zegt ooit ik heb een schuld van 6.000 Euro (om maar een dwarsstraat te noemen) aan huurschuld per jaar.
Het is gewoon een vaste maandelijkse last. Niets meer, niets minder!

Maar als je nu zelf al aangeeft dat jullie over 3 jaar de helft hebben afgelost, kan het niet anders dan dat het maandbedrag met elke aflossing die je maandelijks doet, naar beneden gaat omdat het totaalbedrag ook veranderd.
Met andere woorden: een jaar lang de hypotheeklasten op kunnen vangen, heb je op deze manier eerder voor elkaar dan dat je misschien nu zou denken!

Tenzij je een lineaire aflossing hypotheek hebt, waarbij de maandlasten gedurende de hele periode gelijk blijft.

Ga jezelf nu al indekken voor eventuele slechtere tijden.
Waarmee ik niet wil zeggen dat dat "doem-scenario" ook werkelijk zal plaatsvinden, maar elke maand die je hiermee kunt opvangen, is een maand pure winst!

Ik zou zeggen: verdeel het met ingang van augustus 50-50.
50 Euro in de buffer en 50 Euro voor de laagste schuld (Postorderbedrijf of Credit Card) bij het bedrag wat je nu al maandelijks aflost.

Je hebt wel sec een schuld van 21.180 Euro.
En die moet je op een goede en verstandige manier naar beneden brengen.

Hele simpele rekensom leert dus:
6 x 50 Euro in de buffer (augustus t/m december) = 300 Euro, plus 101,50 Euro die er nu al inzit, plus het resterende geld van de verzekering = ??
Plus dat hier nog eens elke maand als je geen onverwachte dingen hebt, 50 Euro extra bij kan komen zoals je zelf aangegeven hebt.

En vergeet niet: als het goed is heb je ook nog steeds de voorlopige teruggave van de Belasting bijna in z'n geheel staan!
Die gooi je ook in de buffer op het moment dat de aanslag definitief geworden is, dan ben je al een heel eind op weg!!

Als je nu 1 van de 2 weggewerkt hebt (Postorderbedrijf of Credit Card) kun je de volgende inhaalslag gaan maken: bijvoorbeeld 75 Euro plus het bedrag (en dan het bedrag nemen wat je op dit moment betaald) wat je voor die andere nu al per maand betaald = ??.
Bedrag delen door 2 en verdelen over de buffer en de volgende schuld (Postorderbedrijf of Credit Card).

En ja, zoals de titel van dit nieuwe topic luidt: "De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang", dat klopt als een bus!!
Zelf je schulden aanpakken is een lange en heel moeizame weg.
Maar dan pak ik wel gelijk even jouw eigen credo erbij: "je kunt de golven niet stoppen, maar je kunt wel leren surfen"........

Lieve Knibbel, ik ga nu ook even tegen jou zeggen " kijk eens waar je vandaan gekomen bent"!
Kijk eens even waar je stond toen je je hier net aangemeld had en kijk dan nu eens even hoever je al niet gekomen bent!
Je hebt meer gedaan dan alleen maar overleven!
Je hebt een omslag van 180 graden gemaakt, je hele leven drastisch omgegooid en daarmee ervoor gezorgd dat het schuldenmonster een halt werd toegeroepen.
En nee, je bent er nog niet, dat klopt!
Maar ik vermoed dat je op dit moment niet meer zoveel slapeloze nachten zult hebben door de schulden als voordat je begon.
Want ondanks dat je moet leven onder een heel strak regime (tot groot verdriet van meneer Knibbel af en toe ;) ;D), heb je de zaken nu meer onder kontrole en is het leefbaarder geworden dan pakweg een half jaar geleden!

Ik heb echt groot respect voor jou dame en ik maak echt een hele diepe buiging voor jou!!

Heel veel succes met de financiële puzzel en heel veel liefs!
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 27, 2013, 11:07:55 PM
Libra, jouw berichtje komt net op het goede moment. Ben al de hele avond bezig met de administratie, betalingen doen en inderdaad puzzelen in welke schuld(en) ik het beste wat extra kan stoppen. Dacht dat als de achterstanden weg zijn en en paar schuldeisers minder dat het gemakkelijker en overzichtelijker zou worden. Maar niets is minder waar. Zag aan de ene kant wel de betalingen van deze maand dalen en aan de andere kant mijn bankrekening steeds leger worden. Toch een akelig gevoel.

En dat gepuzzel, ik wil puinruimen maar weet gewoon niet waar ik moet beginnen. Ik was weer geneigd om maar blind links en rechts wat te gaan aflossen, maar dat schiet ook niet zo op.

Zie het ook even niet meer duidelijk. Ga maar weer eerst eens even de exacte bedragen op een rijtje zetten.

Ik heb bij drie postorderbedrijven een openstaande rekening: ca. 5.400  --  710  --  1100 euro.
Hier betaal ik dus maandelijks aan aflossing 97  --  38  --  44 euro.

Mijn creditcard is 3800 euro met momenteel een maandelijkse aflossing van 120 euro.

In mijn bufferpotje zit nu 101,50, volgende week verwacht ik het geld van de verzekering. Hiervan wordt de gehele zorgkostennota van ons + dochter betaald. Dan houd ik net iets meer dan 1000 euro over. Ik ga dan maar uit van 1000,00 dus vanaf volgende week moet er 1101,50 in het bufferpotje zitten.

Is het belastinggeld definitief heb ik daarvan nog 1200 euro over, maar dat wilde ik eigenlijk verdelen over enkele schuldeisers. Begin nu wel te twijfelen of dat een goed idee is?

Daarnaast is ook nog een persoonlijke lening van nog ca. 7800 euro, maandelijkse aflossing 226 euro.
Mijn roodstand van 1500 euro op de bank.
En nog twee belastingschulden die ieder 41 en 31 per maand aflossingen hebben (openstaande bedrage 550 en 351 euro).

En dan nog al die vaste lasten. Ik word er soms horendol van.

Quote
Tenzij je een lineaire aflossing hypotheek hebt, waarbij de maandlasten gedurende de hele periode gelijk blijft.
Wij hebben eigenlijk twee hypotheken, een aflossingsvrij en de ander is inderdaad een lineaire aflossingshypotheek. Wij betalen dus nog ca. 3 jaar voor deze hypotheek hetzelfde bedrag. De aflossingen blijven de eerste drie jaar zo hoog.

Nu ik het zo opschrijf heb ik weer het gevoel van: waar moet ik beginnen, hier komt nooit een einde aan!!






Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Lizayra on July 27, 2013, 11:30:12 PM
Persoonlijk xou ik die van 710 het eerst af gaan lossen met de extraatjes, naast het spekken van de buffer. Als je dan daarmee klaar bent kun je die 38 euro naar de volgende doen, dan betaal je bijvoorbeeld 82 euro aan die van 1100 en wordt die versneld afgelost. En zo ga je verder, dat lijkt me lekker om zo'n schuld weg te kunnen strepen.
Dit alles moet niet ten koste gaan van de vaste lasten natuurlijk.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on July 27, 2013, 11:42:40 PM
Lieve Knibbel, adem in......, adem uit! ;)

Ik reken even met je mee.

Ik zou zeggen pak als eerste de laagste schuld bij het Postorderbedrijf aan, die van 710 Euro, ervan uitgaande dat de rentes van het Postorderbedrijf en de Credit Card hetzelfde zijn.
Gulden regel is namelijk dat je het beste degene die de meeste rente vraagt het eerste aanpakt.

Eind augustus maak je voor dat bedrag 50 + 38 = 78 Euro over. Je boekt hiermee een winst van 100%!!!
Hier ga je gewoon mee door totdat het afgelost is en daarna pak je de volgende van 1.100 Euro om versneld weg te werken.

In de tussentijd blijf je uiteraard gewoon de standaard maandelijkse bedragen betalen die er van je gevraagd worden.
Gezien de hoge rentes die hierop berekend worden, zullen die bedragen niet zo snel verminderen.

Als je nu de eerste van 710 Euro weggewerkt hebt en gaat beginnen aan die van 1.100 Euro, krijg je in principe de volgende rekensom:
50 + 38 + 44 = 132 Euro. De pure winst die je hiermee boekt is dan opeens 300%!!!

Als je de aflossingsbedragen aanhoudt die je nu op dit moment betaald ( en die, als ik het goed begrepen heb, goed in je budget passen), zul je zien dat het steeds sneller gaat en dat je tevens gewoon nog elke maand geld in je buffer kunt storten.

Het Belastinggeld, dat zou ik zeker in z'n geheel in de buffer storten.
De tijden zijn heel onzeker en zoals je zelf aangaf, je weet niet wat er met jouw baan gaat gebeuren.
Ik zou dus zeggen: zolang jullie nog beiden jullie volledige inkomen hebben zoals jullie die nu hebben, ga gewoon op de ingeslagen weg verder, maar leg letterlijk een buffertje aan voor als er een kink in de kabel komt.
Dan is het beter om iets achter de hand te hebben, dan dat je nu schuldeisers gaat wegwerken die geen amok maken zolang jij elke maand aan je verplichting voldoet.

Maar dit is mijn mening, dus mocht je het hier niet mee eens zijn, of iemand anders een ander idee hebben, dan horen we dat snel genoeg.

Nu ik het zo opschrijf heb ik weer het gevoel van: waar moet ik beginnen, hier komt nooit een einde aan!!

Lees bovenstaande rekensommetjes nog maar eens een keer op je gemak door en dan zie je dat er echt licht is aan het einde van jouw tunnel. ;D

Zag aan de ene kant wel de betalingen van deze maand dalen en aan de andere kant mijn bankrekening steeds leger worden. Toch een akelig gevoel.

 ;D ;D ;D ;D

Dat gevoel herkent iedereen denk ik wel. Schulden of geen schulden!!
Maar ach......volgende maand om deze tijd kun je je weer heel even rijk voelen als de nieuwe salarissen weer binnenkomen! ;)

*Het komt helemaal goed, schatje*!!

Heel veel liefs
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 28, 2013, 01:15:34 AM
Heel erg bedankt voor het meekijken en meerekenen. Het klopt toch wat men zegt: als je er met je neus te dicht op zit zie je de mogelijkheden om je heen niet. 

Ik zou zeggen pak als eerste de laagste schuld bij het Postorderbedrijf aan, die van 710 Euro, ervan uitgaande dat de rentes van het Postorderbedrijf en de Credit Card hetzelfde zijn.
Gulden regel is namelijk dat je het beste degene die de meeste rente vraagt het eerste aanpakt.
Ok, nu weet ik tenminste waar ik een begin kan maken. Ze zeggen toch: als het eerste schaap over de dam is volgt de rest!! Hopelijk slaat dit spreekwoord ook op mij. Die gulden regel, daar stond ik vroeger nooit bij stil. Nu zie ik dus inderdaad hoeveel je werkelijk aflost,  en hoeveel van je maandelijkse aflossing verdampt in die rente.

Het Belastinggeld, dat zou ik zeker in z'n geheel in de buffer storten.
Van de ene kant geef ik je gelijk, van de andere kant..... daar kan ik al bijna de hele roodstand op onze bankrekening mee wegwerken, ook een heerlijk gevoel. Twijfelen, twijfelen! :-\ :-\ Wat is wijsheid hierin.....

En Libra, ik weet nog heel goed hoe ik er een half jaar geleden voor stond en als ik nu terugkijk sta ik zelf verbaasd over hoe ver ik ben gekomen.  Maar ..... ik had er wel geweldige hulp bij. Jullie weten niet half wat een reddende engelen jullie voor mij zijn geweest!!

Jullie stimuleerden mij enorm en doen dit nog steeds om door te gaan op de ingeslagen weg, want de nonchalantheid om het 'strakke regime' los te laten zo gauw als er geen urgentie of schuldeiser met de hamer op je deur staat te kloppen, komt heel snel en gevaarlijk om de hoek kijken. Met alle gevolgen van dien.

Voor nu heb ik in ieder geval weer een houvast....  :-* :-*


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on July 28, 2013, 11:01:41 PM
Het Belastinggeld, dat zou ik zeker in z'n geheel in de buffer storten.
Van de ene kant geef ik je gelijk, van de andere kant..... daar kan ik al bijna de hele roodstand op onze bankrekening mee wegwerken, ook een heerlijk gevoel. Twijfelen, twijfelen! :-\ :-\ Wat is wijsheid hierin.....

Je zult je ongetwijfeld herinneren dat we het hier vaak genoeg hebben gehad over de "valkuilen"?!
Deze bovenstaande is er één, zo niet de allergrootste!!

Als mensen beginnen met de schulden aan te pakken maken ze eigenlijk altijd allemaal dezelfde "fout".
Elke cent die er maar overblijft onmiddellijk in te zetten om als een gek en zo snel mogelijk de vorderingen naar beneden te brengen.

In het begin snapt niemand dan ook dat, als je het zelf gaat doen buiten een traject om, we hier roepen "wijs jezelf ook aan als schuldeiser" om die hele noodzakelijke buffer aan te leggen.

Het punt is namelijk dat, ten eerste: het moet haalbaar en "leefbaar" blijven, anders houd je het niet vol en loopt het binnen de kortste keren spaak.  Ten tweede: geen enkele schuldeiser zal je ooit een bedankbriefje sturen als je een schuld versneld aflost nadat je een betalingsafspraak hebt gemaakt, maar doen vaak wel heel moeilijk als je die afspraak (lees aflossingsbedrag) naar beneden moet bijstellen omdat er ergens een kink in de kabel gekomen is.
En ten derde: en dit is nog de meest belangrijke van allemaal! JE GENIET GEEN ENKELE BESCHERMING ALS JE HET ZELF DOET!!!!!!

Dus lieve Knibbel, ik snap dat het je wel "een lekker gevoel" zou geven als je bijvoorbeeld de roodstand hiermee voor een deel zou wegwerken, maar wat nu als bijvoorbeeld je wasautomaat het van de ene op de andere dag begeeft, of dat je een lekkage aan het dak krijgt?

Op het moment dat dat soort dingen gebeuren is het heel "leuk" als je een schuldeiser met geld wat eigenlijk noodzakelijk is voor die buffer weggewerkt hebt, maar zijn de gevolgen voor jezelf niet te overzien en resulteert het vaak in toch weer nieuwe schulden maken of bestaande schulden weer verhogen.
Want geloof me, geen enkele schuldeiser zal tegen je zeggen: "och Mevrouw Knibbel, is uw wasautomaat stuk?" "Nou, dan geef ik u wel zolang even geld voor een nieuwe en we schorten de betalingsafspraak wel even 6 maanden op............." :P

Eindconclusie: je bent dan eigenlijk maanden voor niets bezig geweest en als het helemaal tegenzit ben je nog beroerder af dan toen je begon.

Ik zeg je uit de grond van mijn hart, onderbouwd met bovenstaande feiten en redenen, Knibbel, maak die fout niet!! Bescherm jezelf!
Je hebt rust, je hebt stabiliteit, je hebt goede afspraken gemaakt met iedereen die je na kunt komen en doordat er nu 1 schuldeiser betaald is kun je de volgende versneld aanpakken EN kun je elke maand ook nog je buffer vullen.
Want echt, je kunt er beter een half jaar langer over doen op een goede manier, dan dat je door teveel, te snel te willen jezelf voorbij loopt.

Maar..........aan het einde van de rit kan ik je alleen maar dit voorhouden als advies en blijft de keuze en de verantwoordelijkheid bij jou  liggen.
Dus lieve dame, het is volkomen aan jou!

Heel veel liefs


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 28, 2013, 11:41:14 PM
Lieve Libra, jouw adviezen neem ik altijd heel, heel serieus. Voor mij zijn ze goud waard.

En al blijf ik het, heel eerlijk gezegd, een vreemd gevoel houden om in dit geval eerst aan mezelf te denken en niet aan de schuldeiser, ik zal zeker jouw advies opvolgen.

Een beetje schuldgevoel blijft wel wat hangen, ik voel me gewoon te verantwoordelijk voor het feit dat ik schulden heb gemaakt.

Maar je hebt wel volkomen gelijk. Als er iets onverwachts kapot gaat en er moet een nieuw apparaat gekocht worden of iets gerepareerd worden aan het huis en ik heb geen geld hiervoor, dan heb ik een mega-probleem. De ernst hiervan was nog niet echt helemaal tot mij doorgedrongen. Bij een lekkende dak kom ik niet ver met een paar honderd euro in het bufferpotje.

Bedankt Libra, dat je mij daar weer eens goed op gewezen hebt. Zo gauw de teruggave definitief is gaat het in het bufferpotje.

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on July 29, 2013, 12:17:12 AM
Lieve Knibbel,

Jouw eergevoel strekt je tot eer!

Ja.....je hebt die schulden gemaakt.
Maar zeker ook JA!..........jij neemt je verantwoording en pakt ze aan!

En als je het helemaal alleen op eigen kracht doet, dan is het zo belangrijk dat je jezelf beschermt!
Als je bijvoorbeeld in een traject zit, dan kloppen de schuldeisers niet meer bij je aan de deur, mogen geen loonbeslag of gelijk welk beslag dan ook meer leggen en de rentes stoppen ook op dat moment.
Allemaal bescherming die je als je het zelf doet niet hebt!
En daarom is het zo belangrijk dat je een buffer opbouwt, zodat je de afspraken na kunt komen en zelf geld hebt liggen voor als er iets gebeurd.

Ik heb echt mega respect voor jou!
Je hebt de zaken fantastisch aangepakt en dat doe je nog steeds.
Je bent een kanjer!!

Heel veel liefs en een hele dikke knuffel.
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 29, 2013, 11:59:51 AM
"Mevrouw, wij hebben nog steeds geen aanvraag loondispensatie van de werkgever van uw dochter ontvangen. U krijgt van ons bericht wanneer die goedkeuring er is en tot zolang moet werkgever uw dochter volledige loon uitbetalen. Had de werkgever maar eerder aanvraag moeten doen. Maar maakt u zich geen zorgen, het gaat allemaal goed komen."

Bij het UWV maken ze zich niet druk, maar ik wel !!

Aan mij weer de ondankbare taak om haar werkgever eraan te herinneren dat het einde van de maand er weer staat aan te komen en hij verplicht is mijn dochter op tijd haar loon te betalen. (Dit voor het geval ze van plan zijn om weer, net als in juni, in afwachting van de toestemming, te wachten met uitbetalen.) En helaas weer het volledige bedrag zolang hij geen toestemming heeft van het UWV om loondispensatie toe te passen.

Grrr.... zo'n telefoontjes, daar heb ik zo'n hekel aan!! >:( >:(
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 01, 2013, 11:34:59 AM
Zo laatste betalingen de deur uit, mijn leefbudget op andere (spaar-)rekening gezet en mijn betaal/bankrekening staat weer volledig in het rood: 1500 euro.

Ik heb vanmorgen voor mezelf weer eens de balans opgemaakt:

Schuldentotaal op 1 juli was            21.180 euro
Schuldentotaal op 1 augustus is      20.576 euro

Een schuldeiser heb ik weer kunnen wegstrepen (hoera) en in het bufferpotje heb ik 50 euro gestopt.

Verder heb ik het verzekeringsgeld ontvangen, hiervan de gehele zorgkostennota's van betaald en rest in het bufferpotje. Hier zit dus nu 1151,50 euro in. Tot nu toe is het gelukt om hier vanaf te blijven, ik duim voor mezelf dat ik het zo kan houden.

Ook volg ik het advies van Libra op en ga vanaf eind augustus 50 euro extra aflossen op mijn Otto-rekening. Als ik dit zonder problemen de eerstkomende maanden kan volhouden kan deze rekening binnen een jaar afgelost zijn. En dan de volgende schuld exta aflossen. Ik wil positief blijven denken en er in geloven dat dat gaat lukken.

Ik heb me eigenlijk niet eerder echt verdiept in de rentes die ik betaal voor al mijn schulden. Heb dit toch eens uitgerekend. Schrik hier best behoorlijk van: ik heb in juli aan rentes betaald 175,69 euro. Aangezien de rente van mijn soort schulden iedere maand maar heel langzaam zakken, zou dit betekenen dat ik voor een jaar bijna 2100 euro aan rente betaal!!! Jeetje, wat een geld, doodzonde......

Een stimulans voor mij om, zodra ik deze periode kan afsluiten,  er alles aan te doen om nooit meer zo in de problemen te komen.

Vandaag wordt het een zeer moeilijk dag, want mijn enigste zus heeft besloten om samen met haar man alle schepen achter zich te laten en te gaan emigreren naar Zuid-Amerika en daar een nieuw leven op te bouwen en hun rust te vinden (hun leven is door ziekte en familieomstandigheden niet eenvoudig). Vandaag ga ik afscheid nemen van haar. Ze wil niet dat wij meegaan hun wegbrengen naar het vliegveld omdat het ook voor hun toch te emotioneel is om ons dan op het vliegveld te zien staan. Dus nemen wij afscheid bij mijn vader.

Voor hun ben ik blij dat ze eindelijk hun bestemming hebben gevonden, zelf ben ik vedrietig omdat ik weet dat het waarschijnlijk heel, heel lang gaat duren voordat ik haar weer terugzie. Want ook zij hebben hun hele geld uit moeten geven om dit risico te kunnen nemen. Zijn pensioen is net genoeg om van te leven, dus vliegreisjes heen en weer zit er zowel bij ons als ook bij hen, er voorlopig niet in.




Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on August 01, 2013, 12:21:22 PM
Lieve Knibbel, ik zou jullie zo gaan opgeven voor All you need is love Kerstspecial :) :)
Heel veel kracht straks bij het "afscheid" nemen. Afscheid klinkt zo definitief.

Die rentes, ja daar betaal je je bont en blauw aan. Houd je het niet bij in een excel bestand? Ik heb alle schulden er in staan, met de rentes en ook voor de aankomende jaren uitgerekend. Als ik een extra aflossing doe, dan zie ik direct het effect ervan in mijn excelbestand. Ik betaal 2500 aan rente en 1500 aan netto aflossing per jaar. Soms heel frustrerend. Daarom kijk ik er ook niet elke keer naar wat ik onder aan in totaal heb staan. Alleen kijk ik wel elke keer naar de totale schuldenstand.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on August 01, 2013, 12:52:29 PM
Wat moeilijk voor jullie, wat zullen jullie magen ronddraaien straks!
Wens jullie heel veel sterkte vandaag  :-*

vind zowel de rentes als de totale schuldenstand een geweldige spiegel dit stimuleert grandioos om de boel aan te pakken en nooit weer die fout te maken. Later als je schuldenstand goed gezakt is en je hebt de boel omgekeerd,  als je dan de rente ziet zakken en je ziet de aflossing stijgen en dat werkt super motiverend.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on August 01, 2013, 08:29:12 PM
Lieve knibbel...ik moet er niet aan denken dat een van mn zussen of broer gaat emigreren jij hebt er maar een dus dat is dubbel verdrietig....veel sterkte hiermee.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 02, 2013, 12:47:48 AM
Vind het nog steeds een raar idee dat mijn zus, mijn eigen zus, helemaal aan de andere kant van de wereld gaat wonen. We houden zeker contact met elkaar door middel van facebook, Skype enz., maar dat is toch anders dan mekaar echt te zien. Via computer of telefoon kun je elkaar niet vastpakken of knuffelen. Maar het is haar keuze, hun keuze. Vind het allemaal nog een beetje onwerkelijk. Mijn vader kon  het eerst niet begrijpen, geloven. Heeft een paar keer gezegd: jullie gaan echt weg!! Hij dacht al die tijd dat het een soort bevlieging van hun was.

Het is allemaal zo dubbel, van de ene kant vind ik het erg dat ze zo ver weg gaan, van de andere kant ben ik enorm blij voor ze. Mijn zus kijkt  er zo naar uit. Haar ogen stralen helemaal als ze enthousiast over haar nieuwe vaderland praat. Je ziet aan haar dat ze gelukkig is met haar keuze. 

Ik vind het heel moedig van haar. Ze gaat samen met haar man wonen en leven tussen en met de bevolking. Een klein eenvoudig huisje, geen auto, geen overbodig luxe. Het enige wat voor haar en haar man het belangrijkste is is genieten van iedere dag dat ze samenzijn in een land waar ze alletwee verliefd op zijn geworden.

Was erg onder de indruk van haar woorden:
"We hebben al ons geld hierin gestoken, hebben zo goed als niets meer. Voel ik me hierdoor armer? Nee, integendeel zelfs."
"Door deze stap gaan wij niet vooruit, integendeel wij gaan zelfs vijf stappen achteruit. Voel ik me hierdoor ongelukkig? Nee, want het belangrijkst is dat wij iedere dag van mekaar genieten zolang het kan."

Eerlijk gezegd kijk ik erg tegen mijn zus op. Het getuigt toch van heel veel lef en karakter om al je zekerheden op te geven en een, in mijn ogen, toch onzekere toekomst  tegemoet te gaan.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Weegschaaltje on August 02, 2013, 10:43:54 AM
Kan goed geloven dat het dubbel voor je voelt. je wenst haar alle geluk van de wereld toe op de manier hoe zij t wil invullen. Maar daardoor raak je haar wel een beetje kwijt.

Wat ga jij super goed met het aanpakken van je schuldenlast en je opbouwende bufferpotje. Fijn is dat hé, gewoon geld op de bank hebben staan. Ik kijk dagelijks ff stiekem naar de mijne. Dan zie ik gewoon een bedrag staan van bijna 2000,-
 :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on August 02, 2013, 12:51:49 PM
Heel veel sterkte, lieve Knibbel.
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 02, 2013, 06:46:24 PM
Dank je voor jullie berichtjes. Had er vandaag met een collega over en toen realiseerde ik mij eigenlijk dat mijn vader al op zeer hoge leeftijd is. De kans dat hij zijn dochter misschien voor het laatst keer gezien heeft is eigenlijk wel groot. Moet er niet aan denken.......


Lieve Knibbel, ik zou jullie zo gaan opgeven voor All you need is love Kerstspecial :) :)
Die rentes, ja daar betaal je je bont en blauw aan. Houd je het niet bij in een excel bestand?
Oh, wat lief van je Kaatje.  :-*
Nee, houdt niet de rentes bij. Heb alleen een excel-bestand met in- en uitgavenposten en een klein excelbestand met de schuldenstand. Kan ik zo'n excelbewerking ergens downloaden of heb je die zelf gemaakt?

vind zowel de rentes als de totale schuldenstand een geweldige spiegel dit stimuleert grandioos om de boel aan te pakken en nooit weer die fout te maken..
Daar heb je volkomen gelijk in Chrissie, ik ervaar dat precies zo. In het begin was ik alleen maar bezig om uit dat verstikkend moeras te komen. Door al die zorgen en angsten was de hoogte van de rentes het laatste waar ik interesse in had.  Nu het allemaal wat rustiger is en ik een wat stabieler aflosschema heb, nu zie ik pas hoeveel ik eigenlijk betaal. Schandalig veel. Ik hou dit dan ook als een rode lap voor mijn ogen zodat ik steeds weer mezelf voorhoud: deze fout wil ik nooit meer maken, eerst sparen dan kopen!!

Wat ga jij super goed met het aanpakken van je schuldenlast en je opbouwende bufferpotje.
Dank je wel Weegschaaltje.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on August 02, 2013, 07:32:29 PM
knibbel, ik heb zelf ooit een excel bestand in elkaar gezet. Vind het leuk om in Excel te werken :)
Voor Didi had ik ooit een excel bestand gemaakt om schulden te vergelijken tussen wel of niet aflossen voor een periode en wat de consequenties zijn.

Ik heb net dit excelbestand aangepast. Onderaan staat de totale schuldenlast, de totale aflossing, de rente en de netto aflossing. Weet niet of je het wat vindt, maar zo houd ik het voor mezelf bij. Ik kan dan ook direct zien wat de invloed is als ik extra wil aflossen.

Ik kan het excel bestand niet downloaden hierop :( Ik ga even een pm sturen naar admin of Peter hierover. Zodra ik het op kan loaden, dan doe ik dat :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 02, 2013, 07:48:52 PM
Bedankt Kaatje. Dat zou geweldig zijn. Scheelt mij weer een hoop tijd om zoiets zelf in elkaar te zetten. Als het niet gaat via pm van dit forum, aan jou wil ik wel mijn echte emailadres doorgeven. Stuur me maar een berichtje hierover.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on August 02, 2013, 07:57:58 PM
knibbel, als het goed is gaat het nu werken :) met dank aan Peter :) :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 02, 2013, 08:35:56 PM
Het is gelukt Kaatje. Heb het gedownload. Bedankt nog en Peter, ook bedankt.  :) :)

Heb het even goed bekeken. Wat heb je dat goed gedaan. Voor iedere schuld (schuldeiser) een aparte blok, onderaan de totale schuld van die maand en nog eens apart de rente en de netto-aflossing. Pluimpje Kaatje. Kan ik meteen mee aan de slag.  :) :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on August 02, 2013, 09:01:24 PM
Graag gedaan! Als je nog een keer iets anders wil in Excel geef maar een gil :) Ik werkte daar voor mijn werk altijd mee en vind het leuk om in Excel te spelen :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 02, 2013, 09:48:34 PM
Daar houd ik je aan Kaatje.  ;D ;D
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 04, 2013, 05:51:17 PM
Ondanks strakke blauwe lucht en prachtig zonnig weer toch weer even zo'n akelig downgevoel. Merk dat ik veel aan mijn zus moet denken. Voel het verdriet en gemis om haar vertrek meer naar boven komen, vooral op zo'n dag als vandaag wanneer het overal zo rustig is. Niets om je gedachten bezig te houden.

Meneer Knibbel stelde nog voor om een fietstocht te maken en ergens een stukje vlaai en een kopje koffie te gaan drinken. "Het hoeft toch niet duur te zijn", was zijn redenering.

Vond dat wel heel lief van hem, vooral ook omdat wij morgen 36 jaar getrouwd zijn en hij mij daarmee een plezier wilde doen.

Toen ik jaren terug zo depressief was en wij nog een auto hadden, maakte hij mij altijd zo gelukkig met een toerritje en na afloop in een restaurant koffie drinken met een stukje vlaai. Gewoon het gevoel even verwend te worden, belangrijk te zijn, maakte mijn dag al goed.

Maar ik wilde vanmiddag toch liever bij mijn vader zijn. Had hij wel alle begrip voor. Soms heb ik toch wel een geweldig maatje!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 05, 2013, 02:44:22 PM
Kaatje, ik heb de gegevens van mijn schulden  in jouw berekening verwerkt. Ziet er goed uit, geeft heel duidelijk aan hoeveel rente ik betaald heb (nog moet betalen) en hoeveel afgelost is na een paar maanden.

En...... wat ik dus ook belangrijk vind, wanneer de schuld helemaal afbetaald is. Tenminste als er niets onverwachts weer tussen komt.

Kan op de berekening ook zien dat, als ik dezelfde aflossingsbedragen blijf betalen die ik nu ook betaal, van de laatste twee schulden een in juli 2016 en de allerlaatste in mei 2019 afbetaald is. Pff.... dit lijkt nog zo lang. :( :(
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on August 05, 2013, 02:49:29 PM
super om te horen dat je het verwerkt heb en nu een duidelijk beeld hebt, van de rente en wanneer je klaar bent met aflossen. Wat ik fijn vind is dat je echt kan spelen met het bestand en kan zien wat er gebeurt als je op een lening extra aflost.

Het lijkt inderdaad lang, is het misschien een troost dat dat van mij nog veel langer duurt??
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 05, 2013, 02:56:37 PM
Het lijkt inderdaad lang, is het misschien een troost dat dat van mij nog veel langer duurt??
Nee nee, ik wil dit niet als een troost zien, had jou graag gegund dat het voor jou sneller zou gaan......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 08, 2013, 12:38:26 PM
Bah..... ben erg blij dat ik eindelijk een bufferpotje heb, maar dat ik er al zo snel een paar keer een greep in moet doen was eigenlijk niet de bedoeling!!  :'( :'(

Eerst om mijn vader te helpen, wat ik natuurlijk met veel liefde heb gedaan.

Kom ik er vanmorgen achter dat mijn id-kaart vanaf 31 juli verlopen was. Foto's maken 10 euro en id-kaart aanvragen 41,90 euro, totaal 51,90 uit het bufferpotje.

Vanmorgen met mijn dochter naar het ziekenhuis voor een controlebezoek. Omdat onze ov-kaarten onder het vereiste minimumbedrag zaten moest ik die eerst opwaarderen. Kon alleen per kaart voor minimaal 10 euro, dus weer 20 euro kwijt voor het opwaarderen van twee ov-kaarten.

Komen wij bij de aanmeldbalie van het ziekenhuis: "Mevrouw, de afpsraak staat voor volgende week donderdag". Boink, daar stonden twee simpele zielen te kijken. Helaas was de arts tot maandag afwezig, anders had ze geprobeerd ons nog snel voor 11.00 uur ergens tussen te plaatsen. Jammer, en ook jammer van die onnodig 7,50 euro opgebruikte tegoed van de ov-kaart.

Zitten we in de bus, mijn dochter staat op en wij hoorden een scheurend geluid........  Ja hoor, broek gescheurd. Even paniek bij dochterlief: "ik moet dadelijk gaan werken en dit was mijn enige fatsoenlijke zwarte broek. Ik ga niet met die scheur in mijn broek werken." Dus snel stad in op zoek naar een zwarte broek, gelukkig uitverkoop alom, maar heb toch voor een nette zwarte broek 22 euro moeten neertellen. Omdat zij deze maand augustus zelf heel krap zit omdat ze nog geen 500 euro deze maand aan loon en wajong heeft en ook nog haar vaste lasten moet betalen heb ik natuurlijk voor haar die broek moeten betalen.

Nou, op een halve dag even 93,90 euro uit de bufferpot!!  :( :(  Ik geloof dat ik me de eerstkomende dagen maar in huis ga opsluiten, kan ik ook geen geld uitgeven.




Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 08, 2013, 04:11:42 PM
Lieve lieve Knibbel,..

Je gevoel is zo herkenbaar maar vergeet niet dat juist voor dit soort zaken die buffer is.
Stel je eens voor dat je voor die €91 bij een bekende had moeten aankloppen?
Je hebt nu jezelf overeind gehouden en je vader kunnen ondersteunen.
Petje af daarvoor. Hoe wrang ook, maar geniet van die overwinning.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 08, 2013, 06:22:39 PM
Ja, als je het zo bekijkt Buster, mag ik het ook als positief zien in plaats van spijt hebben omdat ik zoveel geld heb uitgegeven. Ik zou het vreselijk hebben gevonden wanneer ik het geld bij iemand had moeten lenen en al helemaal wanneer ik mijn vader niet had kunnen helpen.

Maar ik schrok gewoon toen ik de optelsom maakte, hoe snel heb je dat uitgegeven..... dit moet geen gewoonte worden.

Merk wel dat mijn instelling veranderd is, een jaar terug zou ik me daar niet zo druk om hebben gemaakt. Zou mijn schouders hebben opgehaald en gedacht: ach, schuif ik toch een rekening naar de volgende maand.

Dit vind ik van mezelf een hele positieve instelling.  :)

 

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 08, 2013, 11:12:41 PM
Dat is het zeker en ook die mag je in je zak steken.
Meten is weten.

En dit gebeurt niet elke maand, deze maand was het echt even dubbel.
Leven met schulden is leven met de wet van Murphy, ken je die?
Als er iets mis gaat, gaat ook alles mis.

Je hebt deze horde zelf getackeld en dat is iets om trots op te zijn.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Weegschaaltje on August 09, 2013, 07:58:04 AM
Je buffer potje is voor onvoorziene zagen, zoals Buster al aangeeft. Het is al geweldig dat je er op terug kan vallen. Wat raar dat je alleen je ov met 10,- kan opwaarderen. hier gaat t vanaf 5,- Voordeel is dat je nu weer een tegoed er op hebt staan voor een volgende keer.

Alles is gewoon zo rete duur. herken t gevoel wel dat t geld je zak uit vliegt. ook al doe je helemaal geen extreme dingen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 09, 2013, 10:46:41 AM
Wat raar dat je alleen je ov met 10,- kan opwaarderen. hier gaat t vanaf 5,-
Ja, ik vind dit ook raar en erger me daar best om. Op het ns-station waar mijn dochter woont kun je die ook vanaf 5 euro opwaarderen. Hier in ons dorp moeten we dat doen bij zo'n klein winkeltje die tevens servicepunt is voor van alles en nog wat. Kiala, staatsloterij, lotto en dus ook oplaadservice ov-kaarten. Het apparaat geeft aan minimum oplaadbedrag moet 10 euro zijn. Winkelier zegt dat hij daar geen zeggenschap over heeft.

Alles is gewoon zo rete duur. herken t gevoel wel dat t geld je zak uit vliegt. ook al doe je helemaal geen extreme dingen.
Helemaal mee eens. Impuls-aankopen zijn bij mij de laatste maanden bijna tot nihil gedaald. Heb al een half jaar geen kleding of dergelijks voor mezelf gekocht, zelfs niet als ze grandioos afgeprijsd zijn. Voor mij is dit een unicum!! Op een enkel gevalletje na, zoals een paar zwarte gym-instappers die pas geleden in de winkel waren afgeprijsd naar 4,99 euro. Kon ik gewoon niet voorbij laten gaan en heb ze nu bijna dagelijks aan. Iedere keer als ik nu naar mijn voeten kijk denk ik: ooh, zien toch goed uit voor 4,99 euro!!  :) :)  :)

Een jaar terug zou ik echt niet zo sentimenteel doen over zo'n paar instappertjes...... 
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Weegschaaltje on August 09, 2013, 04:45:33 PM
Hihi herkenbaar. Ik had laatst een paar blauwe gympen bij de Action gehaald voor 3,99 En ze lopen toch lekker.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 09, 2013, 08:43:55 PM
Hmmm..... dacht dat het eindelijk goed ging komen met  salaris en wajong van mijn dochter!!
Salarisstorting dochter op de bank 200 euro maar een loonstrookje waarop staat vermeld nettoloon 864 euro.  ??? ??? 

Dit vraagt weer om uitleg...... dit loonstrookje kan ik toch niet doorsturen naar het UWV?




Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 10, 2013, 01:39:22 PM
Nee, dat kan idd niet, ik zou haar bankafschrift (kopie) meesturen.
Wat een gedoe zeg.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 10, 2013, 03:14:55 PM
Ik ga dat gelijk maandag doen Buster. Misschien nog een begeleidend briefje erbij om het nog eens goed uit te leggen? Duidelijker kan ik het niet maken, als ze dan nog vragen hebben moeten ze zich maar tot de werkgever wenden.

De werkgever wil ik dit eigenlijk niet kwalijk nemen, want zij doen zelf niet de loonadministratie, dat doet een extern administratiekantoor voor hun. En daar weten ze (nog) niet  over het hoe en wat wanneer je een wajonger in dienst neemt. Datzelfde was ook bij de vorige werkgever van mijn dochter. Daar ging het altijd in de maand januari steevast fout en kreeg ze gelijk minder betaald!! Na aankaarten bij de werkgever werd dat in februari wel weer gecorrigeerd en omdat mijn dochter toen nog thuis woonde was dat nog niet zo'n probleem. Maar wel vervelend als je zo achter je geld aan moet. Begrijp niet waar iedere keer weer het probleem zit of misschien denk ik te simpel......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 12, 2013, 12:42:36 PM
Goh, vanmorgen een heel behulpzame UWV aan de telefoon. Mijn dochter had zaterdag nog twee loonbriefjes over de maand juli in de brievenbus liggen. Nu heeft ze drie loonstrookje voor de maand juli: een waarop staat netto uitbetalen 806,00 euro - tweede netto uitbetalen -806,00 euro, derde netto uitbetalen -127,00!!

'Mevrouw stuur alles maar naar ons, wij zoeken wel uit of de verrekeningen juist zijn gedaan. En ik zie dat de hoogte van de wajong van uw dochter alweer is aangepast......'

In twee maanden tijd aanpassingen wajong: van bruto 1100 naar 504 naar 300, en nu weer naar 415,00 euro.

Neemt iemand het mij kwalijk als ik heel af en toe stiekum denk: was alles maar bij het oude gebleven!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 16, 2013, 10:55:33 AM
Goed begin van de eerste dag van mijn vakantie. Dochter belt weer in paniek op. Alles rondom de woonvorm is afgesloten vanwege een of andere grootst opgezette wielerfestijn. Ze had van te voren al aan haar begeleiding gevraagd of er iemand een stuk mee kan lopen of haar uitleggen welke route ze  moet nemen om op haar werkplek te komen. Geen probleem, je kunt overal gewoon lopen werd haar gezegd. Nou, mooi niet dus.

Na vijf minuten kwam ze al niet meer verder. Belt ze mij op: 'mam, ik weet niet hoe ik moet lopen, hier is het een grote chaos, allemaal mensen, auto's, fietsers.' Heb haar geadviseerd om meteen haar begeleiding te bellen, zij zitten het dichtst bij en hebben een beter overzicht van de situatie. Ik zit in een dorp, drie kwartier van haar vandaan. Ik weet niet hoe de situatie daar bij haar is. Krijgt ze van de begeleiding te horen dat er verkeersregelaars zijn die helpen met oversteken. Daarmee was voor hun de kous af.

Niet dus!!!  Geen verkeersregelaars, van ellende belt ze mij weer op. 'Mam blijf aan de telefoon, het is hier zo druk en chaotisch. Alles is hier afgesloten met dranghekken. Ik weet niet hoe ik aan de overkant moet komen.' Dus ik haar telefonisch maar gerustgesteld, begeleidt en verteld wat ze moet doen om toch op haar werkplek te komen. Gelukkig ben ik wel bekend met de weg daar. Heb samen met haar aan de telefoon een opening gezocht zodat ze de drukke straat over kon steken. Is allemaal wel gelukt.

Maar...... kwaad ben ik!! Iemand met autisme in die drukte en chaos zo in de steek te laten. Bij de laatste bijeenkomst van ons met de begeleiding werd mijn dochter gezegd als er problemen waren ze niet meteen mij moest bellen. Altijd de begeleiding bellen, zij zorgen er voor. Dat hebben ze nu maar weer eens bewezen.

Dat ze het nu maar niet in hun hoofd halen om mijn dochter hierover weer aan te spreken!!!   >:( >:( >:(
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on August 16, 2013, 11:12:44 AM
Tjonge, jonge.............
Je zou toch verwachten van mensen die een opleiding hebben gedaan om met deze mensen te kunnen werken, dat ze adequater en beter met dit soort situaties om zouden gaan! :(

Dat ze het nu maar niet in hun hoofd halen om mijn dochter hiervoor weer aan te spreken!!!   >:( >:( >:(

 ;D ;D ;D

Persoonlijk zou ik dat ze niet adviseren..... ;)
Tenzij ze zich de toorn van moeder Knibbel op hun hals willen halen. :P

Maar even serieus lieve Knibbel, je bent een moeder uit duizenden!
Fijn dat je er (weer) voor haar was om haar te helpen.
Ze weet als geen ander dat ze altijd terug kan vallen op jou, wat de begeleiding ook zegt!

Hoewel je altijd meer vliegen vangt met stroop dan azijn, zou ik dit verhaal toch rustig aankaarten bij het hoofd, want ze hebben zich hier wel met een Jantje van Leiden vanaf gemaakt!
Dit is tenslotte hun werk en hier worden ze voor betaald!

Heel veel liefs
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 16, 2013, 11:23:40 AM
Wat Libra zegt,....

Pffff je zou bijna zeggen dat het rustiger is voor jezelf en je dochter als ze weer thuis woont.
Nee zonder grappen, dit kan echt niet hoor.
Stimuleren van zelfredzaamheid is een ding, iemand aan zijn lot overlaten is heel wat anders.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 16, 2013, 11:46:45 AM
Geloof me, mijn dochter durft gegarandeerd niet aan de begeleiding te vertellen dat ik haar heb geholpen via de telefoon. Bang dat ze een 'standje' krijgt van de begeleiding. Ja ja, dat heb je met autisten. Eenmaal een reprimande en ze durven geen tweede keer meer te komen.

Tjonge, jonge.............
Je zou toch verwachten van mensen die een opleiding hebben gedaan om met deze mensen te kunnen werken, dat ze adequater en beter met dit soort situaties om zouden gaan! :(
Ja, soms vraag ik me ook wel eens af waar ze hun 'wijsheid' vandaan hebben. Er zijn meer zaken waarvan ik dan denk: weten jullie nou wel wat autisme inhoudt?? Wat mij het meest stoort bij sommigen is de nonchalantheid wat betreft het nakomen van afspraken. Afspraken worden gauw gemaakt maar ook weer even gauw gecanceld. Voor iemand met autisme de ideale voedingsbodem voor angst, paniek en onzekerheid.
 
Zal maar niet meteen contact opnemen, moet eerst mijn boosheid wat laten zakken, want ik ken mezelf. Als het om mijn dochter gaat dan kan ik zo erg uitbarsten dat ik mezelf soms helemaal vergeet. Maar morgen gaat er meteen een mailtje naar haar vaste begeleidster en naar het hoofd van haar woonvorm.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 16, 2013, 06:25:35 PM
Dit is weer typisch meneer Knibbel!

Onze buren hebben vandaag een  overkapping (serre) vooral uit glas bestaand achter het huis laten aanbrengen. Binnen een halve dag stond ie, helemaal met glas en al. Volgens mij een of ander kliksysteem. Meneer Knibbel zou meneer Knibbel niet wezen, als hij daar niet het zijne van moet weten. Dus praatje maken met die werklui. Enthousiast, een beet te enthousiast, krijg ik het hele relaas te horen.

'Lieve Knibbeltje, het ziet mooi uit en helemaal niet duur!! Voor 2500 euro hebben ze die voor ons zo geplaatst, wel met gewoon glas. Misschien volgend jaar met ons vakantiegeld?'

 ::) ::) 'Ja, lieve schat, je hebt volkomen gelijk: 2500 euro is helemaal niet veel NAAST EEN SCHULD VAN 21.000 EURO.......'

Ik mag vanavond meneer Knibbel weer even bijbrengen dat dat voorlopig geen optie voor ons is!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Weegschaaltje on August 17, 2013, 11:40:35 AM
Stiekem moet ik er een beetje om gniffelen. Vind dit echt een mannen actie. 2500,- euro voor een uitbouw lijkt weinig maar is giga veel geld als je schulden hebt.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on August 17, 2013, 01:08:51 PM
Ik mag vanavond meneer Knibbel weer even bijbrengen dat dat voorlopig geen optie voor ons is!!

Ook ik moest lachen toen ik dit gisteravond las en zag dat je niet aanwezig was! ;D

Ach ja.......zo heeft ieder z'n eigen rol. ;)

Waarschijnlijk had meneer Knibbel (naast het feit dat hij "even" de schuldenlast vergeten was) ook nog niet gedacht aan de andere extra kostenposten die een uitbouw van enkel glas met zich meebrengt.
Namelijk de verhoging van de OZB in verband met de waardevermeerdering van jullie huis, maar daarnaast ook nog eens de extra stookkosten!!

En heel stiekem heb ik toch ook wel een heel klein beetje medelijden met hem hoor! ;)
Het valt niet mee als je telkens weer tegen die rotschulden oploopt, die elke droom en enthousiasme voor iets onmiddellijk in de kiem smoren.

Helaas heb jij de rol toebedeeld gekregen van de "boeman" die altijd maar weer "nee" moet verkopen en heb je de zwarte piet uit het kaartspel getrokken. :(
Daarom een respectvolle buiging voor jou, omdat je toch telkens weer die rol op je neemt en met succes!

Heel veel liefs
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on August 17, 2013, 02:12:33 PM
Het zou zo mooi wezen als je direct samen met de neuzen dezelfde kant op staat dat zou zo veel gedoe schelen maar helaas gaat die vlieger nooit op. Nu jaren later worstel ik nog met dezelfde als jou knibbel.
De rol van boeman is rot voel me dan altijd zo'n heks zal daar ook nooit aan wennen ik haat die rol, maar dat je man telkens nee te horen krijgt is net zo rot, de beroemde muur.

Probeer nu maar zo te denken je bent twee verschillende mensen met verschillende gedachten en heel af en toe strookt dat niet met elkaar. Maar voor beiden is het niet leuk!(boeman, nee horen!) De man komt van mars, de vrouw van venus toch??of was het nu net andersom ben even in de "bonen" war.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Be on August 17, 2013, 03:05:30 PM
Heb je bericht ook met een glimlach gelezen. zoooooo herkenbaar.  :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 17, 2013, 04:56:45 PM
Ook ik moest lachen toen ik dit gisteravond las en zag dat je niet aanwezig was! ;D
Ja, wie was ook alweer degene die met de suggestie kwam: 'knus op de bank, wijntje erbij en dan, lieve meneer Knibbel ik vind het ook niet leuk dat.......' ;D ;D ;D

Had trouwens zelf nog niet eens zover nagedacht over de andere bijkomende kosten Libra. Goed dat je dat nog even aanhaalt. Kan ik misschien de volgende keer als argument gebruiken, want dit gaat zich gegarandeerd nog eens herhalen!!  ;)

Nee, deze keer geen knus bankhangen en wijntje, gewoon stevige wandeling door het veld. Dat zijn momenten dat manlief erg gevoelig is voor een goed gesprek (ikzelf ook hoor). Misschien is het de combinatie mooie natuur, rust, ontspanning, maar dit werkt voor ons beiden erg prettig.

De boodschap is in ieder geval wel aangekomen, maar leuk is het niet, voor hem niet maar ook niet voor mij. Hij had gehoopt dat het misschien, heel misschien, volgend jaar met vakantiegeld mogelijk zou zijn. Hij roept al jaren dat hij zo graag een serre wil hebben, helaas zal hij moeten accepteren dat zijn serre een lange-termijn-traject is. Ik vind het helemaal niet leuk om iedere keer weer 'de boeman' te spelen, maar ik denk dat het andersom hetzelfde zou zijn. Ik zou het ook niet leuk vinden, als hij de administrateur is, om iedere keer weer 'bot' te vangen bij meneer Knibbel. Heb hem voorgesteld de rollen eens om te draaien, hij de administrateur...... Maar dat wil hij ook niet. Te veel werk, te veel verantwoording, te veel gedoe.

Maar.... meteen er achter aan komt hij met het voorstel om volgende week auto van de zoon te lenen, naar de bouwmarkt te gaan, en daar een stevige houten plaat op maat te laten zagen. Hij wil voor de glazen tuintafel, waar een tijdje terug spontaan het glas gesprongen was, een houten tafelblad maken. Nog wat latjes, boutjes, verf, kwasten....

Natuurlijk begon ik al meteen in mijn hoofd te rekenen, maar heb maar wijselijk niets gezegd. Nou weer NEE zeggen, kreeg ik echt niet over mijn hart. Het zal in ieder geval veel minder dan 2500 euro zijn!!

Misschien vinden de heren op het forum het helemaal niet prettig, excuses hiervoor, maar ik vind het wel zo fijn om te lezen dat het allemaal zooooooo herkenbaar is.....  ;D ;D :D :D ;D
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on August 18, 2013, 02:19:58 PM
Ook ik moest lachen toen ik dit gisteravond las en zag dat je niet aanwezig was! ;D
Ja, wie was ook alweer degene die met de suggestie kwam: 'knus op de bank, wijntje erbij en dan, lieve meneer Knibbel ik vind het ook niet leuk dat.......' ;D ;D ;D

Nee, deze keer geen knus bankhangen en wijntje, gewoon stevige wandeling door het veld. Dat zijn momenten dat manlief erg gevoelig is voor een goed gesprek (ikzelf ook hoor). Misschien is het de combinatie mooie natuur, rust, ontspanning, maar dit werkt voor ons beiden erg prettig.

 ;D ;D ;D ;D ;D ;D

Wie bedoel je? Mij??? ;) ;D ;D

Fijn dat jullie wel een goed gesprek hierover hebben gehad.

Maar.... meteen er achter aan komt hij met het voorstel om volgende week auto van de zoon te lenen, naar de bouwmarkt te gaan, en daar een stevige houten plaat op maat te laten zagen. Hij wil voor de glazen tuintafel, waar een tijdje terug spontaan het glas gesprongen was, een houten tafelblad maken. Nog wat latjes, boutjes, verf, kwasten....

Natuurlijk begon ik al meteen in mijn hoofd te rekenen, maar heb maar wijselijk niets gezegd. Nou weer NEE zeggen, kreeg ik echt niet over mijn hart. Het zal in ieder geval veel minder dan 2500 euro zijn!!

Hahahahaha..........hoop doet leven, zullen we maar zeggen!!

Meneer Knibbel heeft dus heel goed in de gaten wanneer jij gevoelig bent voor een goed gesprek en suggesties! ;) ;D ;D

Het wordt vast vervolgd! ;D

Heel veel liefs!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 18, 2013, 02:43:46 PM
Meneer Knibbel heeft dus heel goed in de gaten wanneer jij gevoelig bent voor een goed gesprek en suggesties! ;) ;D ;D
Hmmmm, volgens mij moet ik gaan oppassen.... ;D ;D ;D ;D
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: gewoon on August 18, 2013, 08:30:21 PM
Ha dames het mooi dat jullie het zo kunnen vinden met elkaar, maar het kan ook omgekeerd zijn, heb een vriendin gehad die na jaren eindelijk een salaris had en stond juigend bij de pin automaat, maar aan het einde van de week vroeg ze weer geld voor de boodschappen.
Haar salaris was op ??

Zij hier wat van, en haar andwoord; wat L je nou bij mijn ex was mijn eerste salaris de zelfde dag al op.

Gewoon rustig uit praten toch  :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 18, 2013, 08:38:33 PM
Ieder heeft zijn rol.
Hoe harder de een Nee roept, hoe harder de ander tegenwicht biedt en met enthousiaste plannen komt.
Hoe meer je samen doet, hoe beter je in het midden uitkomt.

Als de een zich er liever niet mee bemoeit, tja,.. dan loopt hij (of zij) de kans vaker een nee te krijgen.
Waar het vaak spaak loopt en dat je je niet meer kan verplaatsten in de ander.
Praten, praten en nog eens praten, dat is de oplossing.
Maaarrr,... dan moeten er wel twee WILLEN praten.

Heb je lekker in de plassen gestampt vandaag?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 18, 2013, 11:24:03 PM
Dat de rollen ook omgedraaid kunnen zijn, daar heb je gelijk in Gewoon. Maar als je alle twee niet nee kunt zeggen en geen zin of tijd hebben om de administratie goed bij te houden, dan is het einde zoek. Dan zal er toch iemand het voortouw moeten nemen en soms vervelende beslissingen nemen. Mijn man is niet veeleisend, maar zijn enthousiasme moet soms gewoon getemperd worden. Je kunt dan, zoals Buster al aangaf, een middenweg zoeken waarbij beide partijen tevreden mee zijn, door over het probleem te praten. Maar....... je moet er wel alle twee voor open staan!!

Je hebt gewoon de pech gehad dat jouw vriendin daar anders over dacht. Jammer dat je zo'n vervelende ervaring hierdoor hebt meegemaakt.


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 20, 2013, 09:21:00 PM
Wel blij voor mijn dochter, maar naast ergernis moet ik soms wel eens heimelijk lachen om de werkwijze van het UWV!!

Gisteren (maandag) kreeg mijn dochter een brief van het UWV:
Quote
In onze brief van 24 juli 2013 hebben wij u laten weten dat u een bedrag van 896,00 euro aan ons moet terugbetalen. Omdat uw verdiensten gewijzigd zijn hebben wij het bedrag aangepast en u moet 565,10 euro terugbetalen.

Wij vragen u binnen 6 weken te betalen. Kunt u het bedrag niet in een keer betalen? Neem dan voor de laatste betaaldag contact met ons op om een betalingsregeling te treffen.
Nou, mooi geregeld toch!!!


Vandaag Krijgt ze een brief binnen van het UWV:
Quote
U heeft recht op een nabetaling over uw Wajong-uitkering.

U krijgt deze betaling omdat wij uw verdiensten hebben beoordeeld. De hoogte van de  nabetaling bedraagt netto 618,12 euro. Dit bedrag hebben wij inmiddels aan u overgemaakt.
Rare jongens, daar bij het UWV.......... Waarom verrekenen ze het niet??

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 20, 2013, 09:33:24 PM
Omdat er twee verschillende mensen oordelen over twee verschillende zaken,...

Tja,.. ik geloof nog steeds dat veel medewerkers liever efficiënter zouden werken.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 20, 2013, 09:41:50 PM
Tja,.. ik geloof nog steeds dat veel medewerkers liever efficiënter zouden werken.
Daar ontkomen ze straks niet aan na de aangekondigde ontslagen. Dan zal een medewerker de taken van anderen moeten overnemen, denk ik zo. Want de taken/uitvoeringen worden niet minder, integendeel waarschijnlijk meer, alleen zal het door minder personeel moeten worden uitgevoerd!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on August 24, 2013, 01:28:24 PM
Ik ben van alles behalve een gokker, maar nu durf ik er toch mijn hele maandloon op te zetten, dat de enigen die ontslagen gaan worden, de mensen op de daadwerkelijke werkvloer zullen zijn.
De beleidsmakers (oftewel de "hogere" ambtenaren) zullen gerieflijk blijven zitten, nog meer (onwerkbare) regels en plannetjes bedenken en doordat de werkvloer afgeroomd zal gaan worden, zal de chaos die er nu al heerst, alleen maar nog groter worden!

De rekensom is simpel: de overheid verwacht hiermee te kunnen bezuinigen.
Ik vraag me alleen af of ze er ook aan gedacht hebben dat deze mensen zich gaan voegen bij het leger werkelozen, die zich vervolgens gaan vervoegen bij hun ex-werkgever om een uitkering aan te vragen.
Heerst er nu al chaos, dan zal die chaos door de inkrimping alleen nog maar vele malen groter worden.
Ze kunnen (vaak onder de druk van de "regeltjes" en de drang om hun territorium af te schermen en zo hun baan te proberen te behouden) het nu met die hele batterij medewerkers al niet aan!
Laat staan wat er straks gaat gebeuren......

En dan zwijgen we nog maar even over die mensen die door het verlies van hun baan en daardoor inkomsten, in de financiële problemen gaan komen.
Op hun beurt zullen die zich vroeger of later aanmelden voor Schuldhulpverlening bij hun gemeente en dat moet dan ook weer door de overheid betaald worden.

Eigenlijk is onze overheid bezig met iets wat we allemaal zullen en kunnen herkennen.
Ze zijn aan het schuiven met hun vaste lasten!

sorry Knibbel :-[, ik ben nu jouw topic een beetje aan het vervuilen, maar dit moest me toch even van het hart. ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 24, 2013, 06:46:43 PM
sorry Knibbel :-[, ik ben nu jouw topic een beetje aan het vervuilen, maar dit moest me toch even van het hart. ;)
Een beetje....???  :) ;D ;D Libra, je mag gerust mijn topic een beetje vervuilen. 'Maak van je hart geen moordkuil.' :) :)

Chaos, wat gaat het dan straks bij de gemeentes worden als die hele stroom wajongers weer terug naar de gemeentes worden gedirigeerd. Waren ze al blij dat ze die kwijt waren krijgen ze ze weer terug...... Kunnen al die UWV-medewerkers meteen bij de gemeentes aan het werk!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 24, 2013, 07:31:13 PM
Even in perspectief; het waren de gemeentelijke UWV ambtenaren die in eerste instantie het label Wajong aan iemand hebben geplakt. Ik zag laatst een uitzending,.. waar was het ook alweer dat een ambtenaar eerlijk toegaf de opdracht te krijgen vanuit de gemeente dat er eerst gekeken werd of er geen grond was voor Wajong, of een andere regeling vanuit het rijk voordat er gedacht werd aan bijstand.
Simpelweg omdat dat ervoor zorgde dat het gemeente budget minder had op raakte.
En er is in die procedure niemand van het Rijk die dat controleert.

Eigenlijk te zot voor woorden.

Het hele punt is dat we nu in een economie zitten waarbij je niet kan zeggen; zoek maar werk, de bijstand is een vangnet. Dat werk is er simpelweg niet (altijd).
Ja, in hele specifieke werksoorten. Maar ga maar eens omscholen na 15 jaar kinderopvang om dan ineens een 23 jarige IT specialist te worden,... uit eigen zak betaald natuurlijk.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 25, 2013, 12:05:20 PM
Even in perspectief; het waren de gemeentelijke UWV ambtenaren die in eerste instantie het label Wajong aan iemand hebben geplakt. Ik zag laatst een uitzending,.. waar was het ook alweer dat een ambtenaar eerlijk toegaf de opdracht te krijgen vanuit de gemeente dat er eerst gekeken werd of er geen grond was voor Wajong, of een andere regeling vanuit het rijk voordat er gedacht werd aan bijstand.
Simpelweg omdat dat ervoor zorgde dat het gemeente budget minder had op raakte.
En er is in die procedure niemand van het Rijk die dat controleert.
Daar  heb je wel gelijk in Buster. Maar.....  toen mijn dochter 6 jaar geleden wajong ging aanvragen gingen allerlei berichten de ronde dat gemeentes 'schoon schip' waren aan het maken en langdurig werkelozen, die al in de bijstand zaten, 'stimuleerden' om alsnog een wajong-uitkering aan te vragen.

Het ging hierbij voornamelijk om bijstanders met psychische klachten en omdat in die periode de regels van beschermde sociale werkplaatsen strenger werden, omdat men daar de massale toestroom van langdurig werkelozen vanuit de gemeentes niet meer aankon, werden deze mensen alsnog doorgestuurd naar de wajong.

Hoe makkelijk is het om te stellen dat een 'psychische klacht' al als heel jong kind begonnen is. Dan heb je in principe al de status van 'jong gehandicapte'. Hou als gemeente dit argument en dat de wajonguitkering hoger ligt dan een bijstandsuitkering en de regels rondom een wajonger soepeler zijn, welke bijstander kan hier NEE op zeggen!! Ik ga geen mening vormen over het hoe of waarom, maar het ging hier wel om een hele grote groep mensen die al heel lang in de bijstand zaten.

Heb daar een heel gesprek over gehad met die keuringsarts en zowel hij en zijn collega's waren helemaal niet blij met dit hele gebeuren. Waar zij geirriteerd om waren en voor vreesden was dat hierdoor de oorspronkelijke intentie van de wajonggerechtigde in het geding kwam. Voor hun was de wajong eigenlijk bestemd voor jonggehandicapten met een lichamelijk en/of verstandelijke handicap. Maar het gebied werd op een gegeven moment alsmaar grijzer en onduidelijker. Ook voor hun......

Nu het kabinet moet bezuinigen en het 'wajongpotje' niet meer toereikend is voor al die wajongers, moeten ze maar weer terug naar de gemeentes. 'Laten we voor het gemak ook al die wajongers met een verstandelijk handicap in een keer meenemen, want die zijn nog wel in staat om (al is het maar voor 20%) te gaan werken, zijn we die ook kwijt' zal wel een onderliggende gedachte geweest. En is er geen werk voor hun, gaan ze mooi de bijstand in. De gemeentes hebben dadelijk niet alleen de 'oude' bijstanders terug, maar krijgen tegelijkertijd een hoop 'nieuwe' bijstanders als extraatje erbij.

De regering belooft, nee garandeert zelfs, dat er banen komen voor al die wajongers waardoor gemeentes niet in grote problemen komen met al die 'oude en nieuwe' bijstanders. Bedrijven zullen min of meer opgelegd worden om wajongers in dienst te nemen.

Hoe vreselijk is het dat ik moet erkennen dat ik totaal geen waarde meer hecht aan beloftes van deze regering, zover gaat mijn vertrouwen hierin. Voor mijn gevoel is dit project gedoemd om te mislukken. In plaats van bezuinigen gaat het nog meer geld kosten. En dan heb ik het nog niet eens over het welbevinden en het welzijn van al deze wajongers, waar zo gemakkelijk mee gesolt wordt.

Eigenlijk is onze overheid bezig met iets wat we allemaal zullen en kunnen herkennen.
Ze zijn aan het schuiven met hun vaste lasten!
Dat zijn ze ook aan het doen, maar wat wil je? Deze mensen hebben een gigantische plank voor het hoofd. Ze horen niets, ze zien niets, denken dat alleen zij de wijsheid in pacht hebben!!

Nu ben ik mijn eigen topic aan het bevuilen en waarschijnlijk zal men mij niet in dank afnemen dat ik nu een beetje mijn gal aan het uitspuien ben.....


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 28, 2013, 03:38:07 PM
Nou, wat zit een mens toch raar in elkaar, ik in ieder geval wel. Mijn man heeft bij uitzondering eens een keer zijn loon eerder dan normaal op de rekening staan. Dacht dus vanmorgen: begin maar de betalingen te doen en je betalingsschema bij te werken. Hoe eerder dat gedaan is hoe beter.

Pfff.... ondanks dat ik zeker weet geen achterstanden te hebben, geen onverwachte rekeningen tegen te komen krijg ik toch iedere keer weer stress als het naar het eind van de maand begint te gaan. Mijn witte klapper, waar ik alle rekeningen in heb zitten, zit mij al de hele tijd aan te kijken. Pfff.... krijg het iedere keer toch weer op de heupen als ik er aan moet beginnen, mijn maag draait zich dan een beetje om. Niet alleen omdat het best wel veel werk is, maar ook omdat ik bang ben dat ik ergens een fout in mijn betalingsschema heb gemaakt, hier en daar een cijfertje te weinig getypt....... moet er niet aan denken. Krijg het al benauwd bij dat idee. En altijd als ik de betalingen wil gaan doen heb ik heel even schrik om op onze bankrekening te kijken, bang dat er minder op staat dan ik verwacht te zien. Ik weet dat dat niet zo is, maar toch......

Soms denk ik bij mezelf: stel je niet aan....... maar ik wil zo graag uit die schulden komen!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 28, 2013, 03:48:04 PM
Lieve Knibbel, hoe vaak heb je die map al gepakt en dat die knoop in je maag terecht bleek?

Je maag moet nog even wennen aan het feit dat je erbovenop zit.
En echt, je gaat nog een rekenfout maken. Dat doen we allemaal.
Het grote verschil is nu wel dat je hem gelijk doorhebt en razendsnel (in elk geval veel sneller) weer hebt rechtgetrokken.

Dus,.. goed gesprek met je maag hebben, knoop eruit halen en wat meer vertrouwen hebben in je eigen kunnen.
Kom op! Je kan het!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 28, 2013, 04:17:00 PM
Ik weet het Buster. Die klapper moet opengemaakt, de rekeningen eruit en alle betalingen doen en controleren of er nergens iets vergeten is of dat er toch nog iets onverwachts aankomt.

Het is alleen de laatste twee weken zo rustig geweest wat rekeningen betreft, geen aanmaningen, geen incassobureaus, geen dwangbevel......

Leefde even in een roes dat het allemaal wel mee valt wat rekeningen en de schulden betreft..... en nu word ik weer met mijn neus op de feiten geduwd, dat ik nog een behoorlijk bedrag aan schulden heb en dat ik nog een lange weg te gaan heb.

Ik denk dat ik nu moet oppassen dat ik er niet te licht over ga denken en een terugval ga krijgen. Die rust is daar erg verleidelijk in, merk ik!!

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 28, 2013, 04:24:12 PM
Die rust moet je koesteren, dat zijn dagen die niemand je afneemt.
Daarnaast vertrouwen op je eigen alertheid en leren "genieten" van het zien slinken van de schuldenbult.

I.p.v. zien wat er nog moet kun je ook steeds zien wat je al gehad hebt.
Het is maar net hoe je ernaar kijkt.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 28, 2013, 05:28:18 PM
I.p.v. zien wat er nog moet kun je ook steeds zien wat je al gehad hebt.
Het is maar net hoe je ernaar kijkt.
Zal wel de bekende 'ongeduld' zijn. Je wilt i.p.v. een klein pasje meteen vijf grote sprongen maken!! Niet van ga eerst via...... naar...... Nee, meteen in een ruk door naar het einde. Helaas, dit is niet de realiteit. Vanavond na het eten die klapper maar eens oppakken.

Maar je hebt gelijk Buster, toch proberen er anders naar te kijken.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 30, 2013, 04:53:17 PM
Het is weer zover, 2 dagen geleden nog het salaris op de rekening, alle betalingen verricht, leefgeld- en bufferpotje gevuld en onze betaalrekening staat weer volop in de roodstand (-1500 euro)!!  :( :(

Gisteravond kwamen wij terug van een lekker dagje fietsen (we hebben per slot van rekening naast het klussen ook nog vakantie) ligt er een blauwe envelop op de deurmat. Mijn man raapt die op, geeft die aan mij en zegt vervolgens: En, heb je vergeten de belasting te betalen? Hij bedoelde het eigenlijk als grapje, maar ik kreeg toch wel heel even schrik. Ook al wist ik zeker dat ik geen achterstand in de betalingen heb, op zo'n moment ga je toch heel even twijfelen.....

Gelukkig.... geen aanmaning, maar de definitieve aanslag 2012. Yes, het klopt allemaal, dus het weggelegde belastinggeld kan ik nu definitief in het bufferpotje stoppen.  :D :D

Ik heb afgelopen maand wel al uit het bufferpotje moeten halen, voor mijn vader te helpen, ID-kaart aanvragen, extra uitgaven voor reparaties enz. Zat eerst 1151,00 euro in, heb zo'n 600 euro uit moeten halen. Met het belastinggeld erbij en nog eens extra 50 euro zit er nu toch weer 1800 euro in het bufferpotje. Dat is bijna 2 maanden hypotheek of voor ca. 7 maanden eten.

Mijn schuldentotaal was op 1 augustus 20.576,00 euro.
Het totaal van de schulden is nu 19.912,00 euro.

En gelukkig heb ik nog altijd geen achterstand opgelopen. Pff..... blij toe.

Heb ook bij de schulden van de postorderbedrijven bij de laagste schuld 50 euro extra afgelost. Als ik dit volhoud heb ik die ergens halverwege volgend jaar geheel afgelost en kan ik de volgende aanpakken. Heb ook gezien dat bij de twee belastingschulden een ervan nog een openstaand bedrag van 291 euro heeft. Als ik dit bedrag met 50 euro per maand ga aflossen (is nu 31 euro) heb ik die in februari afgelost. Het zijn maar kleine bedragen maar stapje voor stapje moet ik toch bij dat einddoel zien te komen.


Vandaag ook naar het gemeentehuis gebeld, want gisteren een brief van de gemeentebelastingen ontvangen.
Quote
Aan de bewoner van dit adres

Vanwege een huis-aan-huis controle voor de hondenbelasting is onze controleur bij u aan de deur geweest. Helaas heeft hij u niet thuis aangetroffen. Onze controleur heeft het vermoeden dat u een of meerdere honden in huis hebt die niet zijn aangemeld bij de gemeente.

U ontvangt binnenkort een schrijven en aanmeldformulier hierover. Het formulier dient u binnen 14 dagen ingevuld te retourneren, Niet aanmelden kan voor u gevolgen hebben.....

enz. enz.
??? ??? Wij hebben helemaal geen hond!! Ook nooit gehad!!

Contact opgenomen met het gemeentehuis: IK HEB GEEN HOND!! Nee, maar toch moet ik maandag met die brief naar het gemeentehuis en me melden bij afdeling 'publieke zaken', zodat men daar kan uitzoeken of er ergens een fout is gemaakt!! Kreeg ook nog even te horen dat het misschien kan zijn dat de hondencontroleur toch nog eens komt controleren........ Heel veel 'ambtenaren' op het gemeentehuis kennen wij persoonlijk. Het halve dorp kent ons en weet dat wij geen hond(en) hebben en als we die hadden zouden wij die heel braafjes aanmelden op het gemeentehuis. Zij maken een fout en ik mag me daarvoor gaan verantwoorden......  >:(


 
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on August 30, 2013, 05:40:40 PM
Heerlijk zeg dat de schuldenstand zakt en dat je nog geen achterstanden hebt :) En dat dan de maximale roodstand benut is, dat is dan maar zo. Er komt een moment dat je deze ook niet meer maximaal nodig hebt :) Als je de kleinere schulden afbetaald hebt, dan heb je ruimte om de roodstand te gaan verminderen.

Succes maandag bij de gemeente :) :) Ambtenaren zullen waarschijnlijk niet zo veel te doen hebben. :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on August 30, 2013, 06:59:09 PM
Knibbel, die meneer is hoogstwaarschijnlijk NIET langsgeweest.
Wat de gemeente doet is zo'n brief sturen, mensen met een hond die niet betalen voelen zich betrapt en betalen alsnog.

Het is niet netjes, maar dat is niet betalen ook niet.
Jammer dat het jou weer extra werk kost,... zucht.

Hey maar wat goed van de definitieve berekening!
De kleinste versneld aflossen is de beste manier.
Ik heb laatst voor proef een aantal berekeningen gemaakt en dan blijft dat de kleinste het eerst weg (mits allemaal gelijke rente percentage) het goedkoopst is. 
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 30, 2013, 09:18:32 PM
Knibbel, die meneer is hoogstwaarschijnlijk NIET langsgeweest.
De envelop was niet gefrankeerd, dus iemand heeft zich in ieder geval de moeite genomen om deze brief namens de gemeentebelastingen bij ons in de brievenbus te duwen. Ik zelf vermoed dat er echt een fout is gemaakt, kan gebeuren. Vind het alleen minder dat het niet telefonisch afgehandeld kan worden en dat ik daarvoor persoonlijk naar het gemeentehuis moet gaan. Veronderstel toch dat ik nu geen vakantie zou hebben en dat ik (net als meneer Knibbel) fulltime zou werken, moet ik (of meneer Knibbel) vrij nemen om persoonlijk te komen vertellen (bewijzen) dat wij geen hond hebben.

Vraag mij trouwens af als zo'n hondencontroleur aan de deur staat, ben je dan verplicht die binnen te laten? Ook al hebben ze een legitimatiebewijs, dat zegt mij niets over de echtheid daarvan. Ooit eens niet zo'n leuke ervaring gehad dus ik ben erg voorzichtig met vreemden in mijn huis te laten, zeker als ik alleen ben.....

Ik heb laatst voor proef een aantal berekeningen gemaakt en dan blijft dat de kleinste het eerst weg (mits allemaal gelijke rente percentage) het goedkoopst is. 
Buster, als jij dat zegt geloof ik het meteen!! Ook al is het mij niet helemaal duidelijk.

Hey maar wat goed van de definitieve berekening!
Ja, hier ben ik geweldig blij mee. Ik had toch wel wat problemen met mezelf dat ik zoveel uit ons bufferpotje heb gehaald, maar dat is nu gelukkig weer meer dan genoeg bijgevuld.



Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on September 02, 2013, 08:45:50 PM
Vandaag maar weer het rondje afgebeld. UWV geeft nu toe: het is een rommeldossier. Het  reintegratiebureau noemt  het een lastig dossier en voor de werkgever is het een zoek- en leerdossier. En voor mij? Voor mij begint het onderhand een hoofdpijndossier te worden. Maar we hebben het wel over mijn dochter.....

UWV, sorry arbeidsdeskundige van het UWV, heeft voor de derde keer op rij de loondispensatie-aanvraag van mijn dochters werkgever niet goedgekeurd. Hij mist een formulier in zijn dossier.

En dat terwijl afdeling Uitkeringen wel al goedkeuring heeft gegeven en zelf al loondispensatie heeft toegepast aan het loon van de werkgever. De werkgever heeft hier zelfs een brief over gekregen van het UWV en mag 52% loondispensatie toepassen. Met andere woorden: bij afdeling uitkeringen is het dossier dus wel compleet. Werkgever heeft dit natuurlijk ook meteen toegepast, zelfs met terugwerkende kracht over de drie maanden die mijn dochter bij hun in dienst is.

Op de site zie ik al twee maanden lang het aangepaste loon van de werkgever staan, ook wajongkering is daar nu op gebaseerd. Ze heeft al verschillende verrekeningen van zowel werkgevers kant als van UWV gekregen.

En nu komt de arbeidsdeskundige en dreigt alles weer van voren af aan te beginnen, omdat hij geen goedkeuring heeft gegeven en de werkgever de brief van het UWV niet als officieel mag aanmerken.  Als dat 'vermiste' formulier niet opduikt bij het UWV moet werkgever weer helemaal opnieuw de aanvraag doen. Daarna ligt het aan de goodwill van de arbeidsdeskundige voor welke datum hij die aanvraag laat ingaan. Per 3 juni (aanvangsdatum) of per september??

In het laatste geval is de werkgever verplicht de eerste drie maanden toch volledig minimumloon aan mijn dochter uit te betalen, dus weer met terugwerkende kracht opnieuw verrekeningen, weer wajongaanpassingen. Mijn dochter heeft nu geen loon uitbetaald gekregen omdat alles weer eerst in ijltempo verwerkt moet worden. Bah, ik raak nu het spoor al een beetje bijster, dadelijk heb ik helemaal geen overzicht meer of e.e.a. wel correct verrekend wordt allemaal. Pfff... wat een gedoe!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on September 02, 2013, 09:39:45 PM
Euh,.. Knibbel. Ik zit even te denken wie je verder zou kunnen helpen.
 
Heeft die arbeidsdeskundige een leidinggevende?
Zo nee, bel dan morgen even met de Consumentenbond.
Het is te zot voor woorden dat iedereen akkoord is en tevreden en alles is in orde behalve de arbeidsdeskundige, die overigens in het verleden ook al niet mee-werkerig was omdat hij de werkplek weigerde goed te keuren ondanks het positieve advies van begeleiding, dochter EN werkgever omdat meneer eerst op vakantie moest waardoor de baan van je dochter op de tocht kwam te staan.

Alsof er zoveel Wajong banen voor het oprapen liggen!
Echt hé,...!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on September 02, 2013, 10:42:54 PM
Heeft die arbeidsdeskundige een leidinggevende?
Dat denk ik toch wel! Morgen maar weer eens bellen naar het UWV en anders jouw advies: consumentenbond.

Heb dit nog niet eerder meegemaakt. En dit is nog wel de derde werkgever van mijn dochter......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on September 03, 2013, 11:53:09 AM
Buster, heb vanmorgen meteen naar UWV gebeld en gevraagd naar de leidinggevende van de arbeidsdeskundige. Dat ging niet!! Als ik een klacht had kon ik die bij hun klachtenafdeling kwijt. Nou dan maar zo. Daar mijn verhaal neergelegd, kreeg de belofte dat ik binnen 3 dagen telefonisch bericht krijg over de afwikkeling van mijn klacht.....

Zojuist belt de jobcoach van mijn dochter. Klacht heeft blijkbaar toch iets opgebracht. Arbeidsdeskundige heeft contact met hem opgenomen en ze hebben afgesproken dat jobcoach en werkgever vandaag nog alles goed op papier gaan zetten, met een nieuwe aanvraag, en dat de arbeidsdeskundige met spoed alles zorgvuldig zal nakijken of het niet gewoon domme pech is geweest dat het allemaal verkeerd gelopen. Hij is dus wel van mening dat mijn dochter daar niet de dupe van mag worden. Hè Hè, eindelijk worden ze daar wakker.......

Wel komen er nog allerlei verrekeningen maar het reintegratiebureau laat een of ander bureau de berekeningen van werkgever en UWV controleren, zodat we zeker weten dat alle verrekeningen en aanpassingen correct zijn doorgevoerd. En ik hoop dat het eindelijk eens gaat zoals het hoort te gaan!!

Ondanks dat wij nog vakantie hebben kreeg mijn man vanmorgen een telefoontje van zijn werkgever. Of het mogelijk was voor hem om vanmiddag om 1 uur naar het werk te komen. Er zijn nieuwe ontwikkelingen gaande op zijn afdeling.....

Mijn man hoeft zich (nog) geen zorgen te maken, hij zit niet bij de a.s. ontslagronde, maar hij hoopt nog altijd stiekum dat ze hem vragen om met een flinke gouden handdruk vrijwillig te vertrekken!!  Gezien de crisis, de onzekerheid en onze schulden vraag ik mij af of zo'n besluit wel verstandig is? Denk het toch van niet!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 01, 2013, 06:28:26 PM
Even een kleine update van mijn kant uit wat mijn schuldentotaal betreft.

Afgelopen maand is de schuldensom gelukkig weer wat gedaald :). Was het totaal eind augustus 19.912 euro, nu staat de teller op 19.209 euro.

Langzaam aan gaat het de goede kant op en ook al is de nullijn nog ver te zoeken, ik heb goede hoop dat ik over ca. 3 jaar echt alle schulden heb afgelost. Moet alleen blijven volhouden om heel consequent alle uitgaven bij te houden en geen cent overbodig uit te geven. Tot nu toe lukt het aardig, het is zuinigheid waar de klok slaat in huize Knibbel...... Een kleinigheidje voor een verjaardag gaat er wel nog van af, maar het blijft sober bij ons. Meneer Knibbel  echter, hoe kan het ook anders, doet nog wel eens een poging.   ;D ;D ;D

Reclame op tv over een of andere ijscreme en meteen komt zijn reactie, waarom koop jij dat soort ijs niet meer? Huh, omdat dat ander ijs goedkoper is misschien!!

Of een reclamespot over een nieuwe, dure, auto en dan komt de reactie: "kijk, Knibbeltje, die auto wil ik hebben!! Maar ja, daar hebben wij toch geen geld voor." Ja, helaas meneer Knibbel, daar hebben wij inderdaad geen geld voor!!

Maar d.m.v. het financieel overzicht die ik zowel voor mijzelf als ook voor hem heb gemaakt ziet hij, ondanks alle bomen het bos weer. Hij ziet ook wel dat ik het geld niet zomaar over de balk ben aan het smijten,  en serieus bezig ben om straks een financieel gezond huishoudboekje te krijgen.

Dit over mijn schulden.............

Het verhaal van het UWV en de loondispensatie van mijn dochter loopt nog altijd niet zoals het hoort. Bij de afdeling Uitkeringen hebben ze wel mooi de wajong aangepast aan het salaris van de werkgever van mijn dochter. De werkgever past ook allang de loondispensatie toe (wat eigenlijk officieel niet mag omdat er nog steeds geen schriftelijke goedkeuring van de arbeidsdeskundige afgegeven is). We hebben het natuurlijk over een andere afdeling van het UWV dan de afdeling Uitkeringen. Dat werkt toch allemaal zo geweldig naast elkaar door!!  ;D ;D

Die arbeidsdeskundige (ja, dezelfde waarop werkgever en dochter zolang op hebben moeten wachten voor de goedkeuring om daar te mogen werken, omdat hij eerst op vakantie moest) die met spoed alles zou afhandelen, vaart er achter zou zetten, is nu toch weer degene die de boel ophoudt omdat meneer (hou je vast Buster)......... weer voor een paar weken op vakantie is!! Grrr.....

En dadelijk krijgt hij het in zijn hoofd om het weer af te keuren, kunnen werkgever en afdeling Uitkeringen weer al die maanden gaan aanpassen en krijgt mijn dochter weer te maken met allerlei verrekeningen. Ik ben nu al het spoor bijster, weet nu al niet meer of alle verrekeningen goed zijn gebeurt. Zal maar niet hier op vooruitlopen, maar hoop dat er nu eens definitief de goedkeuring komt. Het begin onderhand op een soapserie te lijken.  >:( >:(
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on October 02, 2013, 02:02:33 PM
Lieve Knibbel ik kan niet anders zeggen dan "wat ben jij fantastisch bezig"!!!!

De schuldenmeter weer met € 703 gezakt!!
Als je in dit tempo doorgaat betekent dit dat je aan het einde van oktober echt een mijlpaal bij kunt schrijven, want dan verander je de "19" in "18"!!
En dan doe ik een dansje voor je! ;D

En hier kun je je aan vasthouden op de dagen als het eens wat minder gaat.
Houdt dit dus voor ogen lieve Knibbel, want hoe moeilijk het ook is en hoe langzaam het soms ook lijkt te gaan, de dalende lijn zit er goed in!

Je bent een topper!!
Heel veel liefs.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 02, 2013, 03:06:46 PM
De schuldenmeter weer met € 703 gezakt!!
Als je in dit tempo doorgaat betekent dit dat je aan het einde van oktober echt een mijlpaal bij kunt schrijven, want dan verander je de "19" in "18"!!
Goh, Libra, dit had ik nog niet eens gezien. Hier word ik nog trotser van: 18 ervoor in plaats van 19 'klinkt'  al weer veel lager.....  Een echte opsteker om de maand oktober in te gaan!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on October 02, 2013, 03:44:57 PM
 ;) ;D ;D
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: moederbeest4 on October 02, 2013, 10:53:52 PM
Knibbel ondanks alle strubbelingen ga jij zo goed!!! Vind het zo knap hoe je het doet. Ondanks de strubbelingen met uitkeringen enz zie je je teller richting de 18....gaan!!!!
Liefs Moederbeest
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 18, 2013, 08:24:12 AM
Gistermiddag iemand van het energiebedrijf aan de deur om de meterstanden op te nemen. Ligt er vanmorgen een mailtje van hun in mijn mailbox. Of ik even wil uitleggen hoe het kan dat mijn meterstanden veel lager zijn dan zij eind 2012 als verbruik voor het jaar 2013 hebben geschat!!

'Wat dacht u van overdag de verwarming uit en warme fleecevest aan, 's avonds verwarming op een laag pitje en dan maar 'knus' (?!) op de bank met een dikke warme deken. Onnodige verlichtingen uit, apparaten niet meer standby maar helemaal uitschakelen, minder en sneller douchen en geen warm bad meer gebruiken, minder snel wasmachine aanzetten, deuren goed dichthouden, tochtstrippen enz. Onder het mom van alle kleine beetjes helpen. En dit allemaal in het kader van broodnodige bezuinigingen van mijn portemonnee. Bovendien is ons huishouden met een persoon verminderd.

Maar wat zeurt u nou. Er wordt zoveel gesproken en geschreven dat wij allemaal teveel energie verbruiken, dat er een gastekort dreigt. Wij worden gewaarschuwd hier zuiniger mee om te gaan. Nou u ziet, wij werken hier geheel aan mee en met het gewenste resultaat, hoe klein ook. Ze zeggen toch: een groot plan begint altijd klein, begin eerst voor je eigen deur..... In plaats van dat ik mij moet verantwoorden waarom wij zo zuinig zijn geweest zou een compliment hiervoor juist beter op zijn plaats zijn. Maar ik vermoed dat dit niet binnen uw verdienbeleid past.'


Belachelijk dat ik verantwoording hiervoor moet afleggen......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on October 18, 2013, 10:06:01 AM
Lieve knibbel,

Begrijp dat je zo reageert ,maar eigenlijk is het een normale vraag je meter kan ook stuk zijn daardoor kan je meterstand ook lager zijn. Nu kon jij het op een andere manier verantwoorden. Jouw manier is toch beter ik ben hartstikke trots op je. Als je meter wel stuk was dan had je een heel ander probleem die wil je liever niet hebben.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 18, 2013, 11:01:18 AM
Lieve Chrissie, natuurlijk heb je groot gelijk. Het had ook gekund dat mijn meter kapot is. Maar.... de ondertoon in de mail irriteerde mij. Alsof ze het niet vertrouwen. Ik ben hier gewoon heel erg allergisch voor.

Ze hadden ook gewoon even kunnen bellen met de mededeling: mevrouw, uw meterstanden zijn erg laag, kunnen wij even controleren of er een mankement aan de meters zijn. Kijk, dan had ik gezegd: natuurlijk, kom rustig kijken.

Natuurlijk is dit niet de enige reden dat ik zo vervelend terug reageerde, maar er spelen ook nog andere factoren mee waarvan ik dan denk: moet dit zo?

Ten eerste: de meters zijn twee jaar geleden allemaal vervangen door het energiebedrijf.

Ten tweede: de meteropnemer was erg lang in de meterkast bezig, als hij al een vermoeden had dat er iets niet klopte had hij dat meteen kenbaar kunnen maken.

Ten derde: ik maak gebruik van de gebruiksmonitor van ons energiebedrijf. Om de 3 maanden geef ik de nieuwe standen door, waardoor het maandelijks voorschot aangepast wordt. Die van mij ging dus na 3 maanden iedere keer weer lekker omlaag. Had toch ook een belletje bij hun kunnen rinkelen?

Ik weet, ik ben af en toe een muggezifter en soms een opgewonden standje, maar ja...... zo zit Knibbel nu eenmaal in elkaar.

MAAR..... het feit dat jij zo trots op mij bent, maakt mijn dag weer helemaal goed, lieve Chrissie!!  :-* :-*

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on October 18, 2013, 11:31:35 AM
Ik vind je antwoord geweldig!!!!!

Zeker die laatste zin.
En ja tuurlijk denken ze eerst aan een kapotte meter, nou niet dus!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on October 18, 2013, 11:37:34 AM
 ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D

De "verstandige" mensen die zien dat we langzaam bezig zijn onze planeet naar de Filistijnen te helpen, roepen en masse dat we zuiniger en verstandiger om moeten gaan met energie.

De energiebedrijven daarentegen willen eigenlijk alleen maar dat we op de oude voet doorgaan.
Want tja.......ons verstand is iets waar zij niet op zitten te wachten.
Dat kost ze namelijk geld en dat was nou net NIET de bedoeling!! ;) ;D ;D

 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 18, 2013, 12:04:04 PM
Ik denk niet dat ik een reactie terug krijg van mijn energiebedrijf, of misschien wel?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on October 18, 2013, 01:38:33 PM
hahaha, niet echt om te lachen, maar wat een geweldig antwoord!

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 20, 2013, 10:01:19 AM
Heb warempel een mail terug gekregen van het energiebedrijf. Hierin wordt helaas (althans naar mijn gevoel) inhoudelijk maar summier ingegaan op mijn mail. Men komt niet verder dan:

'Wij danken u vriendelijk voor uw medewerking. Het doet ons deugd te lezen dat u zo verantwoord met het energieverbruik bezig bent en zorg voor ons milieu hebt. (zal ik dit dan maar als compliment beschouwen?)

Mogen wij u wijzen op nog meer bespaartips die u kunt vinden op onze website.......'

Krijg je dus onderaan een link voor b.v.:
een pakket bestaande uit meters en adapter waar je eenmalig 99 euro voor betaal, hier hoort ook nog eens een abonnement bij van 3,95 per maand anders heb je er niets aan – zonnepanelen met extra korting voor klanten, moet je wel eerst een paar duizend euro voor ophoesten – slimme meters voor ca. 35 euro die je werkelijke verbruik noteren (nou, als ik iedere ochtend mijn meterkast induik en de standen in een boekje noteer weet ik ook precies wat ik op een dag verbruikt heb en dit kost mij, behalve een portie discipline, 0 euro).

Hoe irionisch, hun bespaartips kosten mij eerst heel veel geld (ze moeten toch ergens aan je verdienen) voordat ik daadwerkelijk iets bespaar. Nee, dan maar mijn eigen 'ouderwetse'  manier....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on October 20, 2013, 02:55:53 PM
hahahaha, ow geweldig! Het wordt steeds leuker.

Nee, wat ze doen is inspelen op die duizenden mensen die echt niet kunnen besparen zonder een app.
Het is idd een compliment hoor, laat ze maar denken dat je het voor het milieu doet, uiteindelijk telt de eindafrekening!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 20, 2013, 08:21:16 PM

..... uiteindelijk telt de eindafrekening!
Zo is het maar net Buster, zo is het maar net!!!  ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on October 28, 2013, 03:38:34 PM
 ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D

Het wordt inderdaad steeds leuker!!!!!!

Op naar een hele mooie eindafrekening!
Voor jouw portemonnee dan, wel te verstaan! ;)

Dikke knuffel.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 29, 2013, 12:57:05 PM
Even toch nog maar eens een kleine update van mijn schulden. Yes, ik zit nu onder de 19.000 grens!! Mijn schuldenstand is van 19.209 omlaag gegaan naar 18.566 euro. Een oppeppertje die ik nu wel goed kan gebruiken.... en omdat ik Libra wil zien dansen!!

Als je in dit tempo doorgaat betekent dit dat je aan het einde van oktober echt een mijlpaal bij kunt schrijven, want dan verander je de "19" in "18"!!
En dan doe ik een dansje voor je! ;D
Beloofd is beloofd....

En eindelijk, eindelijk eens goed nieuws van UWV!! Loondispensatie voor mijn dochter is na 5 maanden aanklooien eindelijk correct doorgevoerd en goedgekeurd. Pfff..... en nu maar duimen dat mijn dochter volgende maand verlenging van haar arbeidscontract krijgt, anders...... weer alles omgooien!! Met alle gevolgen vandien.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on October 29, 2013, 01:10:31 PM
Hahahahaha

Ondanks dat ik op dit moment even hevig in de kreukels lig, waag ik mijn rug er toch maar weer even aan en doe een mega dans voor jou, lieve Knibbel!!! ;) ;D ;D

Lieve dame, wat fantastisch!!!!

Maar........ ;), ik ga het nog gekker maken! ;D

Besef je je wel goed dat als je in dit tempo door blijft en kunt gaan, de teller volgende maand naar de 17 gaat?

Maak me gek!!!!! ;D ;D

Heel veel liefs.
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 29, 2013, 01:29:08 PM
Ondanks dat ik op dit moment even hevig in de kreukels lig, waag ik mijn rug er toch maar weer even aan en doe een mega dans voor jou, lieve Knibbel!!! ;) ;D ;D
Dat vind ik nou ontzettend lief van je.... zal ik je na afloop even komen masseren? :D

Besef je je wel goed dat als je in dit tempo door blijft en kunt gaan, de teller volgende maand naar de 17 gaat?

Maak me gek!!!!! ;D ;D
Nee, maak mij gek! Ik zit nog een beetje beduusd te staren op het cijfertje 18 en heb het cijfer 17 nog niet eens in mijn hoofd zitten!! Alweer een opsteker voor de maand november....  ;D ;D ;D
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 29, 2013, 01:31:24 PM
Ach, lieve Libra, vergeet ik in alle opwinding nog helemaal te zeggen: beterschap met je rug (het is toch je rug?)!!  :-* :-*

Liefs van Knibbel
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on October 29, 2013, 01:43:57 PM
Klopt, maar gaat vanzelf wel weer over voordat ik een jongetje ben. :P ;)

En jouw positieve opwinding is als een hele fijne pleister op de wond!! ;D ;D

Liefs terug.
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on October 29, 2013, 02:31:23 PM
Wat heerlijk eerst flits die een mooie mijlpaal heeft bereikt, nu jij ook lieve knibbel!
Deze berichten zijn zo ongelofelijk mooi om te lezen klasse gedaan dame!
Jammer dat er maar zo weinig smileys zijn mis er een die een dansje maakt met sprongen in de lucht, zette hem direct voor je neer hier.

Op naar de 17! :-* :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on November 20, 2013, 09:19:41 AM
Twee weken ziektebed...... te ziek om me ergens druk om te maken.......  rust, heel veel rust..... ondanks ziektegevoel ideaal moment om energiemeter op te laden. Blijkt toch wel nodig te zijn, want nog niet helemaal opgeknapt komt het weer..... UWV en hun 'heerlijke' samenwerking.

Mijn dochter krijgt afgelopen week bericht dat haar werkgever haar contract wil verlengen, ondanks alle perikelen voorheen met het UWV. Natuurlijk blijdschap en opluchting. Maar.... maandag ligt brief van UWV op de mat en meteen beginnen alle alarmbellen weer te rinkelen en komt de vraag in mij op: O jee, wil werkgever nu nog wel verder....??

Werkgever kreeg vorige maand als eerste brief van UWV met toestemming om met terugwerkende kracht loondispensatie vanaf 1 juni tot en met eind december toe te passen. Wij echter krijgen nu een 2e brief van een andere afdeling: loondispensatie wordt toegepast vanaf 1 september tot en met 1 december. Meteen afgelopen met het ziekzijn, weer het rondje af bellen. UWV: werkgever moet hun brief doormailen of opsturen, anders geldt de laatste brief die wij ontvangen hebben. Paniek bij werkgever: waar is die brief gebleven? Hem erop gewezen dat die brief toch cruciaal van belang is daar hij anders zelfs 'strafbaar' is, want er is zonder toestemming al loondispensatie toegepast. Brief gevonden, gelukkig..... Werkgever op gewezen dat, als hij mijn dochter nog verlenging wil geven, hij er voor moet zorgen dat de aanvraag voor de verlenging nu wel op tijd verstuurd wordt. Ok, laat hij mijn dochter die brief op de post doen met mededeling dat dit erg dringend is, omdat ZIJ anders problemen krijgt met het UWV. Meteen op de vingers getikt: graag in het vervolg hier zelf zorg voor dragen, is niet de verantwoording van MIJN dochter, ZIJN verantwoording. En niet MIJN dochter krijgt dan problemen maar HIJ krijgt problemen. Was even bang dat werkgever mij als 'lastig' persoon zou ervaren, maar mijn dochter laat andere geluiden horen. Hmmm.... ben blijkbaar in achting gestegen  :) :)

Op mijn werk zijn ook weer allerlei veranderingen gaande (teveel personeel, te weinig klanten), dus worden offers gevraagd aan iedereen. Ga in ieder geval in januari minder uren werken, maar achteraf gezien vind ik het eigenlijk niet zo erg, want het werk werd mij fysiek toch wel wat zwaar. Meneer Knibbel en ik breien er wel een oplossing aan, desnoods wordt de broekriem nog ietsjes meer aangetrokken.

Ook op het werk van meneer Knibbel zijn weer nieuwe plannen gelanceerd...... Men gaat met 'bonussen' werken, collectief als ook individueel..... Om hiervoor in aanmerking te komen moet je 'genomineerd' worden door collega's en leidinggevende..... Heerlijke basis voor een geweldig spanningsveld onderling..... Meneer Knibbel en meerdere collega's hebben hier zo hun vraagtekens bij!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on November 20, 2013, 01:45:10 PM
Jeetje bij jou staat het leven ook niet stil! Misschien dat de ziektebed wel even heel goed was voor je. Even 2 weken rust. Heeft een mens zeker nodig! En alle veranderingen die er aan komen, daar sla jij je zeker wel door heen! Hoop dat je nu wel iets opgeknapt bent en eerst aan je eigen gezondheid denkt.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on November 20, 2013, 02:31:16 PM
Dank je, lieve Kaatje. Ben nog niet helemaal de oude, maar het gaat steeds beter. En ja, we slaan ons er wel door heen. Ben al bezig om mijn begroting voor 2014 aan te passen, want er komt toch minder inkomen binnen. Gelukkig heb ik in januari een belastingschuld afbetaald en in maart de laatste belastingschuld, hierdoor komt vanaf maart weer 100 euro extra in het laatje. Eigenlijk had ik dit willen gebruiken als extra aflossingen voor de schulden, maar als het niet mogelijk is dan niet. Dan duurt het i.p.v 2 jaar dan maar 3 jaar, voor mijn part 4 jaar, voordat wij alle schulden hebben afgelost. Het moet toch ook 'leefbaar' blijven.

Ook heb ik globaal uitgerekend hoe het in 2014 zit met onze maandelijkse teruggave. Als ik een wijziging doorgeef, i.v.m. mijn dalend inkomen, gaat deze teruggave omhoog. Twijfel alleen of ik dat wel moet gaan doen of toch proberen om zonder uit te komen. Wil niet achteraf een flinke aanslag krijgen.

En.... we hebben de eindafrekening van de energieleverancier ontvangen. We krijgen geld terug en..... mijn voorschot is met 40 euro per maand verlaagd. Vind eigenlijk dat er nog meer vanaf kan, dat ga ik proberen voor mekaar te krijgen. Maar in ieder geval weer 40 euro extra erbij.

Het geld wat we terugkrijgen had ik eigenlijk willen gebruiken om voor meneer Knibbel en mijzelf weer eens, zolang ons budget dat toelaat, voor de feestdagen eindelijk na zoveel maanden eens wat nieuwe kleding aan te schaffen.

Maar zoals je zelf al zei Kaatje, het leven staat niet stil. Familielid in grote nood.... geen twijfels voor mij, het budget voor de nieuwe outfit wordt meer dan gehalveerd. En ach, die nieuwe winterjas..... die van mij is nog helemaal goed, heb hem al vier jaar, kan nog wel een wintertje mee.... wie weet, volgend jaar misschien??

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on November 20, 2013, 03:09:04 PM
Ik zou wel de teruggave aanvragen en al het geld apart zetten op een rekening en maandelijks bijhouden of jullie inkomen niet wijzigt waardoor de teruggave ook kan wijzigen. En na een jaar als je de definitieve aanslag hebt, dan weet je dat het geld echt voor jullie is.

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on November 20, 2013, 03:41:49 PM
Daar dacht ik ook al aan Kaatje. Het gaat toch om zo'n 100 euro per maand wat ik extra krijg. Je weet maar nooit, straks heb ik het misschien hard nodig. Ga inderdaad wel goed de inkomsten in de gaten houden.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on November 22, 2013, 03:09:53 PM
Lieve Knibbel,

De mallemolen van het leven......... en die staat nooit stil!

Ik vind het een heel goed plan van Kaatje om de wijziging wel door te geven aan de Belastingdienst en het bedrag wat je nu meer gaat krijgen dan op een spaarrekening apart te zetten.
Je slaat hiermee twee vliegen in één klap!
Ten eerste behoud je het maandelijkse VT bedrag wat je nu ook al krijgt bij je inkomsten en ten tweede krijg je hier ook nog rente over.

Als er zich dan in de loop van 2014 weer wijzigingen voordoen, is het een fluitje van een cent om het weer aan te passen bij de BD.
Op die manier houd je het gewoon zelf in de hand en jij kunt dit zeker!

Ik zou alleen wel een beetje voorzichtig zijn met het nog meer naar beneden bijstellen van het maandelijkse voorschot bedrag van de energieleverancier en zeker met de winter nog voor de deur.
Het enige wat we absoluut niet in de hand hebben is het weer!
Ondanks dat ik helemaal snap dat elke cent meer dan welkom is nu je erop achteruit gaat qua inkomen, zou ik toch proberen het nu vastgestelde voorschot te handhaven.

Ik neem aan dat je nog steeds bezig bent met "versneld aflossen".
Als je niet meer uitkomt zou je dat geld zolang in kunnen zetten om je leefbudget rond te krijgen.
Als dan de betaling aan de BD wegvalt in februari en vervolgens in april kun je altijd nog kijken hoe je deze vrijgekomen bedragen gaat inzetten.
En inderdaad! Beter 4 jaar leefbaar schulden inlossen, dan 3 jaar onleefbaar!!!

Het komt goed, schatje!!! ;)

Heel veel liefs
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on November 22, 2013, 05:09:23 PM
Ik vind het een heel goed plan van Kaatje....
Vind het ook een goed plan, heb de wijziging al online doorgegeven aan de belastingdienst, dan ben ik er zeker van dat ik in januari de verhoging erbij heb zitten.

Libra, wat het bijstellen van de maandelijkse voorschot bedrag van de energieleverancier betreft, misschien moet ik hier mee wachten tot na de winter. In maart/april heb ik een beetje inzicht of ik zuiniger gestookt heb en minder elektriciteit heb verbruikt via de verbruiksmonitor. Misschien kan ik dan het voorschot wat lager zetten. Ik ga er wel voor om nog zuiniger te doen. Verwarming gaat nu i.p.v. om 23.00 uur al om 22.00 uur uit. Dan komen de fleece-dekens uit de kast......

Ik neem aan dat je nog steeds bezig bent met "versneld aflossen".
Als je niet meer uitkomt zou je dat geld zolang in kunnen zetten om je leefbudget rond te krijgen.
Als dan de betaling aan de BD wegvalt in februari en vervolgens in april kun je altijd nog kijken hoe je deze vrijgekomen bedragen gaat inzetten.
En inderdaad! Beter 4 jaar leefbaar schulden inlossen, dan 3 jaar onleefbaar!!!
Ja, ik ben nog altijd aan het 'versneld aflossen' en zolang ik die mogelijkheid heb blijf ik hiermee doorgaan. Verwacht zelf dat januari en februari een beetje moeilijk gaan worden, nieuwe situatie, maar het gaat allemaal wel goedkomen. Daar blijf ik op vertrouwen....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on November 25, 2013, 01:18:22 PM
Je bent een topper, lieve Knibbel!!! ;D

Elke keer weer ben ik plezierig verrast om te zien welke verstandige beslissingen je neemt.
Hoewel me dat zo langzamerhand toch niet meer zou moeten verbazen..... ;) ;D

Je bent een ware inspiratiebron voor iedereen die zelf de schulden aan wil pakken!
Diepe, diepe buiging voor jou, lieve dame!!!

Heel veel liefs
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 01, 2013, 12:56:44 AM
Bah, ik baal als een stekker!! Mijn dochter heeft nog nooit een oproep gekregen om belastingaangifte te doen, en ik heb het ook gewoon al die tijd zo laten lopen. Nu krijgt zij ineens het 'vriendelijk' verzoek om alsnog belastingaangifte te doen over 2012.

En natuurlijk had zij in 2012, zoals altijd, ook 'bijzondere ziektekosten'. Ik ben in dat jaar  wel verscheidene keren  met haar naar ziekenhuis en speciale angstkliniek geweest met openbaar vervoer en particulier vervoer. Verscheidene zalfjes en tabletten bij apotheek gehaald op recept, anticonceptiemiddelen. Enkele tandtechnische ingrepen die gedeeltelijk vergoed werden. Allemaal niet zo'n hoge bedragen, maar alles bij elkaar voor een heel jaar..... En dan begin 2012 drie intakegesprekken met de narcotiseur die niet vergoed werden. Alleen die intakegespreken van de narcotiseur waren al ca. 160 euro.

En nu ben ik zo dom geweest om deze rekeningen niet te bewaren. Kan ze niet meer vinden. Mijn administratie was toen nog een grote puinhoop en nou ondervind ik daar alsnog de consequenties van. Balen balen..... vooral voor mijn dochter!!

Belastingformulier vanavond ingevuld, resultaat: ze moet 600 euro betalen!!

Voel me hier best wel schuldig om en ben zeker van plan om haar daar niet voor te laten opdraaien. Ik ga hier ook aan mee betalen. Ga proberen of ik misschien bij apotheker en angstkliniek nog kopieen van de rekeningen over 2012 kan krijgen en zo niet hoop ik dat de belastingdienst, zoals normaal, traag reageert. Dan kan ik met mijn vakantiegeld in mei in ieder geval een groot deel van haar 'schuld' voor mijn rekening nemen.



Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on December 01, 2013, 01:07:25 AM
Heb je die kosten niet toevallig per bank betaald en dat je de bankafschriften nog hebt? Of overzichten van de zorgverzekeraar dat die kosten niet vergoed werden? Wilde toch even snel reageren want sta op t punt om m'n oogjes dicht te doen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 01, 2013, 01:16:26 AM
Wat ben je toch een schat.... Die van de narcotiseur  en de tandtechnische ingrepenheb ik per bank betaald, want daar krijg je de rekening van thuis gestuurd, maar de belasting wil toch een officiele rekening hebben, heb ik tenminste altijd gedacht. De rest is gewoon contant betaalt.

Als je jouw oogjes nog niet dicht hebt, fijne nachtrust!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on December 01, 2013, 12:22:11 PM
Je kan dan van de narcotiseur en tandtechnische ingrepen laten zien dat ze betaald zijn. Je kan altijd een kopie nota opvragen voor je administratie en in geval dat de Belastingdienst de aangifte van je dochter uitpikt om verder te controleren. Van de andere kosten kijken of je de nota nog kan krijgen. Ik zou de kosten die je per bank betaald hebt wel meenemen als aftrekpost. Daarnaast is t handig dat je kan bewijzen dat die kosten niet vergoed werden. Bij mij staat het op de verzekeringsoverzichten nadat ik de kosten heb ingediend of een brief waarin de afwijzing staat of de verzekeringsvoorwaarden.

Denk dat je voor 2013 wel een super administratie hebt en de aangifte makkelijker zal zijn. Weet wel dat de aftrek van ziektekosten voor 2014 wijzigt. Kijk daar goed naar en als je iets dit jaar nog moet betalen is t veelal verstandiger om t dit jaar nog te doen ivm mogelijkheid tot aftrek bij de aangifte.

Ps ik had je laatste berichtje niet meer gelezen. Ik was lekker aan het slapen :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 02, 2013, 10:17:29 PM
Heb vandaag telefonisch contact gehad met de tandkliniek van mijn dochter, ze sturen van alle rekeningen uit 2012 een kopie naar mij. Van de apotheker heb ik een uitdraai gekregen van de afgehaalde medicijnen van mijn dochter, ik moet eerst nog nakijken welke wel en welke niet aftrekbaar zijn. En wil de belastingdienst officiele rekeningen zien kan ik die opvragen bij de apotheker. Nou, voorzichtige berekening gemaakt, met de bijzondere ziektekosten gaat haar te betalen belasting omlaag naar 460 euro. Is toch weer 140 euro minder, niet zoveel maar meer kan ik er helaas niet van maken.... hebben of niet hebben.

Toch blijft bij mij de vraag waarom mijn dochter met haar wajong toch nog 600 euro moet bijbetalen. En maar te zwijgen over meneer Knibbel die zowat over de rooie ging toen hij dat hoorde.

"Hoezo gaat dat kind nog werken als ze voor dat beetje geld ook nog eens zoveel belasting moet betalen. Dit kan toch niet, volgens mij heb jij ergens een fout gemaakt met het invullen van het formulier. Heb je de wajonguitkering wel in het goede vak ingevuld, moet dat wel in het vak 'WAO, pensioen enz.', want als ik dat bedrag bij het vak 'loon e.d.' zet hoeft ze niets bij te betalen."

Voor de zekerheid vanmiddag toch maar de belastingdienst gebeld, zou toch niet willen dat door een fout van mij mijn dochter zoveel moet betalen!! Maar nee, belastingformulier is correct ingevuld, alleen.... de meneer van de belastingdienst vond het ook vreemd dat ze nog zoveel moet betalen. Of het UWV of haar vorige werkgever heeft te weinig loonbelasting ingehouden. Maar ja, daar heeft ze nu ook niets meer aan.....

Maar vraag mij ook af wanneer bij een totale jaarbedrag wajonguitkering van ca. 10.000 euro maar 475 euro loonbelasting wordt ingehouden dit misschien toch iets aan de lage kant is?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 09, 2013, 02:23:45 PM
Besef je je wel goed dat als je in dit tempo door blijft en kunt gaan, de teller volgende maand naar de 17 gaat?
Op naar de 17! :-* :-*
Teller staat onder de 18.000.....!!! :D :D

Onze schuldenstand staat nu op 17.877 euro. Vind het een beetje jammer dat het er niet meer in zit om het jaar 2013 af te sluiten met een stand onder de 17.000..... want 877 euro of meer in deze maand zit er echt niet in. Maar ondanks dat ben ik heel heel erg blij met dit resultaat. :D :D

Het heeft zweet en tranen gekost het afgelopen jaar, maar ik had nooit gedacht om ooit eens tot dit resultaat te komen. Het heeft me wel sterk gemaakt en vertrouwen gegeven in mijn eigen kunnen en, klinkt misschien een beetje hoogmoedig, ik kijk toch met vertrouwen naar het nieuwe jaar. Zelfde strategie en dan moet het goed komen met de Knibbels.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on December 09, 2013, 02:34:32 PM
Wat lees ik ?? WOUW wat SUPER wat ben jij ook een topper, klasse gedaan!
Diepe buiging met een groot applaus en een flinke dans voor u mevrouw!!

 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on December 09, 2013, 03:28:19 PM
Wauw lieve Knibbel! Wat een heerlijk nieuws om zo 2014 in te gaan!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on December 09, 2013, 03:33:19 PM
Wat een heerlijk nieuws!! Dansje. Kijk niet naar die bijna 900 die je eigenlijk nog er af wil zodat je onder die 17 zit maar kijk vooral naar waar je weg komt. Vergelijk de stand van het begin dit jaar met nu en wees daar ontzettend trots op!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on December 10, 2013, 01:24:38 AM
Whahahahahaha

Quote
Vind het een beetje jammer dat het er niet meer in zit om het jaar 2013 af te sluiten met een stand onder de 17.000..... want 877 euro of meer in deze maand zit er echt niet in. Maar ondanks dat ben ik heel heel erg blij met dit resultaat.

Lief mal mens,....

Jullie zijn kanjers!


ps, wat was je beginstand ook alweer in JANUARI 2013????
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 11, 2013, 01:30:33 AM
ps, wat was je beginstand ook alweer in JANUARI 2013????
Januari 2013 was het nog 25.250 euro. Dan te bedenken dat er 7000 euro op een jaar tijd aan schulden betaald is. Eigenlijk zonde van het geld. Ik hoor meneer Knibbel al fluisteren: daar hadden wij een prachtige 'overkapping' achter het huis van kunnen betalen.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on December 11, 2013, 01:34:50 AM
Lieve knibbel, ik moest eigenlijk best wel lachen om je bericht. Laat meneer Knibbel maar mooi dromen over de overkapping! Jullie hebben afgelopen jaar een super prestatie geleverd. Ben er trots op!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 11, 2013, 01:57:22 AM
Dank je Kaatje. Meneer Knibbel droomt nog wel even door....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on December 11, 2013, 10:44:34 AM
Fantastisch gedaan familie Knibbel als je dit tempo kan volhouden schiet je aardig op.
Die overkapping komt daarna dan wel :-)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Be on December 11, 2013, 10:45:59 AM
Wauw! Goed hoor
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on December 11, 2013, 11:21:12 AM
Eigenlijk zonde van het geld. Ik hoor meneer Knibbel al fluisteren: daar hadden wij een prachtige 'overkapping' achter het huis van kunnen betalen.....

Ja, deze les is een hele dure studie.
En meneer Knibbel bevind zich in goed gezelschap.
"Zoveel? Daar hadden we zowat een huis van kunnen kopen,.."

Niet teveel aan denken.
Dat de bult minder wordt is veeeeeeel belangrijker ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 12, 2013, 09:12:13 AM
Dat de bult minder wordt is veeeeeeel belangrijker ;)
Klinkt misschien erg streng, maar alle andere wensen ten spijt, dit staat en blijft nummer 1 op de lijst.....

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on December 13, 2013, 11:49:03 PM
Zat me nog te bedenken,...
Naast die €7000 die jullie hebben afgelost is er geen druk meer van de kredieten, geen bijna aanmelding bij het CVZ en een behoorlijke rust gekomen in jullie situatie.
Hoeveel is dat niet waard?

2014 wordt voor jullie sowieso een topjaar!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 14, 2013, 10:56:10 AM
Zat me nog te bedenken,...
Naast die €7000 die jullie hebben afgelost is er geen druk meer van de kredieten, geen bijna aanmelding bij het CVZ en een behoorlijke rust gekomen in jullie situatie.
Hoeveel is dat niet waard?
Dat is alle ellende helemaal waard!! Ik kijk nog steeds met verbazing en verwondering terug op het afgelopen jaar. Zelfs in mijn stoutste dromen had ik dit nooit verwacht.

Ik was me al jaren bewust dat het fout ging, dat ik moest bezuinigen en serieuze stappen moest ondernemen om van mijn schulden af te komen en iedere keer weer mislukte het, in plaats van dalen stegen mijn schulden alleen maar, totdat ik (gelukkig nog tijdig om erger te kunnen voorkomen) op dit forum terechtkwam.

En ik kan het niet vaak genoeg zeggen: zonder de steun en het vertrouwen van jullie, dames en heren op dit forum, was mij dit nooit gelukt. Jullie hebben zo vaak een buiging voor mij gemaakt, ik maak een buiging voor jullie. Voor mij zijn jullie echte kanjers!! Dat mag best wel eens gezegd worden.

Zoals Libra altijd zegt: niets is toeval. Iets heeft mij de weg naar jullie gewezen en ik heb daar dankbaar gebruik van gemaakt. Ja, 2014 wordt zeker een heel ander jaar, maar.... niet zonder jullie ondersteuning op z'n tijd!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on December 14, 2013, 04:25:16 PM
Lieve, lieve Knibbel,

Mijn hemel lieve dame, wat een resultaat!!!!!!

En ik kan het niet vaak genoeg zeggen: zonder de steun en het vertrouwen van jullie, dames en heren op dit forum, was mij dit nooit gelukt. Jullie hebben zo vaak een buiging voor mij gemaakt, ik maak een buiging voor jullie.

Weet je, al die buigingen, stuk voor stuk, heb je zelf verdient!!!!

We kunnen ondersteunen, we kunnen adviezen geven, maar aan het einde van de rit komt het er toch echt op aan wat je daar zelf mee doet!!
En jij (jullie) hebt echt mega gedaan!!

Whahahahahaha

Quote
Vind het een beetje jammer dat het er niet meer in zit om het jaar 2013 af te sluiten met een stand onder de 17.000..... want 877 euro of meer in deze maand zit er echt niet in. Maar ondanks dat ben ik heel heel erg blij met dit resultaat.

Lief mal mens,....

Jullie zijn kanjers!


ps, wat was je beginstand ook alweer in JANUARI 2013????

 ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D

Ik had het niet beter kunnen verwoorden en sluit me volledig bij Buster aan! ;) ;D ;D

Heel veel liefs
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 16, 2013, 10:28:46 AM
Dacht dat in deze moderne tijd een druk op de knop van de computer je alle gegevens van een client laat zien. Niet dus, bel je met CAK over een vraag, eindelijk na minuten wachten: "ik kan u hier niet bij helpen, deze gegevens zien wij niet in ons systeem, u moet hiervoor een andere afdeling hebben, ik zal u het telefoonnummer hiervan geven." Bellen, weer minuten wachten.....

Vanmorgen log ik in op CAK-pagina van mijn dochter. Wat staat daar nou vermeld?  ???

De medebewoner, waarmee mijn dochter binnen de woonvorm haar appartement deelt, staat vermeld als 'partner' van mijn dochter. Terwijl ze helemaal niets van mekaar zijn. Ze delen alleen een appartement omdat de Stichting van de woonvorm dat zo bepaald heeft. Wat ik nog erger vind is dat alle gegevens zoals salaris van deze medebewoner zijn te lezen bij mijn dochter. En dit zal natuurlijk andersom ook zijn.

Dit vind ik absurd, dit kan toch niet, dit zijn prive-gegevens, bellen met CAK!!

"Ja mevrouw, dit is echt vreemd, dit is niet gebruikelijk, hier is een fout gemaakt. Het zal uitgezocht worden hoe deze fout is ontstaan en een van mijn collega's belt u binnen 3 tot 5 werkdagen hierover terug......"

Bij de ene afdeling staat 'ongehuwd' en bij de andere afdeling staat 'partner'.
En dan denk je dat je gegevens beschermd en beveiligd zijn, blijkbaar moet je alles controleren!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 24, 2013, 12:33:24 PM
Leuk als het CAK met het bericht komt dat mijn dochters zaak een uniek geval is, volgens meneertje nog niet eerder meegemaakt. Minder leuk is dat ze nu niet een twee drie een oplossing weten hoe alles correct aangepast moet worden. Gegevens worden opgevraagd bij GBA van de gemeente, als daar twee mensen op eenzelfde woonadres wonen worden ze genoteerd als partners. Van al die keren is dit voor 99% juist, mijn dochter is natuurlijk weer die ene procent waar het niet juist is!!  >:( >:(

Nu is het weer zaak om in de gaten te houden dat ze bij het CAK voor de eigen bijdrage AWBZ voor 2014 de inkomsten van beide dames wel apart houden en niet bijeen gooien. Of kan dat sowieso niet?  ???

Pfff... eerlijk gezegd heb ik er onderhand mijn buik vol van.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 07, 2014, 09:54:56 AM
Pfff.... mijn hart stond vanmorgen bijna even stil van schrik. Had al in december een brief gekregen dat de kortingen uit het AWBZ in 2014 verdwijnen, dus krijgt mijn dochter een hogere eigen bijdrage. Tot op heden nog niet de nieuwe berekening ontvangen van het CAK.

Daar de eigen bijdrage van de AWBZ rechtstreeks van de wajonguitkering van mijn dochter wordt ingehouden lees ik nu heel toevallig op haar betaalspecificatie van januari de nieuwe eigen bijdrage AWBZ voor 2014. Zij gaat van 352,00 naar 497,00 euro per maand eigen bijdrage. Een behoorlijk forse verhoging.

Zie de bui al hangen, hoe ga ik dat mijn dochter bijbrengen. Ik schrik hier al zelf van, hoe gaat zij dan hierop reageren? Die wil gegarandeerd meteen weer thuis komen wonen!!

Zou ze niet goedkoper uit zijn met een normaal huurappartementje (buiten de stichting om) dicht bij ons in de buurt, zodat wij snel bij haar zijn als er iets is, en dan ambulante begeleiding vanuit een PGB? Maar dan komt de druk en verantwoordelijkheid weer op mij te liggen, waar ik juist weer meer afstand van wilde nemen.

Weer iets om over na te denken.......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on January 07, 2014, 06:25:20 PM
hoi knibbel
als ze zzp 1 of 2 heeft ziet het er toch al naar uit dat deze weer zelfstandig moeten gaan wonen met de plannen van regering.
op zich kan ambulant goedkoper zijn maar ook daar ben je vaak 30-40 euro per uur mee kwijt en geld ook nog dat regels om pgb te krijgen steeds strenger wordt.
bv korting als er gen professionele hulpverlener is etc
daarbij is het voor je dochter mogelijk ook fijner zelfstandig te worden zonder dat jullie belast worden.
ik werk zelf ook wel geregeld op jongerenwoning waar ze hun eigen appartement hebben en zorg van ons krijgen 24 uur per dag aanwezigheid, velen geven aan dat ze het perfect vinden en er niet aan moeten denken naast of in straat van ouders te wonen die staan te dichtbij.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 07, 2014, 11:18:36 PM
Ja Chapter, ik had ook al vernomen van weer allerlei nieuwe plannen, zeg maar gerust bezuinigingen wat PGB en ZIN betreft. Ik heb me daar nog niet in verdiept, het gaat allemaal zo snel achter elkaar, zo is er een wijziging komen ze weer met een nieuwe wijziging.... Mijn dochter heeft een zorgzwaartepakket VG03, dus ZZP3. Ze heeft een CIZ-beschikking tot eind 2026. Maar volgens mij heeft dit allemaal niet zoveel te zeggen, want die betweters in Den Haag kunnen zomaar weer met nieuwe plannen en wijzigingen komen, dat ze misschien volgend jaar  niet meer gebruik kan maken van het beschermd wonen. Niets is meer zeker tegenwoordig.

PGB heeft zij eigenlijk wel twee jaar gehad (maar toen waren de regels inderdaad soepeler dan tegenwoordig), maar mijn dochter wilde geen hulpverleners/begeleiders van buitenaf. Dus heb ik geprobeerd mijzelf vanuit het PGB te betalen, maar dit werkte zo bezwarend op mijn gemoed, al die dingen die ik voor haar deed zou ik ook gedaan hebben als er geen PGB was. Alles wat ik deed voelde voor mij aan als ouderplicht, met als gevolg dat meer dan driekwart van het PGB-geld weer terug ging naar het zorgkantoor. Heb dus maar na twee jaar het PGB opgezegd en ben overgestapt naar ZIN. Nou kijk ik daar anders tegen aan, maar waarschijnlijk, zoals jij al zegt wordt het nu door al die strenge regels moeilijker om voor haar een PGB te krijgen. Dan moet ik al een behoorlijk goede zorgplan gaan overleggen. Net zoals een ondernemer die geld van de bank wilt lenen een ondernemersplan moet overleggen. Wat een eisen allemaal....

Maar wie weet wat er in de toekomst allemaal nog staat te gebeuren. Ik had een paar jaar geleden ook niet gedacht of verwacht dat mijn dochter met haar beperkingen ooit aan het werk zou gaan. Of dat ze anno 2014 grote kans loopt haar vangnet, de WAJONG, kwijt te raken omdat men in Den Haag liever de rekening van de Wajongers bij de gemeente wilt leggen. Dan wordt het de bijstand voor haar.

Dat ze weer thuis komt wonen wil ik sowieso niet, ik vind het goed dat ze leert zelfstandig te wonen en zonder onze hulp haar plaats in de maatschappij te vinden. Wij hebben namelijk niet het eeuwige leven......

En bij ons in de buurt wonen mag voor mij ook een paar straten verder zijn, als ik er met mijn fiets maar snel kan zijn als er iets ernstigs aan de hand is. Mijn dochter kan namelijk heel snel in paniek raken (autistisch). Maar dit is natuurlijk niet onze eerste optie!!

Voor nu ga ik maar weer alles meten en passen in haar financien, zodat ze toch ook een klein beetje sociaal leven kan overhouden, b.v. voor haar hobby zingen.


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on January 08, 2014, 07:25:46 AM
Lieve Knibbel, een vriendin van mij is zelfstandige en werkt voor mensen met een beperking. Voornamelijk met en voor autisten. Ze begeleid mensen ook bij de aanvraag voor een pgb en heel uniek, ze is kapper gericht op autisten.
Ze werkt vanuit Brabant maar komt door heel Nederland. Als je er prijs op stelt kan ik je haar gegevens geven.
(en but not least, ze is een ex-schuldenaar :-) )
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on January 08, 2014, 01:07:38 PM
Hoi knibbel
laatste wat ik heb gehoord is dat je alleen nog nieuwe pgb aan kan vragen met meer als 10 begeleidingsuren per week
ga je uit van 10 uur keer 30 euro keer 4 weken kom je al ruim boven de eigen bijdrage terecht en zal er netto niet veel veranderen
als je zelf de zorg gaat geven is er als je geen diploma ervoor bent (professional) een max zitten van 20 euro per uur hier moet je zelf nog belasting etc over afdragen aangezien je dan als zzp wordt gezien
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 08, 2014, 11:44:45 PM
Lieve Knibbel, een vriendin van mij is zelfstandige en werkt voor mensen met een beperking. Voornamelijk met en voor autisten. Ze begeleid mensen ook bij de aanvraag voor een pgb en heel uniek, ze is kapper gericht op autisten.
Ze werkt vanuit Brabant maar komt door heel Nederland. Als je er prijs op stelt kan ik je haar gegevens geven.
(en but not least, ze is een ex-schuldenaar :-) )
Dank je Boeddha, als het nodig mocht zijn kom ik hier graag op terug. Heb vanmiddag gesprek gehad met de begeleiding van mijn dochter. Blijkt nu dat vanuit de stichting ook ambulante begeleiding wordt gegeven aan cliënten die vanuit beschermde woonvorm zelfstandig buiten de woonvorm willen gaan wonen. Hoe het precies werkt en of het dan vanuit PGB of ZIN wordt betaald wist ze ook niet. Ze zou hierover informatie vragen bij de verantwoordelijke hierover. Even afwachten dan maar.

Hoi knibbel
laatste wat ik heb gehoord is dat je alleen nog nieuwe pgb aan kan vragen met meer als 10 begeleidingsuren per week
Mijn dochter zit op 10,5 tot 13 uur per week. Dat zou dus inhouden dat ze waarschijnlijk wel voor PGB in aanmerking zou komen.

als je zelf de zorg gaat geven is er als je geen diploma ervoor bent (professional) een max zitten van 20 euro per uur hier moet je zelf nog belasting etc over afdragen aangezien je dan als zzp wordt gezien
Als je als familielid een zorgcontract hebt kun je de uitbetalingen via het SVB laten lopen. Die verzorgen dan gratis de gehele lsalarisadministratie voor de budgethoude. Althans zo hebben wij dat toen gedaan. Mijn dochter gaf de uren dat ik begeleiding heb gegeven door aan het SVB en die maakten dan mijn loonafschriften, zodat mijn dochter aan de hand van deze loonoverzichten mij kon uitbetalen vanuit haar PGB. Van het SVB kreeg mijn dochter ook een loonheffingsnummer bij de belasting en zij verzorgden ook alle jaarlijkse belastingaangiftes voor de loonheffing werknemers. In feite was mijn dochter mijn werkgever. Het ironische hieraan was dat mijn dochter vanwege haar verstandelijke beperkingen dit zelf niet kon.

En nu mag je raden wie dit allemaal verzorgde. Juist, ik stuurde mijn eigen uren door naar het SVB en betaalde vervolgens mijzelf uit vanuit haar speciale PGB-rekening, want zij was nog minderjarig en ik haar wettelijke voogd. Ik kon niet wennen aan het idee dat mijn dochter mij eigenlijk moest betalen om bijvoorbeeld mee naar een huisarts te gaan. En omdat de jonge dame toen geen andere begeleider wilde, ben ik maar snel hiermee gestopt. Maar nu ze minder moeite heeft met andere hulpverleners is het weer een ander verhaal.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on January 09, 2014, 01:00:12 AM
het is nu al of volgt snel dat alle budgetten beheerd worden door svb en de client dus niet meer zelf het geld beheert.
als je bv per kwartaal kreeg gaat het per kwartaal naar svb en hun geef je opdracht tot uitbetaling
Ik bedoel meer als je geen gediplomeerde kracht bent en nog max 20 euro mag verdienen en daar nog verzekeringen belasting etc van moet betalen houd je amper wat over, naar mijn idee wordt het dus ontmoedigt om niet professionele krachten in te zetten.
Toen ik pgb werk deed kreeg ik 35-40 euro per uur met belasting en verzekeringen etc hielp ik ongeveer hetzelfde over als nu ik 16 euro bruto verdien 
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 09, 2014, 01:37:24 AM
Chapiter, dat het SVB de budgetten gaat beheren zou ik enorm toejuichen. Dat maakt het tenminste moeilijker om fraude te plegen.

Ik weet natuurlijk niet hoe het nu allemaal zit, maar in mijn tijd had ik ook een uurloon van 20 euro, dat hadden ze me zelfs bij het zorgkantoor geadviseerd. Van een loon van bijvoorbeeld 200 euro hield ik dan netto 125 euro over. Dan houd ik inderdaad met mijn lager bruto inkomen netto meer over. Maar mezelf weer laten inhuren als begeleidster bij mijn dochter is niet mijn keus. Persoonlijk vind ik het niet zo erg dat men niet-professionele hulp wil ontmoedigen, maar in het geval van autisten is dat soms een beetje moeilijk, omdat je dan toch gauw weer op moeder of vader moet terugvallen. Ga eerst maar eens afwachten waarmee de ze bij de woonvorm komen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 14, 2014, 11:06:41 AM
Dacht ik het nieuwe jaar 2014 goed en stabiel te beginnen.....

Afgelopen week mijn laatste salaris van 2013 ontvangen, eind januari zal deze ca. 250 euro minder zijn, omdat ik vanaf deze maand minder uren heb. Komt wel bij dat ik begin februari een belastingschuld minder heb, dus 50 euro extra erbij. Komt nog ca. 90 euro voor de voorlopige teruggave bij. Dus ca. 140 euro in totaal. Tot en met maart (is de tweede belastingschuld afbetaald) dus een tekort van 110 euro per maand, na maart wordt dat een tekort van 60 euro per maand.

Nu zullen er wellicht mensen zijn die denken: waar maakt zij zich druk om, het zijn toch maar 60 euro per maand die ze te kort komt. Kan je toch makkelijk ergens op besparen. Helaas bij ons niet, alles waarop bezuinigd kon worden is al bekort of wegbezuinigd. Komt ook nog bij dat ze op het werk van meneer Knibbel aan de tweede ontslagronde bezig zijn. Er ligt al een sociaal plan.....

Grote vraag blijft: WIE, WANNEER en WAT houdt dat sociaal plan in?

Mijn man zit bij een groot internationaal bedrijf die verschillende bedrijfstakken heeft. Ironisch genoeg is bij een van die bedrijfstakken nog niet zo lang terug actie gevoerd voor betere cao-voorwaarden. Laat nou juist bij deze bedrijfstak ook een reorganisatie komen, waarbij zo'n 500 banen verloren gaan.

Voel zo langzaam aan die knoop weer terugkomen in mijn maag....

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: huubV on January 14, 2014, 11:27:27 AM
Hoi Knibbel,
Wat vervelend, maar om de lichtpuntjes  aan te geven. Er komt een sociaal plan en dat is heel wat
meer dan ontslag te krijgen zonder, oa bij een faillissement wat de meesten overkomt . En dat zou best eens mee kunnen vallen hoewel jullie situatie weinig ruimte heeft.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on January 14, 2014, 11:50:10 AM
he gets knibbel
Ik snap dat 60 euro best veel is als je al zoveel als mogelijk heb bezuinigd.
Ik weet dat je zover nog niet bent maar zou toch echt gaan overwegen om een informatief gesprek met gemeente te hebben.
En niet te wachten tot je helemaal verzuipt.
de ellende is namelijk al doe je het 5 jaar zelf en het lukt niet krijg je geen enkele 'korting'op duur van je traject.
Ook voor je gezin zou het fijn zijn als je over 3 jaar gewoon schuldenvrij bent en opneiuw kan beginnen in financiele zin.
Ik snap best dat je ertegenop ziet maar denk dat je meer overhoud in wsnp als je nu houd.
Als voorbeeld ik krijg ruim 2000 aan vtlb mijn vaste lasten zijn rond de 1000 euro.
600 per maand gaat naar mijn uitgeefrekening voor voeding benzine etc en 400 blijft op rekening voor autokosten etc.
Toen ik met loonbeslag zat etc had ik uiteindelijk na veel babbelen een bvv van 1497 maar geen enkele toeslag meer want die lagen ook onder beslag.
zo heb ik jaren gezeten, nu was er bij mij verdenking niet te goede trouw waardoor toetreding langer duurde maar het wordt ook gewoonweg steeds moeilijker om erin te komen.
Heb mij in 2008 al gemeld die 5 jaar ploeteren heeft me geen enkel voordeel opgeleverd want vaak met aflossen kom je niet verder als de rente betalen

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on January 14, 2014, 12:07:59 PM
Wat een onzekerheid weer met de baan van je man, en dan nu ook al 60 euro minder in de maand te besteden,dit is toch pak weg een week eten.
Het enige wat je kan doen is afwachten wat niet wegneemt dat ik hoop dat je man zijn baan mag behouden....sterkte en hou moed.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on January 14, 2014, 02:32:36 PM
Quote
Heb mij in 2008 al gemeld die 5 jaar ploeteren heeft me geen enkel voordeel opgeleverd want vaak met aflossen kom je niet verder als de rente betalen

Daar heb je een punt Chapter, in het geval van Knibbel heeft ze een plan gemaakt waarbij ze meer aflost dan alleen de rente en de looptijd even lang is als een traject.

@Knibbel, een sociaal plan houdt in dat er een plan wordt gemaakt met een begeleiding naar ander werk of een re integratie traject wordt gestart. Hou wel een slag om de arm, zoals Chapter al aangaf, als het aflossen nu, door vermindering van inkomen langer gaat duren dan 36 maanden kun je alsnog overwegen om hulp te vragen bij de gemeente.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 14, 2014, 04:16:03 PM
Ik weet dat je zover nog niet bent maar zou toch echt gaan overwegen om een informatief gesprek met gemeente te hebben.
En niet te wachten tot je helemaal verzuipt.
De reden waarom ik in het begin besloten heb om zelf een schuldentraject op te zetten is heel kort en bondig: schaamte, schuldgevoel, trots. Wij zijn niet in de problemen gekomen door inkomensverlies, ziekte of dergelijks, nee, gewoon omdat deze dame zo ontzettend veel moeite had om nee te zeggen aan anderen. Ik stak mezelf liever in de schulden dan anderen iets te weigeren. Ja, en dan kom je na jaren zo te leven ineens compleet vast te zitten. En aangezien ik een koppig typetje ben vond ik dat ik het zelf veroorzaakt had en dus ook maar zelf eruit moest zien te komen. Tot nu toe is het wel leven met een heel strak budget, maar het lukt wel. Moet natuurlijk geen kink in de kabel komen.....

Daar heb je een punt Chapter, in het geval van Knibbel heeft ze een plan gemaakt waarbij ze meer aflost dan alleen de rente en de looptijd even lang is als een traject.

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 14, 2014, 04:19:09 PM
Ik weet dat je zover nog niet bent maar zou toch echt gaan overwegen om een informatief gesprek met gemeente te hebben.
En niet te wachten tot je helemaal verzuipt.
De reden waarom ik in het begin besloten heb om zelf een schuldentraject op te zetten is heel kort en bondig: schaamte, schuldgevoel, trots. Wij zijn niet in de problemen gekomen door inkomensverlies, ziekte of dergelijks, nee, gewoon omdat deze dame zo ontzettend veel moeite had om nee te zeggen aan anderen. Ik stak mezelf liever in de schulden dan anderen iets te weigeren. Ja, en dan kom je na jaren zo te leven ineens compleet vast te zitten. En aangezien ik een koppig typetje ben vond ik dat ik het zelf veroorzaakt had en dus ook maar zelf eruit moest zien te komen. Tot nu toe is het wel leven met een heel strak budget, maar het lukt wel. Moet natuurlijk geen kink in de kabel komen.....

Daar heb je een punt Chapter, in het geval van Knibbel heeft ze een plan gemaakt waarbij ze meer aflost dan alleen de rente en de looptijd even lang is als een traject.
Dat plan loopt nog altijd gewoon door Buster. Die 100 euro van de twee belastingschulden, die ik straks extra heb gaat naar de volgende schuldeiser op de ladder.  Ik had mij alleen verrekend, dacht dat ik door minder uren 200 euro achteruit zou gaan, maar dit is dus 250 euro. En i.p.v. 100 euro krijg ik maar ca. 90 euro voorlopige teruggave. Wij hadden voor onszelf al uitgekiend dat door die 100 euro belastingteruggave wij alleen nog maar 100 euro links en rechts moesten beknibbelen. Maar nu zit ik dus met een extra gat van 60 euro. Had mij al opgegeven bij onze sportvereniging voor vrijwilligerswerk, eigenlijk om daarmee 2 x per maand weer zanglessen voor mezelf te kunnen bekostigen (want het kriebelt enorm in mijn keel ;)), maar dan moet ik daar maar mee wachten en de eventuele vrijwilligersbijdrage in dat extra gat stoppen.

En mocht het toch zo zijn Buster, dat meneer Knibbel bij de volgende ontslagronde zit en dat hierdoor ons traject gevaar loopt dan zullen wij toch die gang naar de gemeente moeten maken. Ik ben het stadium van schaamte en trots inmiddels al gepasseerd, alleen moet bij meneer Knibbel die knop nog om.


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: huubV on January 14, 2014, 04:31:09 PM
 Chapeau Knibbel,
Maar waarom niet parallel dit traject in. De SHV is een stroperige organisatie, kan maanden duren
voordat je in het traject zit. Die maanden zijn het ergste. Dus gesprek (van jouw kant vrijblijvend) aanvragen en kijken wat ze van jouw situatie vinden en of je als je zou doorzetten, opgenomen wordt in het traject. Alle voorbereidingen treffen die zij willen en mocht het onverhoopt fout gaan staat knibbel
weer op de stoep.Tís maar een ideetje
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 14, 2014, 04:57:47 PM
Tís maar een ideetje
En eigenlijk geen verkeerd ideetje, alleen voor meneer Knibbel is dit nog net een stap te ver.

Bovendien voorzie ik toch een probleem, wij hebben wel al onze achterstanden weggewerkt, hebben nu een stabiel aflossingsschema, geen nieuwe schulden, alleen.... wij hebben ook een koopwoning, die ook nog eens behoorlijk onder water staat..... Dus moeten ook wij eerst ons huis verkocht zien te krijgen, denk ik....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on January 14, 2014, 05:15:30 PM
een collega van mij zit in het minnelijk traject en hij hoeft zijn huis niet te verkopen.

wellicht iets om te bespreken?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on January 14, 2014, 05:26:11 PM
Het huis moet verkocht worden als er een schuld op rust. Als jullie woonlasten binnen een VTLB passen is er geen reden om het huis te verkopen en de schuldenlast te verzwaren.
 Ter info ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Xdewit on January 14, 2014, 07:11:48 PM
Knibbel, wat ontzettend balen die onzekerheid! Wat ik wel heel goed vind ik is dat je zelf de problemen wel hebt aangepakt! Ik ben daar niet zo goed in, ik ben meer het tiepje van gordijnen dicht en ik ben niet thuis... Succes met je te nemen beslissingen. Ik weet wel dat als alles geregeld is, de rust echt terug is gekeerd.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 14, 2014, 11:11:47 PM
Lieve allemaal, bedankt het meedenken!!

Vooralsnog blijf ik er maar vanuit gaan dat meneer Knibbel gewoon zijn baan behoudt en wij ons eigen traject kunnen vervolgen. Ga in ieder geval iedere avond maar een kaarsje opsteken......

Toch voor de zekerheid maar ons vtlb uitgerekend, je weet maar nooit.

Loop ik meteen tegen twee onduidelijkheden aan: heb ik het goed begrepen dat bij de berekening alleen de hypotheekrente opgegeven mag worden en geen aflossing?? Ik heb voor de berekening in ieder geval alleen de hypotheekrente ingevuld.

En dan bij het vakje 'Correctie woonkostentoeslag boven maximum' moet ik daar nu ja of nee invullen. Ik heb daar in eerste instantie 'nee' ingevuld en daarna nog eens met 'ja'. Als ik ja invul wordt mijn vtlb-bedrag maar liefst 200 euro hoger. Vind dit nogal een forse verhoging. Ik snap die vraag niet goed.....


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on January 14, 2014, 11:48:10 PM
Hoi knibbel
Het is dubbel denk ik aan ene kant hoop je dan man zijn baan behouden maar een goede uitkoopregeling kan ook resulteren in schuldenvrij.
Vriendin van mij hadden ook reorganisatie, iemand had bedrijf over genomen en wilde van haar af kreeg wel 60.000 euro mee en 3 jaar ww.
Ik kan me voorstellen dat deze situatie energie van vreet
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 15, 2014, 12:15:02 AM
Daar heb je inderdaad gelijk in Chapter. Vervelende is alleen dat wij niet weten wat er precies gaat gebeuren. Ze hebben al een eerste ontslagronde achter de rug en toen kreeg werkgever van het UWV toestemming om, vanwege economische redenen, een groot aantal mensen te ontslaan. Geen ontslagvergoeding, alleen ww. Hoorde van meneer Knibbel vanavond dat er geruchten gaan dat bij de eerste ontslagronde mensen benaderd worden om vrijwillig te vertrekken en die krijgen een ontslagvergoeding mee en dat zelfs daar nog het stamrecht bv toegepast gaat worden.

Maar dit zou gaan om werkgevers met hogere functies. En daar hoort meneer Knibbel helaas niet bij.....

Bij de volgende ontslagronde, iets later, gaat pas de grote groep eruit en die gaan ze echt niet allemaal zo'n ontslagvergoeding aanbieden. Die gaan er gewoon om economische redenen uit.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: huubV on January 15, 2014, 12:19:52 AM
Hoeveel dienstjaren heeft Meneer Knibbel bij het bedrijf?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on January 15, 2014, 12:26:43 AM
idd in jullie geval was een vergoeding wel welkom geweest om de schuld af te lossen maar in deze tijd een andere baan zoeken valt ook niet mee
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on January 15, 2014, 12:40:05 AM
Knibbel, de VTLB berekening is te afhankelijk van de keuzes van een bewindvoerder om daar zelf een berekening op los te laten.

Hij begint sowieso met de beslagvrije voet en in jullie geval zou er een arbeidstoeslag zijn en een reservering eigen risico. En als de woonlasten hoger zijn dan €631 komt dat bedrag er ook op, daar zit wel een maximum op, hoeveel dat is weet ik even niet uit mn hoofd.
Een VTLB is meestal iets hoger dan een beslagvrije voet.

Ik zou zeggen, hou alle opties open. Wat je nu zelf voor elkaar hebt gekregen heeft ook zo zijn voordelen, maar als dat niet meer haalbaar is heeft een traject wellicht meer voordelen dan zelf aflossen.
Ik ga voor jullie duimen!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 15, 2014, 01:03:46 AM
@huubV,
Weet het even niet zo uit mijn hoofd, dacht iets van ca. 30 jaar...

@buster,
Zoals ik de vltb heb uitgerekend. Onze vaste lasten plus leefgeld plus reservering eigen risico zorgverzekering bedragen ca. 1960 euro, vanwege de hoge hypotheek. Als ik nu bij het vakje 'correctie woonkostentoeslag' ja invul kom ik op een vtlb-bedrag van ca. 1900 euro, vul ik daar nee in kom ik op een vtlb-bedrag van ca. 1700 euro.

Voor deze berekening ben ik dus uitgegaan van ons normaal inkomen, mocht meneer Knibbel zijn baan verliezen en alleen ww-uitkering krijgen denk ik dat het vtlb-bedrag nog lager gaat worden. Dan wordt het dus toch huis verkopen. En als je daarbij bedenkt dat in onze omgeving tegenwoordig een huis gemiddeld twee tot drie jaar te koop staat.....

Van de andere kant.... Drie jaar ww-uitkering, wordt zwaar en wat aanpassen, maar moet toch kunnen lukken.

Ik ga in ieder geval ook voor onszelf duimen en houdt de moed erin!!!




Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: huubV on January 15, 2014, 01:11:44 AM
Nou dat is nogal wat, tsjonge, uiteraard blijft het vervelend maar hij wordt niet ontslagen
met een lullig bedrag . Moet de kantonsrechterformule er nog op loslaten etc
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 15, 2014, 01:22:04 AM
Nou dat is nogal wat, tsjonge, uiteraard blijft het vervelend maar hij wordt niet ontslagen
met een lullig bedrag . Moet de kantonsrechterformule er nog op loslaten etc
Huub, dat klopt wel, mits UWV accoord gaat met ontslag om economische redenen. Dan is er helaas geen sprake van een ontslagvergoeding.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on January 18, 2014, 05:33:27 PM
Lieve Knibbel,

Mijn duimen draaien overuren voor jullie!!
Ik hoop van harte dat meneer Knibbel niet ontslagen gaat worden!

Er is pas echt duidelijkheid te geven als dit bekend is.
Tot die tijd is er niets zinnigs op te zeggen!

Punt is dat je gewoon zo ontzettend goed bezig bent geweest en dat je alle achterstanden weggewerkt hebt.
Daardoor heb je geen "problematische" schulden meer, maar "alleen" nog "maar" schulden. :(

Maar......laten we niet gillen voordat we geslagen worden en (helaas) eerst eens afwachten wat er met de baan van meneer Knibbel gaat gebeuren.

Heel veel liefs en sterkte dame!!
Dikke knuffel.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 20, 2014, 12:49:22 PM
Spannend..... morgenmiddag heeft meneer Knibbel gesprek met een van zijn leidinggevenden...... Of we dan iets meer te weten komen.....??

De op de hand zijnde ontslagrondes zijn het gesprek op zijn werk, van alle kanten wordt er gespeculeerd.....


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on January 20, 2014, 01:51:27 PM
(http://masai.borsatoweblog.nl/upload//163/163_6ah99p9ofb.jpg)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 22, 2014, 08:35:05 AM
Na gesprek toch een klein beetje meer hoop, maar nog steeds geen zekerheid, het balletje kan nog altijd de andere kant op rollen.....

Leidinggevenden hebben aan het personeel te kennen gegeven dat zij begrijpen dat mensen zich zorgen maken, vragen hebben, dat er flink gespeculeerd wordt, maar ook zij weten totaal niets. Ook zij worden nergens bij betrokken. Directie en bestuur van het concern houden alles binnenskamers. Enigst advies die zij geven is je tot de bond te wenden. Dit klinkt in mijn oren niet gezond!!

En aaarrrgghh.... meneer Knibbel is niet lid van de bond!!!!

In een persoonlijk gesprek met zijn leidinggevenden werd meneer Knibbel wel min of meer iets gerustgesteld, omdat zij wel van de directie weten dat iedereen die nog 'werkt' mag blijven. En met 'werkt' bedoelt men diegene die qua functie, werkplek en afdeling iets opbrengt voor het bedrijf, nog winst maakt....

Meneer Knibbel vond dit een ongepaste uitdrukking (en daar geef ik hem gelijk in), want ze werken allemaal. Dat de ene afdeling minder werk heeft dan de andere afdeling kun je gewoon niet op de mensen zelf gaan afrekenen.

Gelukkig voor ons heeft meneer Knibbel een functie, zit op een werkplek en afdeling die goed draait. Bovendien is hij een van de nog weinige kartrekkers, oude rot in het vak, die vanwege zijn langdurige ervaring toch hard nodig is voor het bedrijf (er zijn al te veel 'echte vakmensen' naar concurrenten vertrokken). Hij is nog 'winstgevend' voor het bedrijf.

Maar in vergelijking met de jongeren onder hun is hij natuurlijk weer 'te duur'. Vraag is waar kiest men voor: voor goedkoop of ervaring? Of meneer Knibbel mag blijven of niet is voor zijn leidinggevenden geen discussie, zij vinden hem onmisbaar voor de afdeling, maar een 100% garantie kunnen zij ook niet geven, want het zijn directie en bestuur die de beslissingen nemen.

Ik hoop dat er snel duidelijkheid komt, want ik vind niets zo frustrerend als wachten op.....  >:( Ik blijf me gewoon houden aan mijn financiele plaatje, maar ik baal toch behoorlijk dat ik niet weet hoe die er over een paar maanden uit ziet.....  :(

Een paar jaar geleden had ik nog niet eens kunnen dromen, dat meneer Knibbel ooit ín zo'n situatie terecht zou komen. Het bedrijf was zo groot, zo winstgevend, zo sterk, zo sociaal....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on January 22, 2014, 07:29:59 PM
Jeetje Knibbel, ik kan me je zorgen en zenuwen voorstellen.

Ik ga voor jullie duimen en hopen dat hij kan blijven.
Er zijn veel zaken die dus in zijn voordeel spreken. Hopelijk geeft dat de doorslag!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on January 22, 2014, 09:07:26 PM
Lieve Knibbel, ik leef met je mee in deze onzekere situatie, ene kant ben ik geneigd om het positief in te zien voor meneer Knibbel maar je weet het nooit.
Ook ik ga hard voor jullie duimen, hoop dat er voor jullie en de andere werknemers snel uitsluitsel komt in deze rare situatie, kan me zo voorstellen dat het voor de mensen onder elkaar ook heel moeilijk is om nu samen te moeten werken.

Liefs

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: burningspirit on January 22, 2014, 09:10:39 PM
en ik ga bidden, want volgens mij is dat eht enige dat echt helpt.... mja dat is dus echt iets voor mij  ;)
hou je haaks mevrouw knibbel, houdt moed!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on January 22, 2014, 09:55:54 PM
wat een tijden lieve Knibbel! Ik ga zo hard duimen, hopen en nog harder duimen dat meneer Knibbel mag blijven!

heel veel sterkte met het wachten op het verlossende antwoord!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 23, 2014, 01:00:35 AM
Wat zijn jullie toch allemaal lieverds, doet wel goed dat jullie zo meevoelen.....

Moet eerlijk zeggen dat ik wel de hele dag wat down was door dit alles, het is die onzekerheid wat je opbreekt. De woorden van de leidinggevenden komen wel geruststellend over maar toch, het bleef een beetje malen in het hoofd. Het concern is op alle fronten bedrijfstakken aan het afstoten of aan het inkrimpen, voor mijn gevoel is dit niet de laatste ontslagronde.

Maar goed, te lang hier bij stil blijven staan heeft totaal geen zin, het leven gaat toch gewoon door. En aangezien ik een typetje ben die graag, als dat mogelijk is, de regie over haar leven zoveel mogelijk zelf in handen houdt toch maar nagedacht over wat te doen wanneer meneer Knibbel toch zijn baan kwijt zou raken. Ik ga daarbij vanuit dat er geen ontslagvergoeding volgens de kantonrechtersformule komt. Dikkeme, bedenk me net dat hij nog maar zo'n 5 jaar heeft te gaan voor zijn pensioen....

Als, als het dan toch gebeurt zullen we, als het financieel niet gaat lukken met de ww-uitkering naar de gemeente moeten of..... meer inkomsten moeten zien te vergaren. Ik mag dan wel al de 55 gepasseerd zijn en zo mijn gezondheidsproblemen hebben, maar er is nog niets mis aan mijn handen en door al dat fietsen heb ik een redelijk goede conditie.

Heb jarenlang de ochtendbladen bezorgd, post in het dorp rondgebracht. Dit kan ik makkelijk combineren met mijn huidige parttime baan. Kijk en daar kan meneer Knibbel, als hij toch maar wat thuis zit, mij mooi mee helpen. Zo'n wandeling in de ochtenduren geeft veel energie en zo heb je gemakkelijk twee wijken gedaan. Van post.nl krijg ik trouwens nog wel eens mail wanneer er in mijn wijk een vacature vrij komt, of ik daar dan belangstelling voor heb. En misschien vind ik nog wel meer mogelijkheden om wat extra inkomsten te krijgen.

Het klinkt misschien te optimistisch maar ik ben liever constructief bezig, geeft meer rust.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on January 24, 2014, 01:42:05 PM
Mijn duimen blijven draaien voor jullie, lieve Knibbel.

Sterkte en een hele dikke knuffel.
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 02, 2014, 01:00:55 AM
Wat een week weer, een week met boosheid en veel verdriet, een week die ik hopelijk nooit meer meemaak. Eerst het verhaal over mijn dochter in het afgeschermde deel die ook al emotioneel was en dan komt er vanmiddag een telefoontje. We wisten dat het er stond aan te komen, maar als het dan gebeurt overvalt het je toch enorm. Dus zit je samen met de familie in het ziekenhuis te wachten..... Schoonzus had haar wensen al van te voren  kenbaar gemaakt: in een diepe slaap laten komen zodat ze de laatste fase niet 'bewust' hoeft mee te maken en zo rustig kan overgaan naar de andere kant. Maar, tot groot verdriet van ons en haar man en kinderen, het liep allemaal anders. Haar geest was er klaar voor maar haar lichaam niet. Lichamelijk was ze blijkbaar te sterk om alles los te laten......

Alle pogingen haar in slaap te krijgen mislukken. Je vraagt om hulp, verlossing, maar het ziekenhuis blijkt gebonden aan protocollen. Geen enkele verpleegkundige durft het aan om deze te overschrijden, de dosering extra te verhogen. Artsen schijnen blijkbaar niet fysiek aanwezig te zijn, alleen telefonisch. Op zo'n moment gaat van alles door je heen, boosheid, onbegrip, verdriet. Na 5 uur ziekenhuis besloten we toch maar naar huis te gaan omdat je niet weet hoe lang het nog gaat duren. Nog geen uur na thuiskomst komt dan eindelijk dat telefoontje: het is over!! En dan denk je, ondanks je verdriet: eindelijk!!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on February 02, 2014, 07:00:01 AM
Heel veel sterkte toegewenst Knibbel!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on February 02, 2014, 11:02:56 AM
Lieve Knibbel,

Gecondoleerd met het verlies van je schoonzus.
Het leven is inderdaad niet eerlijk met al die protocollen, vooral niet als het om een dierbare gaat die je rustig en na waarschijnlijk lang ziekbed waardig wilt los laten.

Heel veel sterkte voor jullie en alle betrokkenen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Be on February 02, 2014, 11:34:54 AM
Gecondoleerd knibbel, veel sterkte de komende tijd
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: flits on February 02, 2014, 11:59:19 AM
gecondoleerd knibbel
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: gewoon on February 02, 2014, 12:14:08 PM
Beste Knibbel gecondoleerd en veel sterkte, en snap wat je bedoeld met eindelijk, geest en lichaam leven onafscheidelijk naast elkaar, en wat blijft het  lichaam ongelooflijk trouw in dit huwelijk.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Weegschaaltje on February 02, 2014, 12:14:27 PM
Gecondoleerd Knibbel. En wat verschrikkelijk dat ze niet op haar manier kon gaan.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on February 02, 2014, 12:38:59 PM
Lieve Knibbel,

Gecondoleerd met het verlies van je schoonzus.
Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte met het verwerken van dit verdriet.
Wat zal dit moeilijk geweest zijn voor alle betrokkenen!

Heel veel liefs en een hele dikke knuffel voor jou.
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on February 02, 2014, 03:55:11 PM
Lieve Knibbel,

Wat een verdrietig bericht.
Ik wens jullie heel veel sterkte de komende periode.

Dikke knuf
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: burningspirit on February 02, 2014, 04:04:48 PM
oh Knibbel..... wat erg allemaal
neem de tijd die je nodig hebt
liefs en knuffel
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 02, 2014, 04:11:04 PM
Dank voor jullie lieve en meelevende berichtjes. Mijn schoonzus had al lang kanker en wij wisten dat deze dag zou komen. Maar als het dan zover is, merk je toch dat je er eigenlijk nog niet klaar voor bent, gaat het voor je gevoel toch nog te snel. Het blijft moeilijk en zwaar.

.....geest en lichaam leven onafscheidelijk naast elkaar, en wat blijft het  lichaam ongelooflijk trouw in dit huwelijk.
Daar zijn wij gisteren getuige van geweest. Haar strijd, haar lichaam wat niet mee wilde werken.... Heeft  diepe sporen bij mij achtergelaten.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 05, 2014, 09:53:27 AM
Nou zo kan het wel weer, je hebt mensen en fietsbellen.....

Bel gisteren naar mijn werk om door te geven dat a.s donderdag de begrafenis van mijn schoonzusje is. Toevallig sta ik deze week ingeroosterd om op donderdag en vrijdag te werken. Dus houdt in dat ik donderdag (morgen dus) vrij moet hebben. Heb ik ook nog de pech mijn 'favoriete' (dus niet) collega aan de telefoon te krijgen. Op mijn mededeling krijg ik ook nog het ongehoord antwoord van haar: 'O wat jammer, had eigenlijk gehoopt dat het in een jouw vrije dagen zou vallen. En ook jammer dat ik donderdag vrij heb gevraagd anders had je met mij kunnen ruilen, had jij voor mij op woensdag kunnen komen werken en kon ik jouw uren op donderdag overnemen.' Alsof ik donderdag vrij wil hebben om er een leuk dagje uit van te gaan maken.....

Kon het gewoon niet laten om een snerend antwoord te geven: 'Hoe het geregeld wordt zal mij een worst zijn, ik heb donderdag vrij, punt uit. Het zou toch van de zotte zijn als ik nog niet eens op de begrafenis van mijn eigen schoonzus aanwezig kan zijn.'

Krijg ik gisteravond ook nog een sms-je van de bazin: ik ben nog aan het regelen voor donderdag.

Nou, deze dame gaat vanmiddag naar het werk om ze daar eens subtiel te gaan bijbrengen dat ze de CAO maar eens goed gaan doorlezen, daar staat echt bij buitengewoon verlof: 'recht op één betaalde vrije dag op de dag van de begrafenis van broer, zus, schoonbroer, schoonzus...' Mijn bazin kennende moet ik ook nog in de gaten houden dat ze mij die dag niet van mijn verlofuren afschrijf!!

Hopelijk kan het bij 'subtiel' blijven, want begin me nu een beetje in een strijdmodus te voelen.

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on February 05, 2014, 09:59:12 AM
Jeetje!! Wat een onbeschofte trut! Je hebt inderdaad gewoon recht op een dag, zal toch zot zijn als ze daar zo moeilijk over gaan doen!

Wat een verschil van werk/mensen heb je toch! Ik werd maandag gebeld door een collega die ik op de hoogte had gesteld van het overlijden van ex-schoonpapa wanneer de begrafenis/crematie is. Mijn directe collega had voor donderdag vrij gevraagd maar ze wilden eerst afwachten wanneer ik vrij wilde zijn. De crematie is pas vrijdagmiddag en ik had die dag sowieso al vrij.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 05, 2014, 10:28:19 AM
Inderdaad, zo kan het dus ook!! Ja, sinds wij nieuwe ondernemers hebben en veel collega's weg zijn gegaan is 'collegialiteit' af en toe ver te zoeken....

Het is dan om die reden dat ik er niet zo heel rouwig om ben dat ik uren heb moeten inleveren. Alleen jammer dat mijn inkomsten hierdoor minder is geworden.

Het is dat ik al de 55 jaar allang gepasseerd ben en dus wat minder in trek ben op de arbeidsmarkt anders ging ik actief op zoek naar een andere baan. En met het uitzicht op onze schulden probeer ik gewoon de rit maar uit te zitten.....

Moet eigenlijk wel, want ik ben twee jaar jonger dan meneer Knibbel, dus hebben wij straks een pensioengat van twee jaar. Mijn grootste zorg is dan ook dat ik mijn baan helemaal verlies en geen andere baan meer krijg, gezien mijn leeftijd. Daarom maak ik vaart om het liefst binnen drie jaar de schulden weggewerkt te hebben, want ik heb daarna nog maar een kleine twee jaar om te beginnen te sparen om dat pensioengat op te vullen. En dan heb ik het niet over 1000 euro maar over meer dan 10.000 euro. Dus voor ons geen lekker achterover hangen als wij eenmaal de schuldenvrije-status hebben bereikt. Wij hebben daarna nog een tweede traject te vervullen....

Pfff... probeer de hele tijd dit scenario voor mij uit te schuiven, mezelf voor te houden dat het een 'ver-van-mijn-bed situatie is' want anders raak ik lichtelijk in paniek. Maar de tijd begint toch wel te dringen....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on February 05, 2014, 07:00:26 PM
Pfff... probeer de hele tijd dit scenario voor mij uit te schuiven, mezelf voor te houden dat het een 'ver-van-mijn-bed situatie is' want anders raak ik lichtelijk in paniek. Maar de tijd begint toch wel te dringen....

Lieve Knibbel,

"One step at the time....."!!

Lieve dame, ga je alsjeblieft niet nu al buikpijn lopen maken over iets wat nog niet aan de orde is!!
Dit hoofdstuk nummer 2 kun je pas tackelen als hoofdstuk nummer 1 afgesloten is!
Bovendien weet je niet wat de toekomst nog gaat brengen.

Wat je nu wel weet is dat morgen een hele zware en emotionele dag gaat worden en daar wil ik je alvast heel veel sterkte voor wensen!!

Heel veel liefs en een dikke knuffel.
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 06, 2014, 08:55:35 PM
Vandaag in besloten kring afscheid genomen van mijn schoonzus. Het was kort, erg emotioneel maar heel fijn, mooi, intiem.... Geheel naar de wens van haar zelf. Zij heeft tot de laatste stap de regie over haar heengaan in handen gehouden, een soort 'stappenplan' gemaakt hoe ze alles verzorgd wilde hebben, bloemen, muziek, gedicht.....

Na afloop een wensballon opgelaten voor haar en daarna een kleine koffietafel om nog even na te praten en met elkaar steun te vinden bij het verwerken van het verdriet.

Haar reis naar het licht is begonnen, waar vrede, rust, liefde en de eeuwigheid heerst.....

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Xdewit on February 06, 2014, 09:05:15 PM
Knibbel, het spijt me te horen dat jullie al zo snel afscheid moesten nemen van je schoonzus, maar wat fijn dat het zo mooi is gegaan! Sterkte met je verdriet.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 06, 2014, 09:24:33 PM
Dank je Xdewit, toch voel ik mij, ondanks het verdriet, blij en bevoorrecht dat zij in mijn leven is gekomen. Zij was een geweldige schoonzus maar vooral een geweldig mens. Heel zorgzaam, direct, spontaan, eerlijk of zoals wij wel eens gekscherend zeiden: een echte flapuit, eerst zeggen of doen dan nadenken......

Wij hielden soms ons hart vast of hadden de grootste lol wanneer zij een of andere onmogelijk actie uithaalde. Heb altijd zo genoten van haar gezelschap, haar aanwezigheid, dat zal ik altijd missen....

Maar daarnaast heb ik ook het gevoel dat het klaar is, goed.... een beetje tegenstrijdig dus.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on February 06, 2014, 09:56:59 PM
Lieve Knibbel, als iemand van wie je houdt een herinnering is geworden, wordt die herinnering van onschatbare waarde!

dikke knuffel
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 09, 2014, 12:40:02 AM
Vandaag weer een brief van de werkgever van meneer Knibbel in de brievenbus. Sinds de aankondiging van de 2e en 3e ontslagronde in 2014 nog nooit zoveel brieven ontvangen in een paar maanden tijd! Ze maken de werknemers 'warm' voor nog meer dringende bezuinigingen, lijkt het wel......

De 2e ontslagronde is achter de rug en inmiddels is men begonnen met de 3e ronde. Meneer Knibbel krijgt op zijn vrije dag zelfs telefoontjes van collega's die hem geemotioneerd bellen met de mededeling dat die en die collega ontslagen is. Ook meneer Knibbel grijpt dat allemaal erg aan, het zijn collega's waar hij al jaren mee werkt, waar hij heel veel leed en plezier mee gedeeld heeft. Durf bij al dit verdriet eigenlijk niet ervoor uit te komen dat ik van binnen wel blij ben dat meneer Knibbel nog even mag blijven. Vraag blijft: voor hoe lang....??

De brief die we vandaag ontvingen liegt er niet om. Het gaat over te nemen maatregelen in 2014. Maatregelen die nodig zijn om het bedrijf gezond te houden. 2014 moet het jaar worden dat de loonkosten met miljoenen omlaag moeten gaan door middel van personeelsreductie, maar ook het jaar waarin voor miljoenen in het bedrijf geinvesteerd moet worden.

In de brief stelt men dit zo mooi: dit vraagt om een investering van ons allen. Zowel in tijd, geld alsook in energie.

Nou, die investering in geld is waar ik mij het meest zorgen om maak. 3 Jaar geleden is al een loonoffer gevraagd: men heeft contractueel een werkweek van 40 uur, maar krijgt maar voor 38 uur per week uitbetaald. Omdat werkgever dit voorlopig wil blijven continueren is bij de CAO-besprekingen hier een afspraak over gemaakt. Om dit te compenseren is in december 2013 met de vakbond een akkoord gesloten, een keer per jaar krijgt men een vaste bonus van 250 euro. Hier is nog geen cent van uitbetaald maar is inmiddels weer ingetrokken met toestemming van diezelfde vakbond!!

Er staat nog zoveel in die brief, maar een ding is wel duidelijk: 2014 wordt niet alleen een zwaar jaar voor de werkgever van meneer Knibbel, maar ook voor ons!!  :(
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on February 09, 2014, 12:51:20 AM
Getver, dat zijn geen leuke berichten!

Toi toi toi,...
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 26, 2014, 05:59:31 PM
Dit begrijp ik niet goed, een potje pesterij misschien? Mijn werkgever roept altijd dat ik hun duurste kracht ben, maar dit is toch wel een beetje te gek voor woorden!!

Vanaf 1 januari werk ik dus minder uren (ik heb een min-max urencontract, kan dus uitlopen tot 36 uur per week). Mijn vaste minimale uren krijg ik iedere maand als vast salaris uitbetaald en de uren die ik bovenop de minimale uren werk kregen wij bij onze vorige werkgever gewoon als normale uurloon uitbetaald, onze nieuwe werkgever heeft dit veranderd in een tijd voor tijd-regeling.

Ik heb dus al voor het eerst eind januari minder salaris ontvangen, omdat ik dus minder uren per week werk.... op papier.... maar.... ik heb vanaf begin januari al meer uren per week gewerkt dan voorheen en..... aaargghhh..... die extra uren krijg ik dus niet uitbetaald, gaat in het potje tijd-voor-tijd..... dus meer uren werken in plaats van minder uren maar wel minder loon ontvangen.....  >:( >:(

Heb ze gevraagd wat hier de bedoeling van is.
'Ja, het gaat niet anders met al die zieken, de jeugd kan niet komen werken...... maar maak je geen zorgen, straks kun je al die opgespaarde uren gebruiken..... voor vakantie..... voor als je kleinkind geboren wordt....'

Ja, ja, praat het maar mooi, ik ben hier niet blij mee. Heb liever het geld in handen dan extra uren waar ik ook nog eerst toestemming om moet vragen of ik ze mag opnemen. Grrrr....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: burningspirit on February 26, 2014, 06:10:10 PM
Gatsie gatsie Knibbel..... er blijft jullie niet veel bespaard  :(
is het voor die werkgever van jou niet gewoon een bezuinigingsmaatregel?
wat gebeurd er als je je opgespaarde tijd niet kunt opnemen? wordt het dan wél uitbetaald....?
zit me ook af te vragen of dat zomaar allemaal wel mag..... kan het zomaar dat een nieuwe werkgever (die het personeel dus overneemt....begrijp ik dit zó goed Knibbel?) gewoon zonder pardon de regels (in dit geval betaling veranderen in tijd-voor-tijd) verandert? weet iemand dit? vakbondslieden onder ons?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on February 26, 2014, 06:38:12 PM
Knibbel, ik kom o.a het onderstaande tegen op internet. Heb je je getekende contract en geldige cao al bestudeerd? Ik ben niet heel erg thuis in HRM zaken. Misschien weet Libra hier meer over?

http://www.flexnieuws.nl/2013/05/06/oproepkracht/#.Uw4l-E2A3IU
Min-maxcontract
 Een min-maxcontract heeft de volgende kenmerken:
• De oproepkracht heeft een contract voor bepaalde tijd of onbepaalde tijd voor een minimumaantal uren per week, maand of jaar: de garantie-uren.
• De oproepkracht heeft een afspraak voor hoeveel uur hij maximaal oproepbaar is.
• Voor de garantie-uren krijgt de oproepkracht altijd betaald, ongeacht of hij heeft gewerkt.
• De oproepkracht is verplicht om te werken tot het afgesproken maximum aantal oproepbare uren.
• De werkgever betaalt loon voor het totaal aantal uren dat de oproepkracht werkt.
• Als de oproepkracht voortdurend meer uren werkt dan de garantie-uren, kan dit gevolgen hebben voor de arbeidsduur van het oproepcontract. Bepalend daarvoor is het aantal uren dat de werknemer gemiddeld in de afgelopen 3 maanden hebt gewerkt.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 27, 2014, 12:09:31 AM
is het voor die werkgever van jou niet gewoon een bezuinigingsmaatregel?
Dat is het ook Burningspirit, maar ik ben bang dat er meer achter zit.  Onze nieuwe bazen hebben ons, vast personeel, moeten overnemen toen ze de zaak overnamen. Dat ze hier niet zo gelukkig mee waren hebben ze zich vaak genoeg laten ontvallen. Het liefst hebben ze personeel wat flexibel, zo goedkoop mogelijk is en met een tijdelijk 0-urenciontract. Ze hebben dan ook gedacht ons makkelijk te kunnen lozen door ons te dwingen via een payroll-bedrijf bij hun in dienst te blijven. Ik heb toen mijn rechtsbijstand ingeschakeld en die heeft hier een stokje voor gestoken met als gevolg dat de rest van mijn collega's natuurlijk ook weigerden. Is mij toen niet in dank afgenomen.

wat gebeurd er als je je opgespaarde tijd niet kunt opnemen? wordt het dan wél uitbetaald....?
Zij zorgen er wel voor dat ze het niet hoeven uit te betalen. Ze roosteren je gewoon niet of minder in in periodes dat het minder druk is en dan vullen ze vanaf het tijd voor tijd-potje jouw minimale uren aan. Dus je krijgt vrij, maar over het algemeen wanneer het hun het beste uitkomt. Daar is echt over nagedacht!

kan het zomaar dat een nieuwe werkgever (die het personeel dus overneemt....begrijp ik dit zó goed Knibbel?) gewoon zonder pardon de regels (in dit geval betaling veranderen in tijd-voor-tijd) verandert? weet iemand dit? vakbondslieden onder ons?
Bij een min-max contract kan dat eigenlijk niet (dat is mij tenminste door de juriste van de rechtsbijstand verteld) mits de werknemer zelf ermee accoord gaat. Omdat ook bij ons in de zaak de crisis te merken was en onze bazen behoorlijke schulden hadden gemaakt om de zaak te kunnen overnemen, had ik er toch wel erg moeite mee dat onze zaak hierdoor in de problemen kwam. Ik heb toen in mijn goedheid (of noem het stommigheid), onder protest getekend.

@Kaatje,
Bedankt voor de link. De juriste heeft toentertijd de arbeidsovereenkomst en cao bestudeert. Wat er staat over het gemiddelde van het werkelijk gewerkte aantal uren over de laatste drie maanden klopt dacht ik, maar ik weet niet of ik hier iets mee kan of iets mee wil. Het enige wat ik wil is gewoon mijn minimale uren werken en eventuele uren daarboven uitbetaald krijgen. Ik wil zeker niet meer vaste uren gaan afdwingen. Maar ik wil nog een maand afwachten hoe het verder gaat en als de gang van zaken blijft zoals nu ga ik hiermee in gesprek met hun en misschien kan ik dan dit als argument gebruiken.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: nooitmeer on February 27, 2014, 09:33:52 AM
Zoals ik het ooit begrepen heb met min-max contracten moet alles uitbetaald worden tot de max uren zijn bereikt. Alles daar boven mag conform de CAO berekend worden. Meestal staat er in de CAO ook een maximum aan TVT uren. Pas wel op, want tijdens de "crisis" zijn er hele paketten met extra maatregelen en aan passingen op de CAO's gemaakt zoals bijvoorbeeld een verdubbeling van de toegestane TVT uren e.d.

TVT is niet per definitie gunstig voor de werkgever, het versterkt enkel (tijdelijk) de liquiditeits positie maar ze staan wel op de balans als vermogen.

Wat je werkgever hier doet mag in mijn optiek niet. Want, stel nu, dat je een andere baan krijgt ergens anders. Dan moet de werkgever deze uren dus uitbetalen maar hoe gaat deze berekenen of bepalen dat deze uren ook binnen het flexcontract zijn gemaakt of daar buiten? Je wordt dan opeens geconfronteerd met uren die in het bijzondere tarief vallen terwijl ze binnen het contract zijn gemaakt.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on February 27, 2014, 11:12:27 AM
Knibbel, die advocaat? Wie heeft die betaalt?
Ik krijg een beetje de indruk dat ze teveel op de hand waren van de werkgever.
Je zou je vraag ook nog eens kunnen stellen bij een een of ander wetsbureau want volgens mij klopt het niet.

Als je langer dan 3 maanden aaneengesloten meer uren werkt ontstaat het recht dat je minimale uren worden opgeschroefd.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 28, 2014, 01:46:08 AM
Knibbel, die advocaat? Wie heeft die betaalt?
Buster, die heb ik via mijn bijstandsverzekering toegewezen gekregen. Bij de overname van ons bedrijf had ik de rechtsbijstand ingeschakeld omdat er problemen ontstonden met de nieuwe werkgever (ging zelfs zover dat ze onze lonen niet uitbetaalden). Deze advocate was gespecialiseerd in conflictsituaties tussen werkgever en werknemer en bij dreigend ontslag. Het instellen van de tijd-voor-tijd-regeling is pas maanden daarna gaan spelen en hierbij kreeg ik advies van een andere jurist...... En deze laatste was hier een beetje onduidelijk in, het mocht volgens hem niet, maar..... Hij adviseerde toch om niet geheel star daarin te zijn, gezien de slechte financiële situatie van ons bedrijf, want een gang naar het UWV door de werkgever zou niet ondenkbaar zijn. En volgens meneer was de kans groot dat ontslagaanvraag door UWV gehonoreerd zou worden. Ik heb, wel met andere voorwaarden dan mijn werkgever eerst wilde, hiervoor getekend.

Zoals ik het ooit begrepen heb met min-max contracten moet alles uitbetaald worden tot de max uren zijn bereikt. Alles daar boven mag conform de CAO berekend worden. Meestal staat er in de CAO ook een maximum aan TVT uren.
Dat heb je goed begrepen. Tot aan de Max-uren krijgen wij het gewone uurloon uitbetaald, alles daarboven wordt als overwerkuren uitbetaald. Wat betreft CAO en maximum TVT-uren, in onze cao staat  niets over TVT-uren. En hier is dus ons conflict over ontstaan, de werkgever dacht hierdoor vrije hand te hebben door hier geen maximum aan te verbinden. En daar kon ik niet mee accoord gaan.

Wat je werkgever hier doet mag in mijn optiek niet. Want, stel nu, dat je een andere baan krijgt ergens anders. Dan moet de werkgever deze uren dus uitbetalen maar hoe gaat deze berekenen of bepalen dat deze uren ook binnen het flexcontract zijn gemaakt of daar buiten? Je wordt dan opeens geconfronteerd met uren die in het bijzondere tarief vallen terwijl ze binnen het contract zijn gemaakt.
Nou hier heb ik nog niet bij stilgestaan. Bedankt dat je dat vermeld, Nooitmeer. Je hebt me hierdoor wel aan het denken gezet. Mijn werkgever heeft mij en mijn collega's verteld dat hij op het eind van ieder jaar er voor zorgt dat het tvt-potje bij iedereen op nul staat. Dus minuren moeten zijn ingehaald of worden op het eind van het jaar met je opgebouwde verlofuren afgeboekt. Heb je veel plusuren moeten die op het eind van het jaar zijn opgenomen en eventuele resterende plusuren worden dan uitbetaald, maar niet ineens, ze worden uitgesmeerd over vier maanden. Volgens werkgever beter voor ons vanwege de belasting..... Ik heb hier niet zoveel verstand van, maar ik mag er toch vanuit gaan dat dit volgens de regels is?!

Misschien sowieso toch maar beter om nog eens advies te gaan vragen bij rechtsbijstand, want als ze mij in de maand maart nog zoveel uren inplannen, kan ik ook weer terug naar mijn oude uren. Denk dat ik maar weer eens in gesprek moet gaan met de werkgever.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: nooitmeer on February 28, 2014, 09:16:27 AM
staan die TVT uren op je loonstrook, of krijg je hier een appart overzicht van? Het kan zijn dat de werkgever een dubbele boekhouding gaat bijhouden van de TVT uren en deze dan in de laatste 4 maanden gaat uitsmeren binnen je min-max contract om zo extra kosten te vermijden, maar dit is ook gunstiger voor jou omdat dan alle heffingskortingen worden toegepast.
Ik moet je het antwoord schuldig blijven of dat dit mag. Het lijkt gunstiger maar ik weet niet of de belastingdienst dit ook zo leuk vind omdat de uren dan niet op de balans staan. (uren zijn wel gewerkt maar er worden -nog-  geen heffingen over afgedragen)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on February 28, 2014, 12:20:05 PM
Ik krijg een gevoel dat er bij de werkgever iets gedaan wordt wat niet mag. Dat ze waarschijnlijk hun balanscijfers zo gunstig mogelijk willen houden voor de bank. Wat de post TVT op de balans is een schuldenpost voor de werkgever. Knibbel, laat je goed inlichten door een juridisch persoon.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 28, 2014, 07:08:51 PM
@Nooitmeer,
de tvt-uren staan gewoon op het loonstrookje vermeld. Zelf denk ik dat ze zich wel goed hebben ingedekt, zij kunnen gebruik maken of zich laten informeren door een horde advocaten/juristen die in dienst zijn van hun moederbedrijf (franchisegever).

@Kaatje,
ik heb vanmiddag rechtsbijstand opgebeld en advies gevraagd. Haar antwoord: om te kijken of een en ander wettelijk goed geregeld is moet ze eerst arbeidscontract en cao doornemen. Wel werd mij geadviseerd om eerst zelf in gesprek te gaan met de werkgevers en proberen samen tot een oplossing te komen waar wij beiden vrede mee kunnen hebben. Mocht ik er niet uitkomen met de werkgevers kan ik altijd de jurist vragen hiernaar te kijken en te bemiddelen....

En wat betreft aanpassen arbeidscontract na structureel meer uren na 3 maanden te hebben gewerkt: al het personeel met een min-max contract (zoals ik) hebben een contract voor onbepaalde tijd en hebben vorig jaar (na enige dwang) een bijvoegsel aan het contract ondertekend waarin wij accoord gaan met een vaste maandelijkse salarisbetaling van onze minimale garandeerde uren, en alle plus- en minuren (in drukke en slappe perioden) gaan naar tvt-potje. Dus ik betwijfel of dit wel bij mij opgaat.....

Wat mij gewoon enorm stoort is, dat wij vanwege de crisis allemaal uren hebben moeten inleveren, ik dus op papier minder gegarandeerde uren heb, hierdoor minder loon ontvang (en dat terwijl momenteel iedere cent welkom is) en toch meer uren dan normaal wordt ingepland. Hier ben ik dus helemaal niet blij mee!! Pfff.... kijk er tegenop maar zal volgende week toch aan de bel moeten gaan trekken.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 05, 2014, 11:30:45 PM
Gesprek gehad met werkgevers..... Liep zoals te verwachten niet meteen soepeltjes, we waren meteen al aan het steggelen over het nieuwe werkrooster voor a.s. week..... die was vandaag nog steeds niet bekend!!  Ik weet nog steeds niet op welke dag en welke tijden ik volgende week moet werken, had ook graag mijn eigen afspraken voor volgende week willen inplannen. Van een CAO hebben ze zeker nog nooit gehoord!!  >:( >:(

Heb wel mijn ongenoegen kunnen spuien over het feit dat ik op papier minder vaste uren heb en dus ook minder loon ontvang, maar wel voor meer uren ingepland wordt en dat die extra uren niet uitbetaald worden maar in dat tvt-potje verdwijnen. Natuurlijk meteen het verhaal dat ik me geen zorgen moest maken, al die extra uren kan ik straks in de zomer, als er weinig werk in de zaak is, als verlof opnemen. Nu gaat dat helaas niet, want dit is de drukke periode van het jaar. Nou, daar ben ik dus niet gelukkig mee, of de extra uren uitbetaald krijgen of terug naar mijn oude aantal vaste uren. Gevolg: ik doe niet meer mee aan de tvt-regeling. Financieel zal ik hier niet zozeer spectaculair op vooruit gaan, op een paar extra gewerkte uren na, maar voor mij is het meer het gevoel dat er niet 'gebruik' van je wordt gemaakt......

Heb vanavond ook maar weer eens mijn schuldenstand bijgewerkt. De lijn is nog altijd dalende, maar begin ook een beetje het gevoel te krijgen alsof het allemaal zo langzaam gaat. Ik weet niet wat het is, ongeduld misschien? In drie maanden tijd bijna 2000 euro aflossen is toch geen kattepis, zou men zeggen. Toch voelt het bij mij niet aan als een overwinning, geen jubelstemming, euforie-gevoel. Kijk naar de cijfers en denk alleen maar, is dat alles.... Komt misschien omdat voor mijn gevoel de laatste drie maanden wel 6 maanden leken.... moet het misschien toch maar weer maandelijks gaan bijhouden??

Mijn schuldentotaal was op:
1-12-2013 een stand van € 17.877,00
1-03-2014 een stand van € 15.919,00

Een lichtpuntje: mijn twee belastingschulden zijn nu afbetaald en volgende maand kan ik nog een schuldeiser afschrijven....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: missyB on March 05, 2014, 11:36:28 PM
joehoe, ik slinger even mega aan de bel

Weet je dat dat kei en keiveel is in 3 maanden tijd????????

Sta daar even een momentje bij stil wat je daar allemaal mee kan doen, visualiseer je dat eens!

misschien komt je jubelmomentje dan vast wel even.

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 06, 2014, 12:04:19 AM
Hoi MissyB, ik weet dat klinkt als een enorm bedrag, maar dat is helaas wat ik in 3 maanden tijd heb moeten aflossen aan schulden. Poeh, moet er niet aan denken wat je niet met zoveel geld kan doen..... Ik zit meer met het gevoel dat ik liever vandaag dan morgen van alle schulden af wil zijn. Maar dat willen we natuurlijk allemaal....  :) Ik staar teveel naar de einstanden en dan zie je niet zo snel hoeveel er eigenlijk vanaf is gegaan. Je denkt alleen maar: ik wil onder die 15.000, onder die 10.000.....

Het ironische is dat aan de ene kant zo'n bulk geld eruit gaat en aan de andere kant is het bezuinigen en nog eens bezuinigen. Ik heb een paar laarzen (gekocht  eind december voor 19,95 bij Bristol). Gelukkig is het niet zo'n strenge winter, want het zijn maar superdunne laarsjes. De zolen zijn nu zodanig afgesleten dat ik natte voeten krijg bij regenweer. Geld voor nieuwe laarzen zit nu even niet in mijn budget, moet hier  nog een maandje mee wachten, dus draai ik bij regenweer een stukje krant en een plastic zakje om mijn voeten. Krijg in ieder geval geen koude natte voeten hierdoor. Soms denk ik wel eens, waar ben je mee bezig.... maar alles voor die nulstand straks..... later.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: nooitmeer on March 06, 2014, 12:05:47 AM
@MissyB,
Sorry moet even laggen over dat "kei en keiveel" .. di hellimunds vestoan ze nie zo goe op di forum.

Neemt niet weg dat 2k wegwerken in 2 maanden tijd behoorlijk is, en als het dadelijk onder de 15k komt ben je trots. En over een aantal maanden onder de 10k.. nou .. dan mag voor heel, heel even het dak er toch af?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on March 06, 2014, 12:21:19 AM
Kan je nagaan hoeveel je straks kan sparen als de teller op 0 staat!
Dat had je vroeger ook niet bedacht

*oppeppertje tegen het blindstaren op die meter,...
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 06, 2014, 12:34:08 AM
@nooitmeer,
Limburg??

@Buster,
Inderdaad wat zou ik daar niet mee kunnen doen.... of meneer Knibbel  ;)
Maar vooralsnog is het nog lang niet zo ver. Je weet maar nooit wat er nog allemaal op je pad komt.
De derde ontslagronde bij meneer Knibbels werk is nog niet begonnen. Dit gaat zich waarschijnlijk in de zomer afspelen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: missyB on March 06, 2014, 08:39:30 PM
knibbel welke maat heb je? Ik heb paar nieuwe nikes staan in maat 40, gisteren vd buurman gekregen maar niemand in die maat hier en voor zoon moet ik ze nog 3 jaar laten staan dan , je mag ze zo van me hebben.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on March 06, 2014, 09:52:49 PM

De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
« on: July 23, 2013, 11:08:09 AM »

Zes maanden lang heb ik alles op alles gegooid om achterstanden en de urgentste schulden weg te werken. Mijn hersens hebben overuren gemaakt met rekenen, piekeren, oplossingen zoeken. En als ik nu terugkijk ben ik zelf erg verbaasd, en ook wel wat trots, dat ik dit overleefd heb. Pfff...... Maar ik ben er nog lang niet. Er is nog een lange weg te gaan.

Op dit moment is het totale schuldenplaatje  €  21.180.



Mijn schuldentotaal was op:
1-12-2013 een stand van € 17.877,00
1-03-2014 een stand van € 15.919,00


Ik heb hier helemaal niets meer over te zeggen, behalve: diepe, hele diepe buiging voor jou, lieve dame!!
Want realiseer jij je wel dat die schuldenstand die je er in eerste instantie opgezet had bereikt werd nadat je al 6 maanden aan het buffelen was geweest en je al een behoorlijke bult weggewerkt had?

Ik snap dat het je niet snel genoeg gaat en dat voor je gevoel die teller maar niet naar beneden lijkt te gaan, maar niets is minder waar!!
Natuurlijk zou je het liefst willen dat je die meter naar 0 zou kunnen kijken.
Wedden dat je dan dag in, dag uit niets anders meer zou doen?! ;)

Maar oh....., wat mag jij trots op jezelf zijn!!!
Jij bent er een van 24 karaats goud op dit forum!!
Dus val jezelf niet zo zwaar en ga eens even lekker genieten van de cijfertjes die ik hier voor je geplaatst heb.
En dan mag je ook gaan dagdromen over die mega buffer die je straks gaat aanleggen. ;D

Als ik jou een beetje ken dan durf ik te zweren dat je ook nog gewoon op de ingeslagen weg doorgaat en dat je, als je ook maar enigszins de mogelijkheid hebt, de bedragen die vrijkomen gewoon inzet om de volgende schuld versneld af te lossen.
Jij bent een parel en een voorbeeld voor alle schuldenaren!

Heel veel liefs!

 
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: gewoon on March 06, 2014, 10:00:22 PM
Hoi misschien moet het klein zien en dat is dat 2000 euro minder je echt bij 6% je weer E 120,-- ruimte geven.

Of  bij een dure persoonlijke lening of roodstand is dat meer dan 10 % rente besparing per jaar.

Die 0 die komt er wel en ieder bedrag minder is minder kosten.

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 07, 2014, 12:06:23 AM
@MissyB,
Bedankt voor het aanbod, vind het erg aardig van je, maar ik heb helaas maat 37.......

@Libra,
Twee zielen een gedachte  ;). Laat ik nou toevallig vanmiddag mijn eerste topic, die ik bij mijn aanmelding in december 2012 heb aangemaakt, hebben nagelezen. Daarin ben ik op 1-2-2013 begonnen met mijn schuldentotaal op te schrijven.

De schuldenstand stond toen nog op 25.250 euro en een achterstand van 478,00 euro.
Ja, en als ik dan nu kijk: schuldenstand 15.919,00 euro en geen achterstanden..... Jeetje, dat zijn bijna 10.000 euro op een jaar tijd. Heb het tweemaal nagelezen en gerekend, maar het klopt echt. Hebben we natuurlijk wel die onverwachte uitkering van die verzekering van 2000 euro als extraatje gehad voor extra aflossing van de schulden. Maar dan nog.... Wat een bedrag, kan mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik de afgelopen jaren zoveel schulden heb gemaakt. Hoor meneer Knibbel nu al roepen: voor dat geld hadden we wel twee overkappingen in de tuin van kunnen maken, of eindelijk weer eens een autootje kunnen kopen.....

Maar nogmaals, zonder jullie onophoudelijke steun was dit nooit gelukt. En wat heb ik gehuild, maar ook gelachen met jullie in het afgelopen jaar!!  :-*

@Gewoon,
Je hebt volkomen gelijk, die nul komt er, vroeg of laat. En het geld van de vrijgekomen schuldeisers wordt volgens plan doorgesluisd naar de volgende schuldeiser. Hierdoor worden daar de (rente)kosten minder en de aflossingen groter. Dus ook sneller de schuld afgelost. En zo gaan we iedere schuldeiser op de trap wegwerken. Vrouwen hebben wel eens de eigenschap ongeduldig te zijn, dus dit wordt een echte opgave voor mij, maar stapje voor stapje zal ik er komen.... En anders kan ik nog altijd mijn schilderij onder mijn bed, mijn Cuberos, verkopen (nee hoor, grapje, die gaat niet weg). :D
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on March 07, 2014, 08:31:19 AM
10.000 euro in een jaar tijd !!!
Dit is toch wel een schouderklopje waard, ook al gaat het voor jou niet snel genoeg als je zo doorgaat komt die 0,00 euro er zeker sneller dan je verwacht.

Ik vind het een top prestatie  ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on March 07, 2014, 11:36:07 AM
wow knibbel wat een enorm resultaat
de rest komt ook wel, heb je schuldeisers gevraagd te rente te stoppen dat doen ze wel eens en dat scheelt ook veel geld
of tegen finale kwijting afkopen
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: immy on March 07, 2014, 02:45:05 PM
Hartstikke goed hoor!!

En heel herkenbaar het gevoel van: Wat hadden we een hoop geld gehad als we eerder verstandig waren geworden  :-[
Wij zijn ook in een verhoogd tempo aan het aflossen en wij gaan door tot het bedrag wat er eerst in rode cijfers stond, er in groene cijfers staat! Dat moet met jouw wilskracht ook gaan lukken! Als het natuurlijk goed blijft gaan met je man zijn baan... daar duimen we voor!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 16, 2014, 02:57:35 PM
Ja hoor, vandaag was mijn schaammoment. Tijdens het maken van een groentesoepje kom ik erachter dat ik geen blikje tomatenpuree meer heb. Gisteravond gemerkt dat ook de waspoeder en afwasmiddel op is. Geen probleem toch, supermarkt is hier zondags vanaf 10.00 uur open. Dus sjees ik richting supermarkt, boodschappen in het mandje en afrekenen aan de kassa. 'Eh, pinnen graag.' O jee, schrikken, ik hoor een bekend geluidje en lees: geen saldo, betaal anders. Dat kan niet, schiet het door mijn hoofd, er moet nog 20 euro op de rekening staan. Dan nog maar eens proberen. Weer hetzelfde. En ik, stommerik, roep ook nog heel luid: 'wat geen saldo, dat kan toch niet', me niet realiserend van de rij mensen die achter mij staan te wachten. Het is maar goed dat ik mezelf niet in de spiegel kon zien, want ik voelde toch vanonder mijn tenen een hittegolf omhoog schieten, denk dat mij hoofd steeds roder en roder werd. Het bedrag was 3,50, maar ik had niet meer dan 0,20 in mijn beurs, dacht ik dus...... Dan maar alles terug? Roept een vrouwtje uit de rij: ach kom maar, ik schiet het je wel even voor, kom je toch vaak genoeg tegen, geef je het me maar eens een keer terug. Ik heb het maar aangenomen want ik wilde zo snel mogelijk de winkel uit. Was totaal de kluts kwijt, dacht alleen maar: hoe kan dit nou, waarmee moet ik morgen boodschappen doen. Sta ik buiten bij mijn fiets kom ik er ineens achter dat ik gisteravond die 20 euro voor de zekerheid maar van de rekening had afgehaald. Want als het goed is wordt morgen de maandelijkse belastingteruggave op de rekening gestort, maar er staan ook een paar betalingen ingepland. Dus ik dacht slim te zijn, want die 20 euro was mijn hele kapitaal nog en als morgen onverhoopt het geld van de belasting nog niet op de rekening staat heb ik dus helemaal niets meer om wat boodschappen te doen. Dom, dom, dom...... Maar het vervelendst vind ik dat die vrouw die mij het geld heeft gegeven ook nog een oud klasgenootje van mij is, die ook nog eens postbode in mijn dorp is en die vorig jaar al die brieven van de incassobureau's (die met naam en adres op de envelop vermeld stonden) bijna dagelijks bij mij in de brievenbus heeft gedaan...... Ik blijf voorlopig een paar daagjes thuis en vermijd maar even de supermarkt.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on March 16, 2014, 05:34:42 PM
He bah knibbel wat een genant moment zal dat voor je zijn geweest, gelukkig heb ik dit nooit gehad daar ik altijd contact 1x per maand mijn leefgeld ophaal, maar kan me voorstellen dat je op zo een moment het liefst door de grond wilt zakken.
Lief dat deze mevrouw het even voor je wilde voorschieten, ook al voel je je er ongemakkelijk bij dat ze de brieven van deurwaarders door je brievenbus heeft gegooid ze vond je wel de moeite waard om te helpen  ;)

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on March 16, 2014, 07:01:29 PM
Oh wat erg
hier vandaag zelfde dacht in weekend schrijven ze niet af maar toch wel online  eraf
alleen stond mijn zoon bjj winkel.
Had gelukkig nog 20 contant in huis welke mijn andere zoon is gaan brengen.
Maar voelde me knap lullig naar zoon
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: nooitmeer on March 16, 2014, 10:49:22 PM
Oh wat erg
hier vandaag zelfde dacht in weekend schrijven ze niet af maar toch wel online  eraf
alleen stond mijn zoon bjj winkel.
Had gelukkig nog 20 contant in huis welke mijn andere zoon is gaan brengen.
Maar voelde me knap lullig naar zoon
Ja, afschrijven schijnt prima te gaan in het weekend. Enkel bijschrijven schijnt technisch onmogelijk te zijn voor banken.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 17, 2014, 09:03:52 AM
Ik heb ING en ABN AMRO daar wordt inderdaad in het weekend niet afgeschreven of bijgeschreven. Maar dan betreft het wel afschrijvingen via automatische incasso's. Als je geld uit de automaat haalt of met bankpas in de winkel betaalt wordt dit wel meteen afgeschreven. Ook als je in het weekend zelf handmatig een betaling doet via internetbankieren wordt dit meteen afgeschreven van je rekening. Maar in dat geval weet je dus wat er nog op je rekening staat en kom je niet voor onaangename verrassingen te staan in een supermarkt.

Bij ING is de uitzondering dat het wel meteen van je saldo wordt ingehouden terwijl het nog niet zichtbaar is op je rekeningoverzicht bij internetbankieren. Dat wordt pas maandagochtend zichtbaar. Dit kan wel eens voor verwarring zorgen. Ik heb mij hierdoor eens vergist en stond bij de geldautomaat, in de overtuiging, dat ik nog wat op de rekening had staan en bleek toch niet zo te zijn.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 17, 2014, 09:11:10 AM
He bah knibbel wat een genant moment zal dat voor je zijn geweest, gelukkig heb ik dit nooit gehad daar ik altijd contact 1x per maand mijn leefgeld ophaal, maar kan me voorstellen dat je op zo een moment het liefst door de grond wilt zakken.
Lief dat deze mevrouw het even voor je wilde voorschieten, ook al voel je je er ongemakkelijk bij dat ze de brieven van deurwaarders door je brievenbus heeft gegooid ze vond je wel de moeite waard om te helpen  ;)
Inderdaad erg genant maar natuurlijk ook lief van mijn oud-klasgenootje dat ze bijsprong. Misschien moet ik hier juist blij om zijn i.p.v. mij te schamen. Wat contant leefgeld betreft Tuthola, dat heb ik ook heel lang gedaan, maar dit begon een beetje te verwateren doordat de druk een beetje van de ketel is. Misschien is dit wel een teken geweest dat ik weer heel snel terug moet naar contant geld in huis en mijn wekelijkse enveloppensysteem.

Oh wat erg
hier vandaag zelfde dacht in weekend schrijven ze niet af maar toch wel online  eraf
alleen stond mijn zoon bjj winkel.
Had gelukkig nog 20 contant in huis welke mijn andere zoon is gaan brengen.
Maar voelde me knap lullig naar zoon
Kan mij heel goed voorstellen hoe jouw zoon en jijzelf je hierbij voelden, Chapter......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on March 17, 2014, 10:03:28 AM
Het enveloppen systeem gebruik ik nog steeds nu ik alleen ben doordeweeks, ik snap wel dat als de druk een beetje van de ketel is je iets makkelijker word.

Een ding is duidelijk dit zal je nooit meer gebeuren en ik neem aan bij chapter ook niet  :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on March 17, 2014, 05:15:05 PM
Oh, lieve Knibbel........wat zul je je naar gevoeld hebben!

Die lieve mevrouw die vorig jaar al die brieven van die incasso bureaus door jouw brievenbus gedaan heeft, weet ook dat ze dat al heel lang niet meer doet!
Zie het dus maar als een heel groot kompliment en tevens een heel groot bewijs van vertrouwen!!

Kon het toch niet helpen (sorry :-[) dat ik een glimlach niet kon onderdrukken...

Sta ik buiten bij mijn fiets kom ik er ineens achter dat ik gisteravond die 20 euro voor de zekerheid maar van de rekening had afgehaald. Want als het goed is wordt morgen de maandelijkse belastingteruggave op de rekening gestort, maar er staan ook een paar betalingen ingepland. Dus ik dacht slim te zijn, want die 20 euro was mijn hele kapitaal nog en als morgen onverhoopt het geld van de belasting nog niet op de rekening staat heb ik dus helemaal niets meer om wat boodschappen te doen.

Hahahahaha.........., de afdeling haastige spoed..........?
Maar ik snap het wel hoor.
Soms doen we dat weleens, om later tot de ontdekking te komen dat het achteraf gezien helemaal niet nodig was.

Kusje erop?? ;)
 :-*

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 17, 2014, 09:55:49 PM
Ja, nu achteraf kan ik er wel zelf om lachen..... En dat kusje kom ik nog wel eens halen!!   ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: An0niempje on March 18, 2014, 01:59:36 AM
Heeft even geduurd, maar heb het hele topic gelezen.
Van mij ook petje af, voor hoe je het doet.....
En nog gecondoleerd met je schoonzus, begrafenis is al weer even (1?2? maand) terug, maar gemis zal er nog wel zijn, dus alsnog sterkte met dit verlies....

Wat betreft het niet kunnen pinnen, ook ik heb dit helaas meegemaakt... Gelukkig niet al te vaak, maar iedere keer is een keer te veel.

Laatste keer, was omdat er geen leefgeld op de afgesproken dag was overgemaakt..... Ik wist op dat moment niet of ik pislink moest worden of moest gaan huilen.... Dus thuis maar beide gedaan.....



Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 27, 2014, 05:39:23 PM
AAARRGGGHHHH..... IK GA NOOIT NOOIT MEER GELD UIT DE AUTOMAAT HALEN..... 

Net een half uur bij mijn bank gezeten en uitgehuild. Stom, stom, wat ben ik toch een grote oen!! Ik durf het gewoon niet op te schrijven, maar ik moet wel, ben er helemaal ondersteboven van, zie allemaal zwarte vlekken voor mijn ogen.

Vanmiddag naar de bank om geld uit de automaat te halen en die op mijn andere rekening te storten..... Mijn leefbudget voor de hele maand en nog wat extra voor wat kleine betalingen die van die andere rekening morgen betaald moeten worden.....

Ik loop daarna naar de supermarkt voor boodschappen te doen en wat zie ik..... IK HEB HET GELD IN DE AUTOMAAT LATEN LIGGEN... 400 euro.....

Dus terug naar de geldautomaat, maar zoals te verwachten was het geld weg. Dan maar naar binnen en aan de balie gevraagd of iemand misschien dat geld hier naar binnen heeft gebracht. Een van de bankmedewerkers heeft het hoofdkantoor opgebeld, omdat er misschien de kans is dat de automaat het geld weer heeft ingeslikt, als er tenminste niet lang na mij iemand gepint heeft of het geld bij het voorbij lopen heeft gezien en eruit heeft gehaald. Aaaarrgghhh..... dat kunnen ze pas morgenmiddag controleren, omdat de registratierol van de automaat pas vanavond uitgelezen kan worden. Ik kon niets anders dan spontaan in tranen uit te barsten. Het personeel was superaardig en lief voor mij, MAAR IK WIL MIJN GELD TERUG....

Moet ik nu een hele nacht mezelf gek maken of  ik het geld wel of niet terugkrijg. Ik word nu al gek van die onzekerheid en van de zorgen, boosheid en verdriet..... Dit gaat een hele lange nacht worden.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on March 27, 2014, 05:48:30 PM
Oh knibbel wat erg.
het vakje sluit op den duur idd en slinkt automaat als ware het geld in. Stond er niemand achter je om te pinnen. 
Ik heb het met zijn zoon gehad gelukkig maar 30 euro.
kreeg dat dag erna terug was idd ingenomen. Ik hoop dat ze je morgen goed nieuws vertellen.
Zelf maak ik maandelijks via periodieke overboeking mijn 600 euro leefgeld over.
wel veiligste manier om over te boeken tussen je rekeningen

ik duim mee
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on March 27, 2014, 05:56:18 PM
Gadver knibbel dat is niet zo mooi, hoop voor jou dat het gewoon ingeslikt is dat geld.

Mijn ervaring is dat ik ooit met een oudere meneer meegemaakt heb dat deze meneer doordat hij  niet vlug genoeg was om het geld uit de automaat te halen het geld heel snel ingeslikt werd daar zat niet eens zo heel veel tijd tussen.


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 27, 2014, 06:00:16 PM
@Chapter,
Doe ik normaal ook, zo'n groot bedrag overmaken via internetbankieren. Maar ik zat een beetje in tijdnood vanwege die paar kleine rekeningen die betaald moesten worden via die andere rekening. Dus het geld moest vandaag uiterlijk op die andere rekening staan en dan gaat handmatig storten het snelst. En ik dacht: pin tegelijk het leefbudget mee dan staat dat al veilig op die andere rekening. Stom van mij om dat te doen.....

@Chrissie,
Ik hoop ook, nee ik bid dat het geld inderdaad ingeslikt is. Ik zit me alleen op te vreten dat ik dit pas morgen weet....

Weet dat het geen zin heeft om mij op te winden of druk te maken, ik kan het niet meer terugdraaien, en als iemand anders het heeft gepakt is het gewoon weg en komt het niet meer terug. Maar ik zit me momenteel zo te verwijten dat mij dat nu weer moet gebeuren.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: burningspirit on March 27, 2014, 06:27:20 PM
Getsgetsgetsie Knibbel  :'(
ik bid ervoor dat het is ingeslikt ....

en je ziet het nu misschien nog niet zo, maar je gaat voortaan écht ook beter je tijd plannen....
sterkte voor nu
liefs van mij
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Xdewit on March 27, 2014, 06:48:16 PM
ohhh nee Knibbel! wat spijtig om te horen. ik duim met je mee! houd ons op de hoogte!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 27, 2014, 06:53:11 PM
Burningspirit, op dit moment zie ik het inderdaad nog niet, eigenlijk zie ik helemaal niets op het moment voel alleen lichtelijk wat paniek opkomen. Wat als......

Ik hoop natuurlijk XdeWit, dat ik morgen hier met grote opluchting en met brede lach kan schrijven dat het geld teruggestort is op mijn rekening.

Allemaal mee duimen aub..... Ga straks maar een avondwandeling maken, helpt misschien om tot rust te komen, mijn eetlust is in ieder geval verdwenen.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: An0niempje on March 27, 2014, 07:12:37 PM
ow :(

Hier nog 1, die voor je meebid, dat het geld weer terug de automaat in is gegaan......

Sterkte met wachten op het antwoord en een virtuele knuffel......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on March 27, 2014, 07:27:36 PM
Ohhh lieve knibbel wat een drama !!! Ik kan me je paniek helemaal voorstellen ook ik zou in tranen uitbarsten als het me zou overkomen  :-[
Ik hoop uiteraard dat het geld ingeslikt is.

Heel veel liefs en dikke knufff van mij
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on March 27, 2014, 08:19:51 PM
Awww nee!!! Lieve Knibbel!! Ik ga heel hard duimen!!! Ik begrijp je lichte paniek!!

Dikke knuffel om je rust een beetje te vinden!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Lizayra on March 27, 2014, 08:23:26 PM
Ik duim ook op een goede afloop!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on March 27, 2014, 08:36:31 PM
Lieve Knibbel:

Stond er iemand achter je in de rij om te pinnen?
Daar heb je nog geen zekerheid mee, maar dit inslikken gaat best snel.
Morgen weet je meer.
Stel het geld is weg, contact opnemen, uitleggen en ene plan maken.
Stel het geld is er nog, contact opnemen, vertellen dat het iets later dan gebruikelijk binnenkomt.

Kop op, je bent een mens.
Ik hoop dat je avondwandeling je goed heeft gedaan.

Dikke knuf
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: gewoon on March 27, 2014, 09:16:42 PM
Ha Knibbel dit is echt een ramp waar je maag van omdraait en hoop net iedereen dat het geld er morgen gewoon nog is wat Chrissie schrijft geeft hoop, omdat zo,n lade snel sluit.

En wat goed dat je naar binnen gegaan, ben daar had ik niet opgekomen, en dat het geteld word is geweldig nieuws, en er een goede kans is dat je het terug kunt krijgen daar leer ik weer van en ben erg blij dat je dit opgeschreven hebt.

En het stomme is dat dit precies nu gebeurt als het veel geld is, met 50 euro gaat altijd goed maar nu was je waarschijnlijk in gedachten verzonken,  juist omdat het 400 was en bezig was met waar het naar toe moest.

Veel geluk voor morgen

Ja Buster het kan ook zijn dat er iemand achter je stond, maar die kan evengoed op het verkeerde been staan van, hee.. er zit geld in de lade mijn kans, en dan kijkt wie net wegloopt, en hop het laatje is weer dicht  ;D

Loopt altijd slecht af, met slechte mensen
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Be on March 27, 2014, 09:20:19 PM
Ohh wat erg. Kan me je gevoel/stress/paniek helemaal voorstellen!!!! JE BENT NL NIET DE ENIGE..... mocht dat enige troost zijn. Heb het ook een keer gehad. Haasthaast, hoofd er niet bij snel even pinnen...
Was "maar" 50 euro. Duurde bij mij wel langer dan een dag maar was wel weer ingeslikt gelukkig en werd uiteindelijk weer teruggestort op mijn rekening. maar dat duurde zeker 2 weken als ik het me goed herinner.
Ik ga voor je duimen!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: gewoon on March 27, 2014, 09:26:40 PM
lieve allemaal zit te denken hoe je zo iets nooit meer mee hoeft te maken en mijn tip is, maak er een gewoonte van altijd een bonnetje te vragen !!!

Die is goed voor de administratie, en komt pas na dat je het geld uit de laden genomen hebt.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 27, 2014, 11:03:42 PM
Lieve allemaal, ik dacht dat ik de tijd dat ik huilend achter mijn pc zat achter de rug had en nu zit ik weer te janken......

Buster, of er iemand achter mij in de rij stond, weet ik niet meer. Het was markt en druk en dan lopen zoveel mensen langs je door. Ik weet het gewoon niet meer. De avondwandeling heeft mij zodanig goed gedaan dat de paniek wel weer wat gezakt is, in tegenstelling tot vanmiddag, toen ik in paniek als een kip zonder kop over de markt heb gelopen. En je hebt gelijk, of het geld nu verloren is of niet, ik zal morgen meteen moeten gaan handelen en in ieder geval een plan opzetten, schuldeisers bellen..... Voel me weer wat beter, positiever nu, alleen door te denken over hoe te handelen in plaats van zitten jammeren en niets doen.....

En wat goed dat je naar binnen gegaan, ben daar had ik niet opgekomen, en dat het geteld word is geweldig nieuws, en er een goede kans is dat je het terug kunt krijgen daar leer ik weer van en ben erg blij dat je dit opgeschreven hebt.

En het stomme is dat dit precies nu gebeurt als het veel geld is, met 50 euro gaat altijd goed maar nu was je waarschijnlijk in gedachten verzonken,  juist omdat het 400 was en bezig was met waar het naar toe moest.
Ik ben eigenlijk een beetje in paniek het kantoor van de bank binnengelopen. Zij hebben wel meteen actie ondernomen en mij de procedure uitgelegd, maar ik was zo van de kaart dat ik alleen maar o jee, o jee, kon zeggen. Wat ik heb onthouden is dat als het geld ingeslikt is door de automaat, het over een een dag of twee terug op de rekening wordt gestort, maar omdat ik zo van streek was werd mij verteld om morgen terug naar het kantoor te komen en dan nemen zij contact op met het hoofdkantoor, weet ik tenminste waar ik aan toe ben.

Ja Buster het kan ook zijn dat er iemand achter je stond, maar die kan evengoed op het verkeerde been staan van, hee.. er zit geld in de lade mijn kans, en dan kijkt wie net wegloopt, en hop het laatje is weer dicht  ;D
Loopt altijd slecht af, met slechte mensen
Zover ik begrepen heb Gewoon, is dat er nu een melding naar het hoofdkantoor is gegaan en als blijkt dat het geld weg is, zij via de registratierol van de automaat kunnen zien wie na mij gepind heeft via het rekeningnummer van die persoon. Zij kunnen dan eventueel contact opnemen met die persoon en vragen of die bereid is het geld terug te geven. Maar..... dan ben je echt afhankelijk van de eerlijkheid en bereidheid van die persoon.

lieve allemaal zit te denken hoe je zo iets nooit meer mee hoeft te maken en mijn tip is, maak er een gewoonte van altijd een bonnetje te vragen !!!

Die is goed voor de administratie, en komt pas na dat je het geld uit de laden genomen hebt.
Gewoon, dit vind ik dus een gouden tip. Jammer genoeg geeft die geldautomaat van mijn bank (bankier volgens mij bij dezelfde bank als jij, ABN AMRO) al maanden aan dat er geen bon uitgeprint kan worden. Ga mij aanleren wanneer dit zo is, dat ik hier geen geld afhaal, maar dan liever een blokje om loop naar een andere geldautomaat.

Maar wat ik mezelf nu ook kwalijk neem, heb ik eerst met trots vandaag op dit forum verteld hoeveel ik met mijn schulden gezakt ben en dan doe ik zoiets stoms.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: An0niempje on March 28, 2014, 10:58:06 AM
Nog een beetje kunnen slapen vannacht?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: ennudan on March 28, 2014, 04:07:36 PM
Weet je al meer Knibbel ?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 28, 2014, 05:06:45 PM
YES YES, MIJN GELD KOMT WEER TERUG.......!!

Hier is iemand geweldig opgelucht en enorm blij: binnen een of twee werkdagen is mijn geld weer op mijn rekening bijgeschreven!!   :) :)

Vanmorgen eerst naar het kantoor van de bank, daar kreeg ik gelukkig te horen dat het geld inderdaad ingeslikt is maar dat het pas begin volgende week weer op mijn rekening is bijgeschreven. Maar dat boeide mij het minst: ik krijg mijn 400 euro terug en dat was voor mij het aller allerbelangrijkste.....

Daarna snel voordat ik moest gaan werken de schuldeisers, wiens incasso's vandaag van de andere rekening afgeboekt moesten worden, gebeld en situatie uitgelegd. Gelukkig hadden ze allemaal begrip en hadden geen problemen ermee dat de betaling wat later bij hun binnenkomt.

Gelukkig.... dat het toch nog allemaal goed is gekomen. Pfff... had het wel even benauwd toen ik weer geld uit de automaat moest halen, het hele gebeuren heeft toch diepe indruk gemaakt op mij. Heb maar de geldautomaat binnen in het kantoor gebruikt, dan word ik tenminste niet meer afgeleid.....

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on March 28, 2014, 05:18:58 PM
Wat heerlijk dit nieuws, ben zo ontzettend blij voor jou knibbel.
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 28, 2014, 05:36:31 PM
Dank je Chrissie.... Ben zelf ook super blij!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on March 28, 2014, 05:36:54 PM
Wat een opluchting knibbel.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on March 28, 2014, 05:51:18 PM
wat een fijn nieuws! En nu genieten van het mooie lenteweer dit weekend :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: burningspirit on March 28, 2014, 06:13:05 PM
Wat een feest!!!! Yeah! Slingers en ballonnen, polonaise en bubbellimonade... hahahaha
Maar zonder gekheid, Knibbel, ik heb vandaag twee keer zo vaak als normaal op het forum gekeken in de hoop dit bericht te lezen.... wat een opluchting!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 28, 2014, 06:17:21 PM
Ach wat zijn jullie allemaal geweldige lieverds!! Dank jullie wel.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Lizayra on March 28, 2014, 07:06:03 PM
Jippie! Ook ik keek bij thuiskomst meteen of er al bericht was  ;)
 
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on March 28, 2014, 07:24:37 PM
hihihi, ben super blij voor je!!!!

Zou dit nou Karma zijn?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: gewoon on March 28, 2014, 08:10:55 PM
 :) :) :) :) :)

Van harte gefeliciteerd

Het was echt veel geld, gelukkig kun je verder, maar vergeten doe je zo iets nooit meer.

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on March 28, 2014, 08:48:13 PM
Fijn knibbel dat het met een sisser afloopt :-)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 28, 2014, 09:23:28 PM
hihihi, ben super blij voor je!!!!

Zou dit nou Karma zijn?
Zeker weten Buster, jullie hebben mij omringd met positieve karma.....

Het was echt veel geld, gelukkig kun je verder, maar vergeten doe je zo iets nooit meer.
Inderdaad dit vergeet ik nooit meer......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: An0niempje on March 28, 2014, 09:36:56 PM
Vanmiddag voor ik weg ging nog gekeken, maar toen was er helaas nog geen bericht en toen ik weg was kon ik helaas niet kijken, maar wel aan je gedacht.
Ook ik ben heel erg blij voor je....
Echt super....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Be on March 28, 2014, 09:56:22 PM
Heel fijn!!!!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: ennudan on March 29, 2014, 11:28:04 AM
Dat is goed nieuws Knibbel ! Wat heerlijk voor je en een opluchting zeg. Want jeetje 400,- das niet niks hoor
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Libra on March 29, 2014, 05:23:48 PM
Pffffff......., lieve Knibbel...., wat zul je in je rats gezeten hebben!! :(

Ben superblij om te lezen dat het zo goed afgelopen is voor je!!

En ja, dit zijn van die dingen die je voorlopig voor een hele lange tijd niet meer zult vergeten! ;)

Heel veel liefs en een hele dikke knuffel!
 :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Xdewit on March 29, 2014, 10:15:48 PM
Goed nieuws! wat een opluchting.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on April 02, 2014, 01:42:37 PM
Eigenlijk moet ik vanmiddag mijn adminstratie  helemaal bijwerken en wat betalingen gaan doen, maar kan er niet rustig voor gaan zitten, lig met mijn maag in de knoop.

Tsunami-alarm aan de Peruaanse en Chileense kust..... Mijn zus woont aan de kust van Peru vlakbij het getroffen gebied!!  Niet te bereiken via skype, geen reactie ontvangen op mijn bericht, kan alleen maar afwachten.....

Vreselijk wanneer je zo lam geslagen bent omdat je niets kunt doen. Klinkt misschien erg cru ten opzichte van anderen die nog volop in de piepzak zitten vanwege hun schuldenproblematiek,  maar ik ga liever aan de gang met mijn schulden met alle onzekerheid en angsten er om heen. Dat kun je tenminste nog sturen maar nu: dat gevoel van hulpeloosheid. Hoop gauw bericht te ontvangen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on April 02, 2014, 02:34:46 PM
lieve Knibbel, ik hoop zo dat je snel een berichtje van je zus krijgt! Dit zijn geen leuke momenten. En weet je, in dit soort situaties zijn schulden heel even niet prioriteit nr. 1. Blijven uiteraard wel belangrijk! zolang je maar op tijd de betalingen doet die je moet doen. Anders ben je zelf verder van huis en dat gun ik je ook niet.

 
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: An0niempje on April 02, 2014, 02:53:56 PM
Heel begrijpelijk, Knibbel, dat je nu andere dingen aan je hoofd hebt.
de onzekerheid van schulden is erg, maar de onzekerheid over een familielid in een dergelijke situatie gun je helemaal niemand toe.... :(
Hoop dat je snel bericht van ze krijgt, dat het goed met ze gaat.....

dikke knuf
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on April 02, 2014, 03:13:09 PM
Hoop zelf ook heel snel iets te horen.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on April 02, 2014, 03:48:58 PM
Ik duim heel hard mee!! Wellicht is/zijn ze gevlucht naar een hoger gedeelte van het land? En zitten ze veilig en wel te wachten tot het weer veilig is om terug naar huis te kunnen!

*denk aan jullie lieve Knibbel!*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on April 02, 2014, 03:49:39 PM
Ik lees net dit:

http://www.nu.nl/binnenland/3742167/chileense-evacuees-terug-huis-aardbeving.html
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on April 02, 2014, 04:20:28 PM
Heb het ook gelezen Boeddha, hou de social media goed in de gaten. Maar nog steeds geen bericht, normaal reageert mijn zus erg snel op facebook.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: An0niempje on April 02, 2014, 04:51:29 PM
Heel goed mogelijk, dat door de aardbevingen er internet en telefoonverbindingen ed beschadigd zijn.
Ik kan me voorstellen, dat je zus daardoor ook moeilijker contact met jullie kan leggen.
Mocht er nog wel een (deel van een) vrbinding zijn, dan zou het me niet verbazen, als heel veel mensen familie en vrienden willen laten weten, dat ze nog leven, en dat de boel daarom overbelast is....
En wat hebben ze mee kunnen nemen op moment van vluchten? Misschien wel een telefoon, maar ook een oplader? En is de telefoon nu leeg... Of wat dan ook, waarmee ze verbinding zouden kunnen leggen.
Neemt niet weg natuurlijk, dat jij liever gisteren dan vandaag bericht van ze wil hebben..... ;) Zou ik in zo'n situatie ook willen.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on April 02, 2014, 08:54:25 PM
He bah knibbel wat zal je in de piepzak zitten....al wat gehoord??
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: ennudan on April 03, 2014, 08:26:41 AM
Knibbel wat zal je ongerust zijn, heb je al wat gehoord van je zus ?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on April 03, 2014, 09:55:46 AM
Gelukkig, heb bericht van mijn zus ontvangen. Ze zitten nu in een klein hotel. Ze hebben wel voor de zekerheid een koffer klaarstaan met de hoogstbenodigde spullen voor het geval ze bij alarm meteen naar buiten moeten. Maar ik ben blij dat ze in orde zijn!!

Laat het nou zo moeten zijn dat ze die dag van de aardbeving niet thuis waren en naar Lima, de hoofdstad van Peru, waren afgereisd, deze ligt gelukkig wat meer van de kust af. Ze hebben ook geluk dat er niets met hun huis is gebeurd. Nu maar hopen dat er niet nog meer aardbevingen komen. Het dorpje waar zij nu wonen is nog in heropbouw, aantal jaren terug is het al eens helemaal weggevaagd door een tsunami.

Ik hoor het Libra alweer roepen: toeval bestaat niet.....

Bedankt allemaal voor het meeleven, ik ben in ieder geval weer gerustgesteld, gelukkig een zorg minder!!   
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on April 03, 2014, 10:08:42 AM
Wat een opluchting zal dat voor jullie geweest zijn dat ze levend en wel zijn :-)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on April 03, 2014, 12:04:32 PM
wat een fijn bericht Knibbel!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: ennudan on April 03, 2014, 12:44:11 PM
Dat is goed nieuws Knibbel ! Gelukkig is alles oke met haar (en haar gezin?) Gaf ze nog een reden aan waarom ze niet bereikbaar was ? Angstig hoor om zo in een hotel te zitten en te wachten op wat komen gaat. Ze konden dus niet terug naar hun eigen huis ?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on April 03, 2014, 01:19:39 PM
Ze hebben wel wat elektriciteit maar geen internetverbindingen, daar wordt nu aan gewerkt. Ze blijven nog even in het hotel, want ze willen graag contact met de familie blijven houden via internet....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on April 03, 2014, 01:34:26 PM
oh knibbel wat zul jij in de rats hebben gezeten. Gelukkig zijn ze weer terecht. Wat een opluchting
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: An0niempje on April 03, 2014, 06:54:55 PM
Ow, super Knibbel, weer een zorg minder....
Wat zul jij lekker slapen vannacht ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Buster on April 03, 2014, 09:15:02 PM
Wat fijn Knibbel,... goed dat ze het hoger op hebben gezocht.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 16, 2014, 08:52:19 AM
Tijd voor een kleine update. De schuldenlast blijft gelukkig nog dalen. Wel is het nog altijd alles strak in de hand houden en de ene maand gaat dat soepel en een andere maand krijg je weer iets onverwachts op jouw weg en wordt het echt weer rekenen, rekenen en nog eens rekenen. Ook  moet ik er ontzettend voor waken om geen onnodige, impulsieve aankopen te doen, hoe klein die ook is. Dit is ook mijn grote valkuil. Zelfs de kleinzoon merkt dat oma vaker 'nee, vandaag niet' verkoopt wanneer het manneke een klein autootje van 2 euro wilt, alhoewel ik hier tegenwoordig een middenweg in zoek. Hou van dat glunderend gezichtje en wil niet al te streng hier in zijn. Maar al die kleine beetjes maken een grote berg en daar zit ik absoluut niet meer op te wachten....

Mijn schuldenstand was op 1 maart nog 15.919,00 euro.
En per 1 augustus stond ie op 13.207,00 euro.

Had eigenlijk gehoopt eind van het jaar onder de 10.000 euro te kunnen komen, maar ben bang dat dit het niet gaat worden. Dus ga ik proberen om voor de 11.000 te gaan.

Het was mij ook gelukt om al die maanden geen achterstand meer op te lopen.... op een enkele keer na. Door onachtzaamheid is een maandelijkse automatische incasso van de gemeentebelastingen fout gegaan en liep ik daardoor een maand achterstand op. Maar.... ik ben zo blij met mijn gemeente, mijn dorp, die het laatste jaar meer oog en zorg heeft voor de financiele problemen van haar 'burgers'. Kreeg je vroeger meteen een aanmaning en het verzoek binnen tien dagen het geld op hun rekening te storten, nu kreeg ik een brief: 'uw maandelijkse incasso is helaas niet gelukt. Wij zullen het ontbrekende bedrag verdelen over de nog volgende termijnen, waardoor deze iets verhoogd worden. Rond …... zullen wij de volgende termijn afschrijven, mogen wij u verzoeken voor voldoende saldo te zorgen.'  Kijk, zo wil ik wel altijd een herinnering krijgen.  ;D

Meneer Knibbel heeft nu al zijn eigen risico voor 2014 helemaal verbruikt, vanwege zijn medicijnen en regelmatige controlebezoeken in het ziekenhuis. En ik was al zo blij dat ik in ieder geval de eerste maanden nog niet gebruik heb hoeven te maken van mijn eigen risico van de zorgverzekeraar. Val ik drie weken terug na het douchen in de badkuip en maak een flinke smak op mijn achterhoofd. Wordt naar de Eerste Hulp gestuurd en krijg allerlei onderzoeken. Behalve een lichte hersenschudding, pijnlijke botten en gekneusd stuitje, heb ik ook een flinke kater hieraan over gehouden, want alles, ook de pijnstillers die ze mij hebben gegeven, valt binnen mijn eigen risico. In een dag mijn hele risico opgebruikt. Hier word ik dus echt niet vrolijk van....  :'( :'(

Gelukkig heeft meneer Knibbel nog altijd zijn baan en gezien de geruchten gaat het ook weer beter op zijn bedrijf. Hopelijk blijft dit zo. Alleen mijn dochter is nu werkeloos en loopt een beetje met haar ziel onder de arm, dus dat is momenteel wel een zorgpunt voor ons. Is haar reintegratie-traject hierdoor ook nog gestopt dus moeten wij weer een nieuw traject aanvragen bij het UWV. Dit zal wel, gezien al die bezuinigingen rondom de Wajong, een erg uitgekleed traject worden. Kan ik mijn energie weer in gaan steken!!

Maar al met al loopt het hier zoals het loopt. In juni weer oma geworden van een kleindochter en hier geniet ik ook met volle teugen van en eind volgende week neemt mijn broer ons voor een paar dagen mee naar Marseille. Iets waar ik al een hele tijd naar uit kijk....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tonnie64 on August 16, 2014, 09:07:17 AM
Goedemorgen knibbel

super dat het bedrag alweer gedaald is, ja helaas krijg soms met die rot tegenslagen te maken,maar zoals ik zie heb je het goed opgevangen en voor de 11000 gaan is ook een goed streven. Hoop dat je weer geheel genezen bent en dat het goed komt met je dochter haar werk, het gaat de goede kant op

fijn weekend

groetjes tonnie
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on August 16, 2014, 09:28:23 AM
Dank je wel Tonnie. Heb zojuist jouw topic zitten bij-lezen (als je een tijdje niet op het forum bent geweest schrik je van al die nieuw bijgekomen berichtjes). Jij hebt ook het nodige achter de rug. Vind het knap hoe je jezelf hierin sterk houdt, ondanks die grote druk,  Weet zeker dat jij er ook komt....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tonnie64 on August 16, 2014, 10:28:59 AM
Dank je knibbel,dat heb ik grotedeels aan, aan mijn nieuwe partner en mijn schoonouwelui,en natuurlijk de mensen hier van het forum,die trekken je weer door een dip heen.
Ik kom er ook wel weer,maar af en toe heb je die dagen dat je ff alles niet meer ziet zitten,maar dat gaat wel over. maar julliezijn echt goed bezig, petje af
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Robin Hood on August 16, 2014, 09:32:44 PM
Woww, in 5 maanden tijd €2500 aflossen vind ik echt heel knap!! Ik heb zelf gemerkt dat je soms hele ambitieuse doelstellingen kan hebben wat betreft je streefbedrag aan het eind van het jaar.. Ik vind dat je apetrots kan zijn op wat je al bereikt heb dit jaar en wat je waarschijnlijk nog gaat bereiken, of dit nou boven de €11000 of daaronder, want er is toch weer een flinke hap af gegaan. Chapeau en geniet ze van de kleine deugnieten.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: free on August 19, 2014, 01:21:39 PM
Knibbel, je gaf mij een compliment maar jij hebt er zeker ook een verdiend!!! Wat ben jij (zijn jullie) toch goed bezig zeg! Het is echt heel knap dat je je schuld al naar zo'n bedrag naar beneden hebt kunnen brengen en je mag super trots op jezelf zijn  :)
Weet zeker dat jullie er zullen komen  :D

Free
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 23, 2014, 10:48:46 PM
Toch nog maar even een update..... want hier gebeuren toch wel wat wonderlijke dingen.....

Na bijna twee jaar zuinig doen, administratie goed bijhouden, alle reclames aflopen en super alert zijn op onnodige uitgaves ben ik in de valkuil terechtgekomen waar waarschijnlijk ook anderen in vallen. Ik dacht te gemakkelijk dat het allemaal wel soepeltjes loopt en dat ik het allemaal goed onder controle heb. Met als gevolg dat je wat meer achterover gaat leunen en de controle en alertheid een beetje laat varen. Achteraf zo stom van mij.

Ook denk je dat de opgebouwde buffer groot genoeg is om  onverwachte tegenslagen aan te kunnen en..... om familie met schrijnende geldproblemen te helpen. Totdat je opeens met schrik bijna de bodem van de buffer ziet verschijnen. En zoals altijd met de wet van Murphy: de ene pech volgt op de andere.

Niet lang daarna krijg ik een gepeperde zorgkostennota. Ik dacht dat meneer Knibbel zijn gehele eigen risico voor 2014 in augustus had opgebruikt dus ik ging er vanuit dat wij daar voor de rest van het jaar vanaf waren. Fout gedacht dus! Sinds een paar maanden krijgt meneer Knibbel andere medicijnen en nu blijkt dat hij daarvoor een wettelijke eigen bijdrage moet betalen. Of wij even voor een half jaar willen betalen. Dag erna komt nog een zorgkostennota: die van mijzelf. Zoals al verwacht heb ik met mijn ziekenhuisbezoek na mijn noodlottige val, mijn gehele eigen risico verbruikt, 350 euro in totaal. Wat ik niet had verwacht was dat men zo snel al met de rekening zou komen, normaal doen ze daar bijna een jaar over.  Blijk ik in de vakantieperiode ook nog een automatische maandelijkse incasso van de  gemeentebelastingen te zijn misgelopen, dus kreeg ik daar afgelopen maand ook nog eens een aanmaning voor en of ik de gehele restsom binnen 14 dagen wil betalen. In die periode ook een maandelijkse betaling van het postorderbedrijf vergeten zodat ik nu een betalingsachterstand van 2 maanden heb. Of ik dat ook even in een keer wil betalen, dan was ik weer helemaal bij werd mij vriendelijk maar dringend aan de telefoon verteld.

Dus dan maar weer gelijk betalingsafspraken maken, was geen probleem allemaal. Gemeentelijke belastingen kon in twee keer betaald worden, bij de zorgverzekeraar zou een betalingsregeling van 8 maanden komen voor de zorgkostennota's, maar dan mag er absoluut geen achterstand worden opgelopen. Nee, geen probleem hoor....

Ik weet niet hoe het kan, gewoon nonchalantheid van mij zullen we maar zeggen, maar het ging gewoon weer fout. Ik was iets te laat met het aanvullen van de betaalrekening vanuit mijn sterk afgeslankte buffer. Gevolg: de laatste termijnbetaling van de Gemeentelijke belastingen kon niet geincasseerd worden. Bij de zorgverzekeraar kon wel de termijnbetaling van de betalingsregeling betaald worden maar de premiebetaling van die maand weer niet. Te weinig saldo op de rekening. Dit krijg je dus als je geen kredietfaciliteit voor roodstaan op deze rekening hebt. Dit wilde ik toen niet, bang weer in de fout te gaan.

En dan dringt het besef tot je door dat je gewoon 'nog' niet achteruit kunt leunen, dat je nog altijd iedere dag weer opnieuw op je tellen moet letten. Bijhouden, bijhouden en nog eens bijhouden, alles tweemaal controleren. En dan komt weer die bekende stress en met lood in mijn schoenen dan toch maar weer contact gezocht met deze schuldeisers, want deze rekeningen en de achterstand van het postorderbedrijf deze maand nog in zijn geheel betalen gaat echt niet lukken.

Ik weet niet meer wat ik gezegd of gedaan heb, maar iedereen was super aardig en begripvol en moeiteloos werden nieuwe betalingsafspraken gemaakt. Het postorderbedrijf vraagt voor deze maand een termijnbetaling en de achterstand mag in 3 termijnen betaald worden. 

Bij de Gemeentelijke belastingen werd mij zelfs verteld dat zij toch nog een keer een betalingsregeling mogen afspreken en de restbetaling gaan verdelen in 3 maanden, zodat het voor 1 januari 2015 betaald is. Deze zijn normaal gesproken erg snel met een dwangbevel....!!!

Maar mijn zorgverzekeraar spande de kroon, heel vreemd allemaal. Mij werd door twee verschillende personen van de afdeling betalingen verteld dat normaal gesproken bij een betalingsregeling geen nieuwe achterstand mag ontstaan, gebeurt dit wel vervalt onmiddellijk de betalingsregeling. Zij waren verbaasd en begrepen niet waarom dit nog niet gebeurd was, ergens heeft iemand besloten dit nog niet te doen. Na overleg met hun supervisor krijg ik alsnog een kans de gemiste premiebetaling te betalen binnen drie dagen. Mocht het door omstandigheden toch niet lukken binnen drie dagen krijg ik bij hoge uitzondering nog eenmaal de kans om een nieuwe betalingsregeling aan te vragen.

Wat is hier loos? Begint het misschien door te dringen dat heel veel mensen betalingsproblemen hebben en dat een keihard beleid averechts werkt en zij zichzelf hiermee in de vingers snijden?? Bij mijn zorgverzekeraar zou ik haast denken dat de werkgever van mijn man hier een vinger in de pap heeft. Bijna alle werknemers hebben een collectieve verzekering bij deze zorgverzekeraar, en aangezien deze werkgever duizenden werknemers in dienst heeft is deze dus een 'grote' klant van hun. Bovendien weet ik dat bij veel werknemers loonbeslagen ligt of dreigt en dat is iets wat deze werkgever wil voorkomen....

Voor mij lijkt het in ieder geval wel alsof er een wonder is gebeurd. En daar ben ik ontzettend blij en dankbaar voor. Het heeft mij in ieder geval ontzettend gemotiveerd om deze kans met beide handen aan te nemen en ervoor te waken dat ik de schuld bij deze schuldeisers zonder verdere problemen zal voldoen.

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: burningspirit on October 24, 2014, 01:06:10 AM
Valkuil: eigen risico en eigen bijdrage verhaspelen, vergeten het ene te checken als je het andere al achter de rug hebt; eigen risico opgebruikt en betaald, achterover leunen en vergeten dat sommige medicijnen/behandelingen ook nog eigen bijdrage met zich mee kunnen brengen..... herkenning helaas!

Buffer opgebouwd en opeens is de bodem ervan in zicht, omdat je maar al te goed weet hoe het is om niks te hebben of te kunnen.... wet van murphy: opeens gaat er ook bij jou van alles fout.... herkenning wederom helaas!

Maar dan het lichtpuntje: je bent zó getraind, gepokt en gemazeld, dat je automatisch de goede woorden gebruikt aan telefoon, weet wat je juist niet moet zeggen en wat wél.... gelukkig: herkenning!

Van de ene fout komt weer de andere, maar dat is in deze tijd bij (te) veel mensen zo. Dus gaan schuldeisers/instanties een klein beetje de wind uit de zeilen nemen, omdat ze er waarschijnlijk zelf ook knettergek van worden om iedereen meteen te bestoken met dwangbevelen en andere onsympathieke maatregelen.... gelukkig: herkenning!

Beste Knibbel, ik denk dat je dankbaarheid terecht is maar dat je ook trots mag zijn op jezelf hierdoor. Op een of andere manier heb je de juiste toon gevonden en ik kan je zeggen dat dit voor mij ook heel inspirerend is om dit te lezen.

Zelf merk ik het op een heel ander gebied, dat bijvoorbeeld onze gemeente heel anders begint te acteren. Met een laatste krachtsinspanning worden mij/ons nu allerlei trainingen aangeboden. In eerste instantie dacht ik : ja hoorrrr, het zal wel, klinkt mooi maar ik moet eerst het nut er nog van zien. Nu denk ik al een beetje anders. De trainingen hebben me een boel inzicht opgeleverd en zelfs een baan voor 10 uur. Mijn mening begint zich ook om te draaien. Moet denken ook aan de opmerking van Buster, zó vaak gemaakt: met stroop bereik je meer dan met azijn..... Op het moment dat ik mijn trainers op een beeldende manier vertel over mijn avonturen bij sollicitatie gesprekken, geef ik ze weer stof voor de volgende training. Zij geven dan door, wat ik van ze heb geleerd en helpen zo ook anderen weer op een beter spoor. Klinkt misschien vaag, maar zo werkt het wél!

Dank je wel Knibbel voor je update!

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on October 24, 2014, 10:30:50 AM
Jeetje Knibbel dat is ff balen die zorgkosten bijdrage....vind het wel raar dat de apotheek niet heeft gezegd dat je een eigen bijdrage voor dit medicijn moet betalen dan had je nog de keuze gehad om een alternatief te proberen (als je dit zou willen).
Gelukkig heb je op tijd ontdekt dat je de touwtjes even heb laten vieren en helaas met je neus op de feiten word gedrukt dat je moet blijven rekenen.

Goed opgelost Kibbeltje  ;)

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on October 24, 2014, 11:58:22 AM
Wat ben jij toch een kanjer ;)
En inderdaad wij ( geldt natuurlijk ook voor anderen) kunnen nooit de touwtjes laten vieren dat is mijn ervaring ook!
Maar je hebt het prima opgelost ben trots op je!!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on October 25, 2014, 01:37:04 AM
Dank jullie wel voor jullie reacties. Maar helaas lijkt het wel alsof ik ineens in een neerwaartse spiraal terecht gekomen ben. En dit is iets wat ik absoluut had willen voorkomen. Voel me hier echt totaal niet lekker bij.

Ben ik blij dit allemaal 'goed' opgelost te hebben, de afspraken passen nog net binnen mijn budget, kondigt zich alweer het volgende probleem aan. Ik weet niet of er al mensen zijn die de jaarafrekening van hun energiebedrijf hebben ontvangen, nou ik wel dus.

Of ik even voor 11 november een bijbetaling van 340 euro wil doen en daar bovenop komt ook nog eens 190 euro voorschot van december. Dus ik mag nu even volgende maand 530 euro ophoesten. Ik begrijp hier dus totaal niets van!! Ik ben zo zuinig geweest het afgelopen jaar, minder gas verbruikt, minder elektriciteit. Vorig jaar kreeg ik terug en nu moet ik ineens zoveel bijbetalen terwijl ik de verwarming nauwelijks nog aan zet. Wat moet of kan ik dan nog meer doen? Dan maar helemaal geen verwarming meer aanzetten.....!!

Ik baal als een stekker hiervan en heb vanmiddag even heel erg in een dip gezeten, paniek begon weer als vanouds op te borrelen. Probeer nu weer rust in mijn hoofd te krijgen zodat ik weer voor mezelf plannen kan maken hoe dit weer op te lossen. Betalingsregeling zien te krijgen bij de energiemaatschappij, weer terug naar een strakke betalingsplanning per week op papier zetten.

Ook ben ik mij bewust dat ik dit geheel aan mezelf te danken heb, heb te snel de touwtjes laten vieren. En natuurlijk had ik beter eerst aan mezelf moeten denken in plaats van aan anderen en over mijn buffer moeten waken alsof het mijn grootste schat is. Toch heb ik van dit laatste geen spijt, ik heb een paar keer een behoorlijke greep in mijn buffer gedaan om anderen te helpen en daar ben ik tot nu toe erg blij om. Waarschijnlijk zou ik dat een volgende keer weer doen.

Heel eerlijk gezegd dacht ik al dat ik het alleen best kon redden en dat ik dit forum niet meer zo hard nodig had. Daarom kwam ik steeds minder op het forum, loslaten heet dat.... Niet zo mooi gedacht van mij en Ik moet hier dan ook op terugkomen, ik heb dit forum en jullie allemaal nog heel hard nodig. Natuurlijk om mijn verhaal kwijt te kunnen maar vooral om het meeleven, advies of opbeurende en bemoedigend woorden te krijgen. Dit is die stimulans en motivatie die ik nodig heb om door te gaan op de ingeslagen weg. Jullie zorgen ervoor dat ik gefocust blijf op mijn schulden.

Jeetje Knibbel dat is ff balen die zorgkosten bijdrage....vind het wel raar dat de apotheek niet heeft gezegd dat je een eigen bijdrage voor dit medicijn moet betalen dan had je nog de keuze gehad om een alternatief te proberen (als je dit zou willen).
Helaas Tuthola, heeft meneer Knibbel deze medicijnen nodig. En nee, zowel huisarts als apotheker hebben ons niet verwittigd dat op deze medicijnen een wettelijke eigen bijdrage zat. En dan betaal je ook nog eens 6 euro extra aan de apotheker vanwege 'eerste uitgifte', maar dit vertellen ze je er niet bij (of weten zij dat zelf ook niet?) Maar.... misschien kan ik wel proberen bij de huisarts te achterhalen of hier niet een ander alternatief voor is die 'minder' duur of misschien geheel 'kosteloos´ is. Of misschien moet ik daarvoor bij de zorgverzekeraar zijn?! Ga daar volgende week eens navraag over doen.



Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on October 25, 2014, 08:15:40 AM
Jeetje lieve Knibbel, wat ontzettend balen dat je geld moet bijbetalen! Toen je vorig jaar geld terug kreeg is je maandbedrag ook naar beneden gesteld vermoedelijk? Misschien heeft het daarmee te maken? Ik kreeg verleden jaar en dit jaar geld terug, ze hadden mijn maandbedrag ook aangepast maar ik heb het bedrag weer teruggezet naar hoe het was.

Je komt vast en zeker weer terug op de rit, al is dit wel enorm zuur voor je.

Dikke knuffel voor jou, lieve Knibbel.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on October 25, 2014, 11:00:53 AM
He jakkes wat een tegenslag ik hoop dan ook dat je een goede betalingsregeling kan treffen bij het energie bedrijf. Ik vind 190 euro in de maand best veel voor 2 personen en dan nog bijbetalen!!
Het is heel lief dat je een ander uit de brand wilt helpen en naar wat ik begrepen heb is dat ook een knelpunt voor jou. Het nee zeggen is moeilijk maar dat zou je toch eens moeten doen meis want nu zit je zelf met de gebakken peren. Ik weet het dat is moeilijk......

Misschien kan je voor de medicijnen van je man bij de apotheek zelf info vragen die weten vast wat wel en niet vergoed word, dan zou ik met je huisarts overleggen wat het beste is. Nu ik het opschrijf vraag ik me af of de apotheek ook kosten berekend over het vragen van info ??? Lijkt mij van niet maar weet dit niet zeker.

En ja ik zit met angst en beven te wachten op de jaarafrekening  :-\
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on October 25, 2014, 11:29:54 AM
Knibbel mag ik je iets vragen? houdt je ook wekelijks je meterstanden bij?
Je kan wel ergens een lek hebben bijvoorbeeld bij de gasmeter totaal ergens anders.
Of hebben ze je na het vorige jaar in maandbedrag heel erg naar beneden gegooid dat het daar op mis gegaan? Zelf ga ik meestal ongeveer 5 à 10 euro boven hun geschatte bedrag zitten al gelang naar wat ik kan missen krijg dan meestal terug. Hoop dat je hier iets mee kan.

Ik heb vorige maand de afrekening gekregen wij moesten vorig jaar terugbetalen maar daar had ik rekening mee gehouden omdat er toen steeds storingen met de ketel waren, maar kon helaas toen geen buffer voor achteruit leggen doordat ik niet goed alles meer overzag ging het bij ons verkeerd. Wij hebben tijdens de renovatie van ons huis een nieuwe ketel gekregen heb daarna het maandbedrag naar beneden gegooid met in het achterhoofd hoe hoog ik hem had staan in het oude huis dus dit jaar hebben wij terug gekregen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: chapter on October 25, 2014, 11:39:49 AM
knibbel
heel lief dat jij andere helpt maar helpen zij jou nu ook nu jij het moeilijk hebt!
Je kunt gewoonweg geen geld uitlenen als je het zelf al niet breed hebt.
Laat deze mensen ook zelf een oplossing zoeken want zo blijven ze komen en je moet maar afwachten of je het terug krijgt.
Ik vind 190 ook mega veel voor 2 ik betaal 150 met 4 en ik betaal dan nog veel omdat ik veel apparatuur moet gebruiken ivm rug zoals droger en vaatwasser.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on November 07, 2014, 01:05:40 PM
Pfff... hier word ik nu toch een beetje kribbig van.

Zoals sommige forumleden al weten woont mijn dochter sinds twee jaar in een beschermde woonvorm en deelt haar appartement met een medebewoonster. Vanaf het begin ging dit 'samenwonen' al niet helemaal soepel maar de laatste maanden is het van kwaad alleen maar erger geworden. Mijn dochter veranderde in een paar maanden tijd in een angstig en schuw meisje dat continue op haar tenen moest lopen om zich aan te passen aan haar medebewoonster. Ze was zogezegd 'gast' in haar eigen huis en alleen in haar eigen slaapkamer voelde zij zich thuis. Het kon niet anders dan dat dit zou escaleren. Voor mijn gevoel is de breuk tussen haar en haar medebewoonster, ondanks pogingen van begeleiding en hoofdmanager, niet meer te lijmen. Men heeft nog aangeboden uit te kijken voor een andere plek voor binnen de Stichting, maar op korte termijn zit dit er niet in. Ik vond het gewoon niet meer verantwoord om haar verder aan haar lot over te laten en heb, samen met haar, een radicaal besluit genomen (dit tot grote tegenzin van begeleiding en hoofdmanager) en heb aangeboden om haar weer terug naar huis te laten komen en van hieruit op zoek te gaan naar een nieuw, ander eigen plekje voor haar. Men was duidelijk 'not amused' over mijn besluit.

Of dit een verstandige beslissing is geweest zal de toekomst moeten uitwijzen. Na mijn 'aanbod' wilde mijn dochter, vanzelfsprekend, geen dag langer daar blijven en hebben wij het contract opgezegd met de Stichting. Nu woont ze dus sinds een tijdje weer bij ons thuis en heb ik het gelukkig voor elkaar gekregen dat de opzegging met terugwerkende kracht per 1 oktober ingaat. Contractueel heeft zij namelijk een opzegtermijn van twee maanden. Het zure hier aan is  dat mijn dochter wel al bij ons thuis woont maar officieel tot 1 december in de woonvorm en in deze woonplaats blijft ingeschreven. Met gevolg dat zij dus voor de maanden oktober en november volledige eigen bijdrage AWBZ moet betalen. Heb je het wel over 470 euro per maand. Zij betaalt dus twee maanden voor een onbewoonbare kamer. Ok, vind dit zuur voor haar, maar het is even niet anders. Wij hebben dus al haar spullen in haar slaapkamer gezet en zijn begonnen alles uit elkaar te halen. Nu moeten we dus gaan rondvragen of kijken om een aanhangwagen voor de auto van de zoon of een busje ergens te kunnen lenen. Wij dus in de veronderstelling hier nog de tijd voor te hebben tot uiterlijk 1 december......

Worden wij sinds afgelopen week steeds maar weer gebeld door begeleiding met de vraag wanneer wij haar spullen weghalen. Bij het laatste telefoontje wilde men zelfs mij de belofte laten uitspreken volgende week de hele kamer leeg te hebben geruimd. Men heeft namelijk een nieuwe client voor haar plaats gevonden en men wil deze per 1 december erin laten trekken. Men wil dus de laatste twee weken gebruiken om de kamer te laten verven en te poetsen. Oh hallo, we hebben het over een slaapkamer waar net een bed en kast in passen, deze heb ik zelfs in een halve dag geverfd en gepoetst.

Vinden we niet snel een aanhangwagen of busje zullen we er een moeten huren. Ik heb er een gevonden die met uurtarieven werkt alleen.... ze vragen wel vooraf 250 euro borg. En dit geld heb ik dus volgende week niet, dit kan pas 21 november wanneer mijn dochter haar wajong krijgt. Nu moet ik dus haar begeleiding bij gaan brengen dat de verhuizing niet eerder dan de laatste week van november gaat gebeuren.

Sorry voor dit lange verhaal, moest het even kwijt. Ik weet dat ik af en toe een kort lontje heb, maar deze gang van zaken roept enorme weerstand op bij mij, ben haast geneigd om de zaak te traineren. Maar ga toch maar proberen alles netjes op te lossen......

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on November 07, 2014, 06:46:44 PM
Lieve Knibbel, je moet de kamer leeg opleveren voor 1-12! Dus laat je zeker niet opjagen, je dochter betaald tot die tijd. Simpel!

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on November 07, 2014, 08:03:19 PM
Ik sluit me aan bij Boeddha laat je niet gek maken er is inderdaad betaald tot 1-12.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on November 07, 2014, 09:21:28 PM
Lieve Knibbel, ook ik sluit me aan bij Boedha en Tuthola. Je dochter heeft betaald tot 1 december, dus je kan rustig pas 30 november de kamer leeghalen en leeg opleveren :) Niet stressen en haasten voor een ander. En je staat ook nog gewoon in je recht om niet eerder de kamer leeg te halen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: jan on November 07, 2014, 10:43:59 PM
Quote
Sorry voor dit lange verhaal, moest het even kwijt. Ik weet dat ik af en toe een kort lontje heb, maar deze gang van zaken roept enorme weerstand op bij mij, ben haast geneigd om de zaak te traineren. Maar ga toch maar proberen alles netjes op te lossen......

Je bent net zo goed een mens, net als ons en je doet verschrikkelijk je best voor je dochter. Dit gaat je niet in je koude kleren zitten. Dus je mag een kort lontje hebben ;)

Het gaat om je dochter tenslotte!!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on November 07, 2014, 11:33:18 PM
Dames, jullie hebben groot gelijk. Ik ben toch wel gek om mij zo te laten opjagen. Mijn dochter betaalt tot 1 december en tot die tijd heeft ze toch minstens recht op die slaapkamer (eigenlijk strikt genomen op het halve appartement, helft woonkamer, helft keuken enz.). Nu moet zij, liefst een of twee dagen van te voren, de begeleiding bellen wanneer zij het appartement wil betreden om iets uit haar slaapkamer te halen. Ik vind het gewoon irritant dat er zo'n druk op ons uitgeoefend wordt.

Ze wachten maar rustig af, lukt het mij om op korte termijn een aanhangwagen of busje te lenen hebben ze geluk, zo niet wachten ze maar tot de laatste week.


[Je bent net zo goed een mens, net als ons en je doet verschrikkelijk je best voor je dochter. Dit gaat je niet in je koude kleren zitten. Dus je mag een kort lontje hebben ;)

Het gaat om je dochter tenslotte!!!
Het gaat zeker om mijn dochter Jan en ik heb gewoon geen ander alternatief dan haar terug naar huis te nemen. Als ik de begeleiding en de hoofdmanager moet geloven doe ik hier helemaal verkeerd aan. Het werd mij net niet met zoveel woorden bijgebracht, maar het was mij wel duidelijk dat ik in hun ogen geen goede moeder ben. En misschien hebben ze gelijk, haar nu weghalen uit een beschermde woonvorm van het AWBZ is natuurlijk niet zonder risico. Gezien de bezuinigingen weet je niet wat de volgende stap van deze regering is. Ik weet niet of mijn dochter straks nog wel via AWBZ of PGB ambulante begeleiding bij zelfstandig wonen kan krijgen. Dit doemscenario werd mij wel voor ogen gehouden door de hoofdmanager en ik heb toen wel heel stoer geroepen dat als dat inderdaad zo is ik dan uiteraard mantelzorg ga verlenen, maar ik maak mij wel degelijk zorgen hoe het straks verder moet. Ik probeer maar te denken: wie dan leeft dan zorgt, maar makkelijk is dat niet. Maar welk alternatief had ik dan: mijn dochter daar ongelukkig laten zijn.....?? Men heeft vanuit de woonvorm niet echt pogingen gedaan om bij de eerste problemen hier adequaat actie op te ondernemen. Waarom ook, mijn dochter was toch erg meegaand en liet zich wel door iedereen manipuleren. In ieder geval maakt het mij kwaad dat men bij haar woonvorm nu ineens zo 'zakelijk' doen alsof men het ons wil laten voelen!! Daar komt dat korte lontje weer......  >:( >:(
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: jan on November 07, 2014, 11:59:43 PM
Quote
Maar welk alternatief had ik dan: mijn dochter daar ongelukkig laten zijn.....??

Wij hadden allemaal, stuk voor stuk dezelfde keuze gemaakt!!!

@Knibbel respect!!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: burningspirit on November 08, 2014, 01:26:21 AM
Helemaal met Jan eens!
Ik had precies het zelfde gedaan met mijn dochter.
Mijn dochter woont ook met begeleiding, Wajong en PGB en moet zelfstandig leren worden.
Gelukkig is deze begeleiding heel erg goed, maar ik zit er ook wel boven op, vooral als er weer wisseling van de wacht is.
Eigenlijk is het van de zotte dat men het hart heeft om zo dreigend te spreken. Alsof het allemaal al niet moeilijk genoeg is.
Ik wens je veel sterkte, Knibbel. Het zal niet makkelijk zijn allemaal.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: gewoon on November 08, 2014, 09:13:19 AM
Ha Knibbel goed dat je deze knoop hebt door gehakt en laat je niet gek maken,  nu hebben zij op eens haast omdat er een nieuw slachtoffer gevonden is, en zijn al maanden en maanden goed op de hoogte van het gedrag van haar medebewoonster.

Hoeveel haast hebben zij al gemaakt dat de gedeelde ruimtes geschikt is voor twee bewoners, er moet nog flink uitgeruimd  en schoon gepoetst worden.

Denk dat zelfs nu je dochter weg is,  niet op gepakt word dat zij in gebreken zijn, en staan nu te verkopen dat jij iets niet goed doet.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on November 09, 2014, 09:57:16 PM
Lieve allemaal, bedankt voor jullie reacties, het heeft mij gesterkt in mijn opstelling dat ik mij niet met alle geweld moet schikken naar de wensen van de Stichting van de woonvorm van mijn dochter. Het is dat verrekte schuldgevoel, je laat op je inpraten en gelooft op den duur ook nog dat JIJ (eigenlijk gezegd WIJ) degenen zijn die het verkeerd hebben gedaan, wij zijn degenen die de stekker eruit hebben getrokken dus wij hebben verder niets te zeggen, niets te willen, niets te eisen......

Het afgelopen week zelf contact gehad met het CAK en daar wist men nog niets van de opzegging. En... wij kunnen dat niet doen, alleen de Stichting kan de AWBZ-woonverblijf opzeggen, dus zolang zij dit nog niet van de stichting hebben doorgekregen blijft de AWBZ-bijdrage gewoon doorlopen!! Hier weer ook onze taak om daar zelf in op te letten. Alsof je het over het opzeggen van een telefoonabonnement hebt, hier moet je ook soms maanden voor bellen en schrijven en dreigen eer dit administratief fatsoenlijk afgehandeld is.

Pfff... ben ik blij dat ik voor mijn  dochter (buiten de stichting om) een eigen WA- en Rechtsbijstandsverzekering heb afgesloten. Want officieel woont zij tot 1 december op het adres van de woonstichting, terwijl de stichting per 1 oktober het zorgcontract heeft opgezegd. Dus zij valt vanaf 1 oktober niet meer onder hun verantwoording, wel mag zij tot 1 december betalen voor het AWBZ. Maar hierdoor kan zij zich niet in de woonplaats van die woonvorm uitschrijven en niet bij onze gemeente  inschrijven. Zij 'logeert' dus tot 1 december bij ons maar valt niet meer onder hun collectieve WA-verzekering, want dit viel binnen het zorgcontract. Maar zij valt ook niet onder onze WA-verzekering, want officieel woont zij niet bij ons.... Ben ik dus blij dat ik twee jaar geleden die verzekeringen nog eens apart voor haar heb afgesloten. Vraag mij alleen  af of die verantwoordelijken bij de Stichting zich bewust zijn wat met deze werkwijze allemaal fout kan gaan....

In ieder geval laten wij ons niet opjagen. Heb voorlopig sowieso genoeg te doen.... verhuisberichten doorgeven, afspraak met zorgkantoor maken i.v.m. CIZ-beschikking. Mijn dochter heeft namelijk een CIZ-beschikking tot en met 2026, dus recht op AWBZ-woonverblijf met begeleiding of zelfstandig wonen met ambulante begeleiding. Aangezien dit helemaal nieuw is voor mij moet ik mij daar eerst over laten informeren hoe nu verder....

En dan nog afspraken met de arbeidsdeskundige van het UWV. Haar reintegratiebureau is opgeheven, het UWV heeft het contract met haar jobcoach opgezegd, maar laat ons de vrijheid eigen keuze te maken in jobcoaching, dus ook hier weer een jungle van mogelijkheden en onmogelijkheden......



Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Bloem2 on November 09, 2014, 10:49:49 PM
Sjonge Knibbel, er komt wat op je bordje.
Soms is een kort lontje helemaal niet erg hoor, jij hoeft niet alles voor
zoete koek te slikken.
Bij het CIZ gaat die beschikking volgens mij wel veranderen: ze geven
voor alle zorg nog maar een half jaar indicatie. Dit i.v.m. de nieuwe
participatiewet.

Ik zou haar rechtsbijstandverzekering even inlichten over wat er speelt:
straks als je ze misschien nodig hebt, kunnen ze dan niet zeggen dat je
te laat bent met hun hulp inroepen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on November 10, 2014, 09:41:51 PM
Grrrrr.... zijn ze nou helemaal van de ratten besnuffeld.  >:(  Sorry mensen, maar mijn lontje wordt steeds korter.....

Wat een gedoe bij die woonvorm van mijn dochter.  Wij bellen vandaag dus netjes naar begeleiding om door te geven dat wij morgen haar post komen halen. Zo netjes en braaf zijn wij natuurlijk weer.  Wij vragen dus of de post op haar kamer ligt zoals de vorige keer of moet dat in het ander gebouw opgehaald worden. Nee hoor,  ligt op haar appartement. Belt iemand van begeleiding vanavond naar ons: post moet in het ander gebouw gehaald worden op kantoor,  want haar medebewoonster is morgenavond niet thuis.....

Wat is dit??  ??? ??? Ik was zo overdonderd en perplex dat ik alleen maar "ja is goed" kon zeggen. Pas bij neerleggen van de telefoon besefte ik het pas.  Mijn dochter mag niet meer haar eigen appartement betreden wanneer zij dat wilt. Jammer dat ik niet meteen adequaat heb gereageerd aan de telefoon. Maar daar ga ik morgen op het kantoor op terugkomen.

En ja,  bellen weer terug met natuurlijk  weer die onderhand zeurende vraag: wanneer worden de spullen DEZE WEEK opgehaald?? Gelukkig was ik nu wel zo helder om duidelijk te maken dat dit DEZE WEEK niet gaat gebeuren. Laat ze maar in de onzekerheid zitten.

Maar al met al komt mij nu zowat de stoom uit mijn oren. Het voelt aan alsof wij behoorlijk afgestraft worden. Wij zijn al nooit van die 'standaard'-ouders geweest, weigerden hun bewindvoerder,  hun jobcoach,  hun bemoeizucht..... Nee, ze waren niet altijd blij met ons en al helemaal niet met zo'n eigenwijze moeder als ik.

Bij mij is de maat nu vol en ik ga nu echt een klacht indienen. Want het minst wat ze kunnen doen is de zaak op een fatsoenlijke manier afhandelen. Zo ga je toch niet met mensen om.....

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Marjan12 on November 11, 2014, 07:00:25 AM
Quote
Het afgelopen week zelf contact gehad met het CAK en daar wist men nog niets van de opzegging. En... wij kunnen dat niet doen, alleen de Stichting kan de AWBZ-woonverblijf opzeggen, dus zolang zij dit nog niet van de stichting hebben doorgekregen blijft de AWBZ-bijdrage gewoon doorlopen!! Hier weer ook onze taak om daar zelf in op te letten. Alsof je het over het opzeggen van een telefoonabonnement hebt, hier moet je ook soms maanden voor bellen en schrijven en dreigen eer dit administratief fatsoenlijk afgehandeld is.

Het lijkt net of deze stichting alle zeggenschap heeft, hun maken de dienst uit. Dit deze zeggenschap werkt ook fraude in de hand. Is jullie dochter nog wilsbekaam, d.w.z. dat zij rechtsgeldige beslissingen mag nemen?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on November 11, 2014, 11:46:38 AM
Het lijkt net of deze stichting alle zeggenschap heeft, hun maken de dienst uit. Dit deze zeggenschap werkt ook fraude in de hand. Is jullie dochter nog wilsbekaam, d.w.z. dat zij rechtsgeldige beslissingen mag nemen?
Ja ze is wilsbekwaam, zit niet onder curatele..... maar is vanwege haar beperkingen en autisme gewoon kwetsbaar en snel te beinvloeden. Daarom kies je ook voor een 'beschermde' woonvorm. Helaas begin ik nu sterk het gevoel te krijgen dat onze keuze misschien toch niet de juiste is geweest. Zolang je geen problemen maakt is het goed vertoeven in de woonvorm, maar zo gauw je niet meegaat in hun manier van aanpak...... Er is teveel gebeurd in een zeer korte tijd om het allemaal nog goed te krijgen. Mijn dochter heeft geen vertrouwen meer in de woonvorm en voelt zich eerder ongemakkelijk en zeer ongelukkig op die plek. Toch ga ik ze niet allemaal over een kam scheren, ben ervan overtuigd dat er zeker woonvormen zijn die heel goed werken..... Dat was bij deze stichting ook, maar ook zij hebben te maken met moordende concurrentie, bezuinigingen, ontevreden clienten, mopperende ouders.... (Ben ik nu toch weer aan het proberen een excuus voor hun te zoeken ::))

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 02, 2014, 10:57:49 PM
Mijn schuldenstand was op 1 maart nog 15.919,00 euro.
En per 1 augustus stond ie op 13.207,00 euro.

Had eigenlijk gehoopt eind van het jaar onder de 10.000 euro te kunnen komen, maar ben bang dat dit het niet gaat worden. Dus ga ik proberen om voor de 11.000 te gaan.
Nog een maand te gaan voor het einde van het jaar maar..... gelukt, onder de grens van 11.000 euro belandt. Het zijn maar 2 eurootjes die ik eronder zit, maar ik heb dit doel in ieder geval bereikt!!

Schuldenstand was op 1 augustus nog 13.207,00 euro.
Per 1 december stond de meter op 10.998,00 euro.

Twee jaar geleden mijn eigen traject ingegaan, nog met de onmogelijke gedachte in het hoofd binnen 3 jaar hiermee klaar te zijn. Nou, zoals het nu uitziet mag ik nog zeker  2 jaar doorploeteren voor die felbegeerde NUL te zien is.....

Maar ben toch reuze blij met dit behaalde resultaat.  :) :)


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Robin Hood on December 02, 2014, 11:13:23 PM
Wowwww, wat een super resultaat... In een jaar tijd meer dan €5000 aflossen is een prestatie waar je ontzettend trots op mag zijn. Ik ben dat in ieder geval wel op jou en wil je laten weten dat ik een enorme bewondering voor je heb.. Ga zo door en die 0 komt iedere aflossing weer een stap dichterbij..
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 03, 2014, 12:43:28 AM
Dank je Robin Hood.
Hopelijk gaan de volgende twee jaar ook zo snel voorbij.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: jan on December 03, 2014, 04:43:45 AM
Vele kleine stapjes, is altijd één grote stap! Goed gedaan!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on December 03, 2014, 06:39:48 AM
Oh lieve Knibbel, you did it!!! Nog even en de 4 cijfers voor de komma zijn bereikt! Super gedaan!!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on December 03, 2014, 08:25:48 AM
Ik heb even teruggekeken naar Juli 2013.....schuldenstand was toen 21.180 euro.....schuldenstand per dec 2014  10.998 euro !!! Ondanks een paar hobbels op de weg heb je het maar mooi geflikt deze prestatie te leveren,  je kan met recht heel trots op jezelf :-)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on December 03, 2014, 11:13:32 AM
WOW wat een KANJER ben je!!!!

Ben trots op je :) :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Chrissie on December 03, 2014, 12:58:16 PM
Wat ben jij een ongelofelijke bikkel, je hebt jezelf overtroffen en die mijlpaal van 11.000 euro eerder bereikt.
Ben zo trots op je!
 :-* :-*
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: burningspirit on December 03, 2014, 03:14:41 PM
Zo heej Knibbel...... wow!
Als je op deze manier doorgaat duurt het niet eens meer 2 jaar. Respect hoor!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tonnie64 on December 03, 2014, 04:10:41 PM
Wauwwww Knibbel , neem mijn petje voor je af en maak een diepe buiging super gedaan ;D ;D ;D ;D ;D
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Weegschaaltje on December 03, 2014, 06:34:53 PM
Knibbel wat heb je al ontzettend veel bereikt zeg. Ondanks af en toe een hobbel zit je mooi wel onder die 11000,-
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Bloem2 on December 03, 2014, 09:09:11 PM
Knibbel in de vrije val. Diep respect en wat heb je een slag gemaakt.
Ik begrijp heel goed dat jij een wandelende rekenmachine bent en heel wat
zweetdruppels hebt liggen. Dikke duim en groot compliment!
Voor jou ook het knokkerscertificaat.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on December 04, 2014, 12:41:55 AM
Dank jullie wel.  Vooral voor het knokkerscertificaat lieve Bloem, maar ik denk dat de meesten op dit forum deze verdienen!! 

Ik hoop dat jullie mij niet een verwaand nest gaan vinden, maar ik ben inderdaad ook wel wat trots op mezelf maar vooral super super blij..... eindelijk begin ik ook een lichtje te zien aan het eind van de tunnel. Ik hoop zo dat er niet al te veel obstakels op de rest van het pad liggen!!

Het klinkt misschien raar maar ergens mis ik de afgelopen twee jaar. En dan bedoel ik vooral de veelvuldige berichtjes over en weer en het mekaar weer uit de put trekken of meekijken, meedenken....  Weten jullie het nog Weegschaaltje, Kaatje, Chrissie, Tuthola, Bloem  en al die anderen....??

En dan die wijnavondjes?? En ons cruiseschip met Libra en Buster??

Ondanks alle ellende een periode van herkenning/erkenning, hulp, steun, verbroedering, saamhorigheid, begrip, respect en waar ook plaats was voor humor, maar vooral vriendschap!!

Vind dat een dikke pluim naar diegenen die dit forum hebben opgezet ook best wel op zijn plaats is. Bedankt voor dit forum!


Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: jan on December 04, 2014, 07:03:17 PM
We moeten elkaar blijven helpen en steunen, anders wordt het een hele lange weg. Ik heb heel veel aan het forum gehad en ik ben ook dingen anders gaan zien. Mijn politieke keuze is gegaan van CU naar de SP. Ik heb geleerd andere niet te veroordelen of te beoordelen.

De weg is lang, zonder begrip van je medemens in je nabijheid. Dit was ook de reden om het forum te starten. Iedereen is welkom en wij hoeven niet te weten wie je bent. We willen alleen weten hoe het met je gaat en hoe wij elkaar kunnen steunen met tips en goede raad.

Maar een forum wordt ook gemaakt door zijn leden en dat zijn jullie!

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Marjan12 on December 04, 2014, 11:09:15 PM
Ik ben blij dat ik hier terecht ben gekomen, nooit geweten dat er anderen zijn, die in dezelfde shit zitten. Petje af, voor jullie allemaal!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on December 13, 2014, 01:31:37 PM
Lieve Knibbel, die avonden en gezelligheid op het forum die kan ik me nog heel goed herinneren :) Er voor elkaar zijn met een lach en traan! Veel geleerd van bijzondere mensen hier. Echt super! :) :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Weegschaaltje on December 13, 2014, 07:13:48 PM
Knibbel je hebt al zo een lange weg afgelegd. Hele grote respect daarvoor. Ook al post ik niet zo veel meer. Ik lees nog wel regelmatig mee. Ook ik ben door dit forum uit het dal geklommen. Heb nog een lange weg te gaan maar de eerste en grootste hobbels zijn genomen. Mede dankzij iedereen hier op t forum.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Joy2014 on December 20, 2014, 02:08:03 PM
Knibbel, ik ben nieuw hier op het forum en heb het een en ander doorgelezen. Wat knap van je dat je toch onder die 11000 terecht bent gekomen met vallen en opstaan en struggelingen tussendoor. Ik heb ook erg veel geleerd van jou en van anderen uit dit topic. Heb zelfs direct nog mijn buffer met een paar euro aangevuld. :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 02, 2015, 10:02:43 PM
Joepie, de maand december is voorbij en hier is iemand  super blij en ongelooflijk trots op zichzelf. Hopelijk vinden jullie mij nu niet verwaand of ijdel. Maar het is mij na zoveel jaren eindelijk gelukt om het oude jaar af te sluiten zonder iets weggesnoept te hebben van het vooruitbetaalde salaris van januari van manlief.

Hoezo is ze hier zo blij om, zullen sommigen wellicht denken.....

In december krijgt manlief zijn salaris van januari altijd al halverwege de maand december in plaats van eind december. Altijd leuk zo voor de 'dure' feestdagen. Voor mij is dat altijd een doodsteek geweest. Zie maar eens zo vlak voor kerst en nieuwjaar van dat geld af te blijven, terwijl je zo graag iedereen in de watten wil leggen, wil verwennen met cadeautjes en lekker eten. Alles delen met anderen, want dat is toch de gedachte achter het kerstfeest (heb ik mezelf altijd wijsgemaakt) en deze gedachte  nam ik altijd heel letterlijk!!

Het lukte mij al jarenlang niet om zo gedisciplineerd met het geld om te gaan dat ik begin januari nog het gehele salaris intakt had. Januari was dan ook altijd de maand bij uitstek die ik met schrik en beven tegemoet zag, omdat ik altijd veel, heel veel geld tekort kwam in die maand.

Vooral de laatste jaren, voordat bij mij de knop om ging, toen was het zelfs zo erg dat ik voor de hele maand januari bijna niets meer van geld had, terwijl nog alle rekeningen zoals hypotheek, energie zorgverzekering e.d. betaald moesten worden. Januari was dan ook altijd de maand dat ik kapot van stress en stijf van zenuwen naarstig op zoek ging naar potentiele geldschieters die mij uit de brand moesten helpen..... Ik krijg nu nog altijd rillingen als ik aan al die jaren terugdenk.

Maar dit jaar..... geen cadeaus voor en door anderen, geen 'nieuwe' kleding aanschaffen, geen duur feestmaaltijd.... geen kerstaccessoires voor in en om het huis. Gewoon dezelfde oude troep: functioneel genoeg.... en bijna hele kamer bezaaid met theelichtjes van de action. Goedkoop en toch supergezellig en sfeervol.  Alleen iets extra's uitgegeven voor eten, maar ook de andere gezinsleden droegen hun steentje bij.

Jeetje, ik heb nog geen enkele kerstmis meegemaakt dat ik alle verleidelijke, feestelijk uitgedoste winkels zomaar voorbij kon lopen. Het boeide mij gewoon niet. Voor mij was het dit jaar  alleen  van belang om met mijn gezin en vrienden op gezellige en ontspannen wijze kerst en nieuwjaar te kunnen vieren. zonder al die glans en glamour, zonder al die franjes en zonder verplichtingen van onze kant, maar ook niet van hun kant. En het belangrijkste.... zonder mezelf in de problemen te brengen.

En nu is het januari en ik heb nog het hele salaris van manlief voor alle vaste lasten, betalingsverplichtingen enz. Dit is voor het eerst sinds tientallen jaren dat ik kalm en rustig de maand januari in ga. Pfff... voel me net een kind wat een of andere moeilijke prestatie heeft volbracht!!  :D :D
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on January 02, 2015, 10:07:50 PM
Knibbel, dit is echt MEGA super!! Wat zijn jij en meneer Knibbel heel fijn het nieuwe jaar in gegaan! Enne....gezelligheid kost geen geld met de feestdagen :)

Jij bent echt een voorbeeld dat veranderen van gedrag qua geld echt mogelijk is. SUPER!!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 02, 2015, 10:49:46 PM
Wat zijn jij en meneer Knibbel heel fijn het nieuwe jaar in gegaan!!
Ja Kaatje dat klopt, maar voelt nog een beetje onwezenlijk en vreemd aan. Geen kopzorgen, geen slapeloze nachten, geen gepieker en rekenen hoe de maand door te komen en.... de maand februari ingaan zonder achterstanden te hebben opgebouwd!! Natuurlijk weet ik niet wat er allemaal nog aankomt in de toekomst en misschien krijgen we in februari wel te maken met onverwachte zorgkosten (meneer Knibbel heeft recent zorgelijke gezondheidsproblemen gekregen), maar voor nu, voor dit moment, wil ik even genieten.....

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on January 02, 2015, 10:54:00 PM
Ohhh Knibbel wat goed van je ik herinner die januari maanden nog heel goed, dus snap precies waar je het over hebt. Ook hier geen nieuwe kleding of kerst spullen kopen en moet toegeven dat het geen verschil maakt je komt er dan achter dat de aandacht en de gezelligheid met elkaar hetzelfde is en met plezier terug kijkt op een sobere kerst.

Je mag best trots zijn dat je dit gedaan hebt want de verleiding blijft altijd groot.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on January 02, 2015, 10:57:59 PM
Groot gelijk heb je Knibbel! GENIET er van!! Het is je zo gegund.

En die zorgkosten, tja....die blijven altijd vervelend. Je weet altijd dat je in ieder geval je eigen risico kwijt zal zijn als je pech hebt. Nu niet over nadenken. Nu heerlijk genieten van dit fijne gevoel. :) :) :) :)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 02, 2015, 11:29:36 PM
Dit waardeer ik zo erg aan jullie en aan dit forum.... jullie weten wat het betekent en jullie herkennen ook de valkuilen van zo'n dure maand als december. Maar eerlijk gezegd ben ik blij dat ie voorbij is, pfff.....
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: burningspirit on January 03, 2015, 01:40:38 AM
Hier nog eentje met een sobere kerst, die niet minder fijn was dan andere jaren
Ik had twee mooie rode kaarsen op de kop getikt, gekocht in de periode dat die kleur niet klopte, dus spotgoedkoop toen. Was erg nieuwsgierig of ze zouden doen wat ik zo mooi vind: in vlindervorm naarmate ze verder opbranden en JA, dat deden deze kaarsen dus wél. Alleen al daarom was ik blij. Maar nog meer om de lieve dingen van de kinderen, de rustige avonden, ongedwongen en gezellig. Simpele smakelijke afgepaste maaltijden, geen overdreven gedoe, genieten van lekkers dat deze en gene ons had toegestopt.
Ook voor het eerst sinds tijden nog geld over voor januari en niet de kinderbijslag al uitgegeven voordattie dr was... ;D. Kortom: eindelijk eens een heerlijke relaxte tijd gehad.

Inmiddels weer twee kaarsen gescoord voor weinig: limoengroen dus verre van populair nu. Die zijn voor als de lente weer nadert hier. Voel me net een tevreden spinnende kat nu..... hahahah.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on January 03, 2015, 08:50:25 AM
 Kortom: eindelijk eens een heerlijke relaxte tijd gehad......fijn om te lezen BS.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Robin Hood on January 03, 2015, 09:43:59 AM
Knibbel, wat fijn om te lezen dat je de maand december zo goed ben doorgekomen. Het is toch iedere x weer een uitdaging. Voor ons is en blijft het een dure maand. Zowel mijn vrouw als mijn zoontje zijn jarig in december, sinterklaascadeaus en kerstcadeaus. Kortom, een rib uit mijn lijf maar tegenwoordig wel een gebudgetteerde rib. Dit betekend dus dat ik in de maanden ervoor al geld opzij heb gezet om de decembermaand aan te kunnen. Daardoor heb ik ook in de maand december een fikse aflossing kunnen doen op de schuldenstand.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Joy2014 on January 03, 2015, 11:13:46 AM
Top Knibbel! :) wat fijn om te lezen, dat moet een heerlijk gevoel geven.

Burningspirit, wat fijn ook dat jullie het zo heerlijk hebben gehad, voor bijna niks :) En wat die kinderbijslag betreft, ik herken her helemaal. Deze keer was voor mij ook de eerste keer dat die helemaal 'over' was sinds jaren :)

Robin Hood, ook nog verjaardagen die maand, oh jey, maar goed gedaan! Zelfs nog extra kunnen aflossen, top!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Be on January 03, 2015, 02:04:54 PM
Goed gedaan Knibbel!! Wat kun je daar superblij van worden, niet?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on January 05, 2015, 12:36:45 AM
Goed gedaan Knibbel!! Wat kun je daar superblij van worden, niet?
Inderdaad Be, hier word ik heel blij en vrolijk van.

Robin Hood, ben ik blij dat ik in december geen verjaardagen te vieren heb. Wat goed van jou dat je daar al maanden van te voren rekening mee hebt gehouden en iedere keer iets opzij hebt gelegd. Ik probeer nu ook vooruit te denken en reserves opzij te leggen voor een bepaald doel. Ik heb al een kleine buffer, maar dat is meer voor onverwachte tegenslagen. Een verjaardag of b.v. etentje of bioscoopje, daar is mijn buffer niet voor bestemd. Moet mezelf gaan aanleren om nog een aparte spaarpotje te maken voor deze aangelegenheden!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Bloem2 on January 06, 2015, 12:17:38 PM
Hartstikke fijn Knibbel dat het je gelukt is van dat geld af te blijven!
Héérlijk.
Volgens mij loop jij nu zingend door de kamer.
Misschien kun je gedurende het jaar kadootjes verzamelen voor de verjaardagen,
zodat je evt. gebruik kunt maken van aanbiedingen. Maak een soort van kadomand
waar je dan uit kunt pakken.
e
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 19, 2015, 10:36:49 AM
Hmmm, het lijkt alsof onze zorgverzekeraar hun incassoprocedure hebben veranderd. Alleen begrijp ik niet waarom er verschil wordt gemaakt tussen ons en onze dochter. Wij zitten allemaal bij dezelfde zorgverzekeraar. Mijn man en ik vallen binnen de collectieve verzekering van werkgever van mijn man. Mijn dochter echter niet. Zij betaalt daarom ook meer premie voor dezelfde verzekering. Incassoprocedure was tot dit jaar altijd: eind van de maand incasso voor nieuwe maand. Lukt deze niet, na 15 dagen nieuwe poging. Mislukt ook deze komt herinneringsbrief en daarna aanmaning met 10 euro extra voor incassokosten. Omdat zij vanaf januari een nieuwe incassodatum hanteren (voordat ons salaris binnen is) is voor ons de premie van januari en februari na de 2e incasso betaald. Wij hebben nu wel aanpassing van de betaaldag aangevraagd. Dus voor ons lijkt alles bij het oude te zijn gebleven. Bij mijn dochter echter geen 2e incasso, geen herinneringsbrief, maar meteen na zo'n veertien dagen een brief van Flanderijn. Bij deze brief worden dan wel nog geen incassokosten berekend, maar alleen rente over de te betalen periode. Ook geen btw. Incassokosten en btw wordt pas bij het tweede betaalverzoek berekend. Ik kan me wel voorstellen dat mensen misschien schrikken van zo'n brief en dan sneller betalen, of dat men wil voorkomen dat hierdoor een achterstand ontstaat met alle vervelende gevolgen vandien. Maar echt lekker voelt zich dit niet aan bij mij. En dat terwijl mijn dochter in al die jaren maar een enkele keer aanmaning kreeg wegens te laat betalen van premie of zorgkosten......
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Kaatje on February 19, 2015, 10:34:36 PM
Ik had dit ook en nu kreeg ik van de week een brief dat de aanvullende verzekeringen zijn stopgezet. Let dus goed op!!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tuthola on February 19, 2015, 11:07:35 PM
Ook mijn zorgverzekering heeft incasso datum veranderd van de 1ste van de maand naar de 27ste voor mij maakt het niet uit daar ik voor die datum vang, ik kan me voorstellen dat dit voor veel mensen een probleem is.
Vind het ook niet netjes om dit zonder berichtgeving te doen.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Joy2014 on February 19, 2015, 11:13:50 PM
Wat raar zeg, niet eens een herinnering. Vraag me af of dit klopt?

Wat vervelend Kaatje, kan je dit wel weer fixen?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on February 20, 2015, 06:44:59 AM
Wat raar Knibbel! Zullen ze onderscheid maken met mensen die collectief verzekerd zijn en niet? Omdat ze denken de collectieve hebben een kleinere kans om een achterstand te krijgen?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 20, 2015, 10:36:02 PM
Vind het ook niet netjes om dit zonder berichtgeving te doen.
Dat vond ik ook Tuthola..... Maar volgens mijn zorgverzekeraar hebben wij daar dus in december een brief over gehad. Wel ja, laten we het probleem bij de postbode neer leggen.

Van de mevrouw aan de telefoon kom je ook niet veel wijzer. Voor haar was het ook niet duidelijk waarom bij mijn dochter al meteen een incassobureau wordt ingeschakeld. Het gaat om de premie van februari terwijl de maand februari nog niet eens is afgelopen. Alsof mijn dochter een wanbetaler is.

Ik weet dat ze het nu ontzettend druk hebben vanwege de overgang van het PGB naar zorgverzekeraar en gemeentes en dat het momenteel een chaos is, maar om dan maar meteen de 'administratie' bij een incassobureau te leggen, die ook nog eens hun naam groot en duidelijk op de envelop zetten..... Komt toch weer even die schaamte om de hoek kijken....

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on February 27, 2015, 12:49:10 AM
Heeft de belastingdienst een foutje gemaakt? Zelf hierover navraag doen of gewoon afwachten wat er gaat gebeuren?

Zoonlief moest over 2012 en 2013 kindertoeslag/kindgebonden budget terugbetalen. Heeft een betalingsregeling aangevraagd om deze bedragen in twee jaar te mogen afbetalen. Na iedere betaling krijgt hij een overzicht waarop staat vermeld wat er nog open staat. 17 februari kreeg hij deze overzichten weer en ineens stond daar een veel lager openstaand bedrag...... Er bleek op beide overzichten bij het bedrag betaald/verrekend ineens een veel hoger bedrag vermeld te staan dan in de overzichten van januari. Alsof hij in februari bijna 900 euro had betaald voor beide aanslagen. Eigenlijk zou hij nog zo'n jaar moeten betalen, maar als dit klopt is hij er met ca. 3 maanden vanaf. Ik hoop natuurlijk voor hem dat het geen foutje is, want zij hebben het al niet breed en voor een huishouden met vier man is 70 euro per maand missen toch wel behoorlijk veel.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on February 27, 2015, 08:42:10 AM
Wow dat is erg fijn! Alleen hoop ik voor hem dat het geen foutje is en het alsnog gecorrigeerd gaat worden.

En wat is wijsheid? Slapende honden wakker maken? Of het zo laten zitten?
Persoonlijk zou ik ze bellen want stel voor dat het wel fout is en ze komen er vroeg of laat achter? Dan mag hij het alsnog gaan terugbetalen.

En er zijn geen andere toeslagen ingehouden waardoor hij zoveel is ingelopen? Of een voorlopige teruggave?
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on March 03, 2015, 08:18:26 PM
Ai Boeddha, zie ik nu pas jouw laatste reactie....

En wat is wijsheid? Slapende honden wakker maken? Of het zo laten zitten?
Zoonlief heeft toch besloten om het zo te laten en gewoon af te wachten. Nou ja, zijn keuze!

En er zijn geen andere toeslagen ingehouden waardoor hij zoveel is ingelopen? Of een voorlopige teruggave?
Nee, dus dit komt voor hun zomaar uit de lucht vallen. We zullen zien. Ze weten in ieder geval als het een vergissing is hoeveel ze dan alsnog moeten betalen.  En mocht dit gebeuren vragen ze gewoon weer de betalingsregeling opnieuw aan, zij hebben de bedragen niet veranderd, maar de belastingdienst zelf. Ze reserveren in ieder geval een deel van het vakantiegeld hiervoor apart. We zullen zien wat er gaat gebeuren.

Vandaag werd ik even overrompeld door de bewindvoerder van de vriend van mijn dochter. Eind deze maand gaat mijn dochter bij haar vriend inwonen. Haar vriend staat onder vrijwillige bewindvoerder. Zijn bewindvoerder wist al een hele tijd dat deze twee plannen hadden om samen te gaan wonen. De vriend van mijn dochter heeft al verscheidene keren gevraagd of ze contact wil opnemen met mij, omdat ik de financien van mijn dochter beheer zodat wij samen om de tafel kunnen gaan zitten en afspraken gaan maken. Dochterlief en haar vriend hebben samen onderling al besproken hoe de kosten verdeeld gaan worden. Maar... beiden hebben een wajonguitkering en voor de belasting worden ze dan toeslagpartners. Hij zal waarschijnlijk vermindering van de huurtoeslag krijgen en hun zorgtoeslag zal misscien nu samengevoegd worden naar een gezamenlijke zorgtoeslag in plaats van beiden apart. Dat moet ik nog navragen. Maar daarvoor moeten ze zelf deze gegevens wijzigen bij de belastingdienst. En ik dus maar wachten op dat telefoontje......

En ineens krijgt haar vriend een telefoontje van zijn bewindvoerder: of zij een lijstje kan krijgen over de inkomsten van mijn dochter. Haar vriend heeft haar meteen bijgebracht dat hij zich niet met de financien van zijn vriendin gaat bemoeien, omdat schoonmamma die beheer, dus zal bewindvoerder daarover met mij contact moeten opnemen.

Paar uur daarna krijgt hij weer telefoon van zijn bewindvoerder: of zij de digid-code van mijn dochter kan hebben. Waarschijnlijk wilde ze die hebben om op de belastingsite te kunnen inloggen....?! Maar hiermee kan ze ook inloggen en gegevens inzien van mijn dochter bij UWV, zorgverzekeraar, mijn overheid..... Maar bovenal vind ik dat zij totaal niets te zoeken heeft op sites waar gevoelige informatie over mijn dochter vermeld staat!! Mijn dochter riep al meteen: dan heeft ze aan mijn moeder een goede, die geeft die nooit af !!!

Ik heb zelf ook al zitten rondneuzen op de belastingdienst en dan inderdaad met name over het onderwerp toeslagen. En ja, daar wordt bij het doorgeven van de wijzigingen gevraagd om een digid-code, maar dan van degene die de wijziging doorgeeft. Bij mijn dochter wordt gevraagd om HAAR digid-code, maar er wordt wel aanvullende informatie gevraagd over haar toeslagpartner, zoals zijn geboortedatum, jaarinkomen.... Er wordt helemaal niet gevraagd om de digid-code van aar vriend....

Ben best een beetje beduusd, wat een brutaliteit. Gelukkig dat mijn dochter haar digid-code niet kent, met een beetje ompraterij en onder druk zetten zou ze die zomaar hebben afgegeven.



Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Joy2014 on March 03, 2015, 09:53:03 PM
Jeetje Knibbel, wat raar!Kan me niet voorstellen dat daarom gevraagd mag worden??? Daar kan je inderdaad alles mee doen. En inderdaad, die zijn niet nodig hoor! Degene die een wijziging stuurt moet alleen zijn Digid invullen, ik vind dit heel vreemd.

Wat je zoon betreft, ik denk dat ik die post gemist heb. Ik heb eerder zoiets gehad. Ik had een betalingsregeling voor het terugbetalen van een toeslag. Als ik me niet vergis is dat toen verrekend met de toeslag van het lopende jaar. Er stond iets in het systeem waardoor dat automatischgebeurde ook al was je maar heel iets te laat. Het werd dan wel maandelijks verrekend hoor, dus niet dat je een paar maanden geen toeslag krijgt ofzo.

Het is al even geleden dus ik weet het niet meer helemaal zeker, maar dit is wat ik me herinner.

Ik moet eerlijk zeggen, ik zou zoiets niet op z'n beloop laten en zou zeker wel bellen als ik je zoon was, al is het inderdaad zijn keus natuurlijk.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Boeddha on March 04, 2015, 06:26:59 AM
Wat schandalig Knibbel! Een digi-d is persoonlijk en mag niet afgegeven worden!!

En je dochter kent je goed dat ze al zegt dat ze aan jou een goeie heeft :-)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on May 07, 2015, 10:34:45 AM
Hmmm.... eigenlijk niet zo verstandig gehandeld, maar van de andere kant, de fut en energie ontbrak vanwege omstandigheden om weer aan het touwtrekken te beginnen.

Kreeg pas geleden een brief van EDR voor mijn dochter met de sommatie om binnen 7 dagen na datering brief een openstaande vordering van PRO ASSIST te betalen. De brief ontving ik pas 5 dagen na datering (postbode???). Het ging over een vordering van oktober 2012, dus geen verjaring.

Mijn dochter heeft dus inderdaad zo'n 5 jaar terug een telefoon gehad met verzekering bij PRO ASSIST. Dit is toendertijd opgezegd en van een achterstand weet en wist ik niets af. Het ging om een benullig bedrag van ca. 23 euro. Had ik misschien meteen moeten betalen, maar door de prive-omstandigheden en vanwege het korte tijdsbestek is dit helaas blijven liggen. Meteen na verstrijken van die datum krijgt  ze weer een brief en nu met verhoging van buitengerechtelijke kosten en werd het bedrag ca. 65 euro (rente erbij geteld). Of ze dat meteen binnen 7 dagen wil betalen anders adviseerden ze hun client gerechtelijke stappen te ondernemen. Niets client, EDR heeft van PRO ASSIST gewoon oude al afgeschreven vorderingen opgekocht en probeert nu snel te vangen. Tenminste in mijn ogen.

Ik was eigenlijk al bereid om te betalen om zelf rust te hebben en om mijn dochter niet nog meer problemen te bezorgen. Maar eerst heb ik telefonisch contact opgenomen met EDR met de vraag over welke maand(en) dit bedrag gaat, want ik wilde toch wel graag weten of dit bedrag wel klopt. Maar daar wilde de dame in kwestie niet op ingaan. Mijn dochter had gewoon te betalen, meer niet. En anders gingen ze andere stappen ondernemen. De dame was, op zijn minst gezegd, behoorlijk onbeschoft, brutaal en behoorlijk geirriteerd aan de telefoon. Aangezien ik zelf ook al een tijdje gespannen ben, is het gesprek een beetje de verkeerde kant opgegaan en ge-explodeerd. Heb telefoon neergekwakt en heb, puur uit kwaadheid, meteen het bedrag overgemaakt. Ik wilde absoluut niets meer met EDR te maken hebben.

Ben nog steeds boos over de manier waarop ik behandeld was geworden, alsof ik een of andere misdaad had begaan. Misschien had ik mijn poot stijf moeten houden, misschien ook niet. In ieder geval blijkt nu weer dat kwaadheid niet altijd een goede raadgever is.
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: tw50 on May 08, 2015, 04:24:04 PM
Hallo Knibbel! Ik ben hier nog maar kort en heb vanmiddag jouw hele verhaal zitten lezen. Ik heb er veel herkenning in voor wat betreft jouw dochter (ik heb een zoon van 28 met autisme). Verder heb ik alleen maar diep respect voor hoe je het allemaal doet en wat je al bereikt hebt met de schulden! Ik vind het echt knap!
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Joy2014 on May 28, 2015, 04:19:06 PM
Hai Knibbel, ik hoop dat het goed met je gaat. Zag je naam staan en moest meteen denken aan meneer Knibbel met zijn overkapping ;)
Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Knibbel on July 16, 2015, 12:25:02 AM
Hai Knibbel, ik hoop dat het goed met je gaat. Zag je naam staan en moest meteen denken aan meneer Knibbel met zijn overkapping ;)
Met de aanpak van de schulden gaat het eigenlijk redelijk goed, alleen bestaat het leven uit meer dan alleen maar schulden en daar willen nog wel eens vervelende dingen gebeuren. En dat vraagt ook wel zijn nodige tol. Meneer Knibbel droomt nog altijd van zijn overkapping, staat bovenaan op zijn wenslijst en aangezien wij geen achterstanden meer hebben en de betalingen aan de schuldeisers te behappen zijn heb ik al een groot deel van het vakantiegeld hiervoor opzij gezet. Maar.... daarvoor gaan wij dit jaar ook absoluut niet weg tijdens onze vakantie, ook geen weekendje uitwaaien aan zee, geen nieuwe fiets... Gewoon lekker thuis in de tuin of wandelen net rugzak en lunchpakketje. Bovendien krijgt meneer Knibbel dit jaar een bonus omdat ie zoveel jaar in dienst is. Het zal niet zoveel zijn, want hij krijgt daarnaast een geheel verzorgde receptie aangeboden door zijn werkgever (eerlijk gezegd had ik liever het geld hiervoor op onze bankrekening willen hebben, maar dat schijnt nu eenmaal traditie te zijn), en ook dat gaat in het 'overkappingspotje'.

Nu is het alweer een half jaar geleden dat ik mijn schuldentotaal heb genoteerd.

De stand was op 1 december 2014 nog 10.998,00 euro.
Op 1 juli 2015 is onze berg gezakt naar 7.918,00 euro.

Yes, ik zit eindelijk onder de 10.000 grens......  :)

Helaas is er weer een behoorlijke aanslag op mijn bufferpotje gedaan. Onze achterpoort was hoognodig aan vervanging toe, hij viel zowat uit elkaar en werd met touwtjes bij elkaar gehouden. Een beetje  poort met beslag en slot ging toch al gauw zo'n 300 tot 350 euro kosten. Vonden wij eigenlijk behoorlijk veel geld. Dus zoeken naar een ander alternatief, zelf een poort maken, dat scheelt zeker in de kosten, volgens meneer Knibbel. Nu had meneer Knibbel een collega gevonden die het geraamte van de poort zou maken, geheel gelast van ijzer en die zou hij ook nog zelf komen inhangen. De deur bekleden zou meneer Knibbel dan zelf doen. Kosten voor de deur 250 euro, en volgens  meneer Knibbel hadden we dan wel een degelijke ijzeren poort die je nooit voor die prijs in een winkel kunt kopen. OK, poort kwam er, zag er heel goed en stevig uit, mooi aan elkaar gelast, zelfs met beslag en cilinderslot.... alleen die zaten niet in de prijs inbegrepen. Oeps, geen 250 euro, maar 350 euro werd de prijs. Had ik ook nog vrede mee, alleen.... de poort was nog niet bekleed. We hadden alleen het geraamte van de deur hangen. Dus er moest nog hout gekocht worden, verf, lijm..... En bij zo'n stevige deur hoort natuurlijk ook degelijk goed hout, geen ,'schrootjeshout' volgens meneer Knibbel. Pffff.... Uiteindelijk heeft die deur ons toch zo'n 600 euro gekost. En heeft meneer Knibbel in die hitte van afgelopen dagen zitten zagen, schuren, verven....

Daarna hebben we nog eens de reclameblaadjes van de bouwmarkten afgezocht naar houten poorten (hadden wij natuurlijk niet moeten doen) en hebben ons alleen aangekeken met een blik van: misschien een beetje impulsief en dom gehandeld? Eigenlijk zien die andere poorten ook degelijk uit maar zijn wel stukken goedkoper.... Spijt komt altijd na de zonde, toch?

Wij hebben ook nog een badkamerkraan die springt van koud naar behoorlijk warm water, het duurt nogal een behoorlijke tijd voor je een beetje normale watertemperatuur krijgt, dit kost onnodig water en de boiler blijft maar warmen. Dus ook dit vraagt vervanging.

En nu maar hopen dat mijn wasmachine het niet begeeft, want dan wordt er een aanslag op het overkappingspotje gedaan......  ;)

Title: Re: De eerste maanden overleefd maar de weg is nog zo lang.....
Post by: Meelezertje on July 16, 2015, 11:37:00 AM
Nou ja, die poort verslijt je je leven niet meer. Die heb je dan toch.

De schuldenstand is wel heerlijk naar beneden gegaan en dan zit er ook nog wat in de pot voor de overkapping. Wat zal meneer Knibbel blij zijn. Wij hebben 3 jaar geleden ook een overkapping achterin de tuin gemaakt. En bij ons was het precies andersom. Ik wou het heeel graag en man vond het zonde van het geld. Maar nu genieten we er beiden zo heel erg veel van en bijkomend voordeel is dat de achterburen niet meer zo de tuin inkijken. Niet dat ze dat nu bewust deden... maar het idee. Al jaren is 600 euro per jaar van ons budget bestemd voor huis/ tuin. Ik heb in 2 jaar tijd bijna 900 kunnen overhouden en voor dat bedrag heeft man het kunnen maken. Ziet er echt mooi uit.  Met 2 dichte wanden. Vanaf najaar 2011 ben ik materialen gaan verzamelen, deels nieuw en deels tweedehands. Bijvoorbeeld 2e hands dakpannen gratis kunnen ophalen. Er is echt veel te krijgen als je het een beetje uitkient.
Ik ben een potjes mens; op de pc alleen, geen echte potjes in de kast of zo. Gewoon alles noteren. Voor iedereen zal dat anders werken.
Ook wat je kraan betreft, die worden soms gloedje nieuw aangeboden op mp of soms bij de aldi. Gewoon geduld.
Na de overkapping hebben we in een jaar tijd ons bankstel  en meubels vervangen, 2 bijna nieuwe super goede matrassen  in een breed ledikant ( 1.80 cm oisterwijk eiken) gescoord, hier en daar laminaat gekocht.  Zelfs nieuwe lampen en assessoires . Alles 2e hands en binnen budget.
Daarna ben ik behang en verf gaan verzamelen en raamuitzetters, materiaal om horren te maken.
Inmiddels zit ook het hele huis strak in de verf en is behangen en gesausd.
Nu zit er nog maar 65 euro in de huis/ tuin pot. Hopelijk valt de onderhoudsbeurt voor de ketel mee volgende week. Nu willen we de 50 per maand gaan sparen voor een nieuwe verwarmingsketel ( 11 jaar oud)en apparatuur, ook allemaal gedateerd inmiddels.

Wat ik er eigenlijk mee wil zeggen is dat het misschien een idee is om de materialen in delen aan te schaffen, naar wat op dat moment voordelig te krijgen is. En begin als je alles binnen hebt. Dan heb je ook geen overschrijding van budget.