Wanneer eindelijk weer lucht?

Started by Knibbel, Dec 28, 2012, 11:20 PM

Previous topic - Next topic

Knibbel

Quote from: gewoon on Apr 25, 2013, 03:28 PM
Bij het Turks rijsburo hebben ze net een workschop meer verkopen gehad  ;D ;D 
;D ;D ;D ;D Geweldig Gewoon!

Had ik gisteravond eigenlijk op moeten zijn gekomen.
“Nothing ever goes away until it teaches us what we need to know” Pema Chodron

Knibbel

#316
Eigenlijk had ik willen schrijven over mijn in- en uitgavenrooster voor mei, maar ik ben helemaal lam geslagen. Kreeg de schrik van mijn leven. Kan niet beschrijven wat een angstgolf  door mij heen ging. Ongeveer twee uur geleden een huilende dochter aan de telefoon: 'mamma, ik ben zo vreselijk bang, ik sta hier ergens in het donker, en ik weet niet waar ik ben.' Vreselijk, die angst, die paniek, bij haar maar ook bij mij. Het enigste waar ik aan dacht was dat ik zelf rustig moest blijven en begon maar vragen te stellen aan haar. Wat zie je? Zie je huizen? Brandt er ergens licht? Zie je een bushalte? Haar eerste reactie: alle huizen zijn donker. Heb haar gezegd: bel gewoon ergens aan, zeg dat er iets ernstigs gebeurd is, dat je niet weet waar je bent, ze zien wel aan je dat je overstuur bent. En dan praat ik door de telefoon wel met die mensen.  En ondertussen dacht ik maar: mijn man is niet thuis, wij hebben geen auto, zoon en schoondochter zijn niet thuis want de kleinzoon slaapt bij ons, ik moet haar  begeleiding bellen, ik kan de politie bellen, maar dan moet ik wel eerst weten waar ze ergens is. En ondertussen schoten allerlei akelige doemscenario's door mijn hoofd. Wat kunnen een paar minuten dan verschrikkelijk lang duren!!

Wat was er nou gebeurd? Ze was met openbaar vervoer van haar woonvorm naar haar vriend gegaan. Terug wilde ze ook met openbaar vervoer (een ritje van 7 minuten), maar kreeg een heel andere bus dan ze gewend is en het was donker daardoor zag ze de kerk niet waar ze moest uitstappen. Zij heeft geen besef hoe lang 7 minuten is en stapte ergens waar ze toevallig een kerk zag uit, kilometers verder dan waar ze zijn moest.

Gelukkig is het allemaal nog goed gekomen, al die tijd heb ik met haar aan de telefoon gepraat, zodat ze zich niet alleen voelde, gelukkig had ze een huis gevonden waar licht brandde. Laat dat ook nog toevallig bij een politieman zijn. Zij hebben mij aan de telefoon hun adres gegeven en hebben haar in hun huis laten wachten. Heb de leiding van haar woonvorm gebeld en een begeleider is haar gaan ophalen. Mijn god, wat ben ik blij dat ik haar een paar maanden geleden een 'noodtelefoon' met abonnement heb gegeven, naast haar prepaidtelefoon, voor in noodgevallen!!!

Achteraf hoor ik van mijn dochter dat die politieman vertelde dat ze geluk had dat ze niet een halte eerder was uitgestapt, want dan stond ze in het open veld!! Ook zei ze dat ze geluk had dat haar noodtelefoon niet helemaal leeg, ze was hem vergeten op te laden, ze had nog net een streepje op het eind. Ik ga morgen meteen een gesprek aanvragen bij haar persoonlijke begeleidster hoe dit in de toekomst voorkomen kan worden. Toen ze nog thuis woonde, zorgde ik ervoor dat ze nooit in het donker alleen naar huis ging. Ben zo blij dat ze een goede engelbewaarder heeft, maar vraag me af wat je nog meer kunt doen om haar te beschermen.

Sorry voor mijn lang verhaal, maar mijn man heb ik bij zijn thuiskomst wel hierover verteld, maar hij kon zich (natuurlijk ook van schrik) alleen maar kwaad maken en opwinden en roepen dat ze in het vervolg voor het donker naar huis moet gaan, maar is daarna wel naar bed gegaan want hij moet morgen vroeg op. Ik schiet daar niets mee op, hiermee gaat mijn schrik, die nog heel diep zit, niet mee weg. Heb dus even een andere uitlaatklep nodig.
“Nothing ever goes away until it teaches us what we need to know” Pema Chodron

Weegschaaltje

Ik kan me zo goed je geschrokken angstige gevoel voorstellen. T feit dat je totaal machteloos bent en weinig kan doen. Wat fijn dat ze zo goed is op gevangen in dat huis. Je dochter is al zo kwetsbaar. Gelukkig is alles goed terecht gekomen. Heb je wel een beetje kunnen slapen na deze hectische avond?

Buster

Jeetje Knibbel, wat een verhaal.

Is je dochter een beetje bekomen van de schrik.
Gelukkig leven er ook nog goede mensen in Nederland.
Ben benieuwd wat de begeleiding hiermee kan doen.

Libra

Pfffff....lieve Knibbel......
Ik kan me je angst zo goed voorstellen!
Het is goed dat je het even van je afschrijft en je emoties op papier zet!

En inderdaad, de boosheid van je man kwam voort uit schrik, maar ja, dat helpt natuurlijk niet.
De aktie die je nu ondernomen hebt door dat gesprek aan te vragen, zet veel meer zoden aan de dijk!
Ik hoop dat hier een goede oplossing uit voortkomt.

Er zijn inderdaad, gelukkig, nog veel goede mensen en ja!, ze heeft een goede engelbewaarder.

ik hoop dat zowel jij als jouw dochter snel over de schrik heen zullen zijn.

Heel veel liefs en een dikke knuffel voor jou.
:-*

Knibbel

Nou, wat een avond was dat. Dit hoop ik nooit meer mee te maken. Het was net alsof ik gisteravond niet alleen mijn angst maar ook de angst van mijn dochter heb gevoeld. En dan voel je inderdaad die machteloosheid, je wilt haar vasthouden en zeggen rustig maar mamma is bij je. Ik krijg het nog koud  als ik eraan terug denk. Heb vandaag een kalmeringstabletje moeten innemen om te kunnen funtioneren, zo'n indruk heeft het allemaal op mij gemaakt. Haar persoonlijke begeleidster heeft een paar dagen vakantie, maar ik heb voor haar alles op de mail gezet zodat ze er werk van kan maken. Wel hebben de andere begeleiders en wij onze dochter gezegd dat ze 's avonds niet meer alleen met de bus naar huis mag totdat besproken is hoe dat aangepakt gaat worden. Nu moeten we oppassen dat het voor haar geen trauma gaat worden, want dan gaat ze nooit meer alleen met openbaar vervoer ook niet overdag. Vooral autisten hebben dat heel erg, als ze ergens heel erg van schrikken kan dat een eigen leven gaan leiden en tot een obsessie uitgroeien. Een ervaring die wij met onze dochter meerdere malen hebben meegemaakt. Ik ga mij vanavond maar weer over mijn administratie buigen, want dat is er helemaal bij ingeschoten vandaag. Het salaris van mijn man is binnen, dus eigenlijk zou ik nu een beetje jubelstemming moeten voelen, maar ben een beetje leeg van binnen.
“Nothing ever goes away until it teaches us what we need to know” Pema Chodron

Chrissie

Ik voel je gevoelens, weet helaas even niets te zeggen maar leef met je mee.

:-* :-*
Sinds januari 2016 schuldenvrij.

Knibbel

Dank jullie wel voor het meeleven. Ik begin het nu een beetje los te laten (zal ook wel de invloed van de kalmeringstabletjes zijn). Vind het al een hele geruststelling dat ze nu 's avonds niet meer alleen met openbaar vervoer gaat. Nu kan ik tenminste vanavond mijn adminstratie en de betalingen gaan doen, want ik kan het me niet permitteren hier een achterstand in te krijgen.
“Nothing ever goes away until it teaches us what we need to know” Pema Chodron

Knibbel

Mijn administratie voor de maand mei vandaag eindelijk afgemaakt. Na dat hachelijke avontuur van mijn dochter had ik even niet de zin gehad om ermee verder te gaan. Door de dag ben je met van alles bezig en dan denk je er niet aan, 's avonds komt dat angstmoment af en toe weer naar boven drijven.

Nooit gedacht dat ik dit nog eens zou roepen, maar wat is de maand april snel voorbijgegaan. Meestal wil je niet horen dat de tijd snel gaat, maar in dit geval ben ik superblij, want dit was een maand waar ik echt de tanden in moest zetten om er door heen te komen. Pfff.... zo blij dat dit voorbij is, weer een maand die voorbij is en die ik overleefd heb.....

De lijn van de schuldenlast is alweer dalend en ik hoop dat dit een vaste trend blijft.

Totaal schuldenlast eind maart was   
“Nothing ever goes away until it teaches us what we need to know” Pema Chodron

Buster

Het overkomt me niet vaak, maar ik ben sprakeloos,....
;D

Wauw,.. te gek, super en OF jij dat schouderklopje verdient hebt!
Dit heb je toch maar mooi voor elkaar gebokst.

Maak je niet druk over die buffer, die komt er,... Beloofd!
Zoals jij de koe bij de horens vat en advies omzet in daden, dan gaat dat zeker lukken.

Ik ben ook wel een beetje trots op je, mag dat?  ;)

Knibbel

#325
Quote from: Buster on Apr 30, 2013, 12:06 AM
Ik ben ook wel een beetje trots op je, mag dat?  ;)
Dat beschouw ik als een compliment Buster.

Maar zonder gekkigheid, zonder jullie hulp en steun had ik dit nooit voor mekaar gekregen.  :-* :-*
“Nothing ever goes away until it teaches us what we need to know” Pema Chodron

Chrissie

Wat ben je toch een ongelofelijke kanjer Knibbel, maak een diepe buiging voor je en neem mijn petje voor je af dame!!!
Sinds januari 2016 schuldenvrij.

Weegschaaltje

Je doet t echt geweldig Knibbel.

Be


Knibbel

Dank jullie wel voor jullie berichtjes. Ik was zelf ook heel aangenaam verrast over de resultaten. Ik wist natuurlijk wel dat de schuldenlast gezakt was, maar dat het zoveel zou zijn..... Heb het wel vier keer nagerekend voordat ik het kon geloven!! :)

Quote from: Chrissie on Apr 30, 2013, 09:46 AM
Wat ben je toch een ongelofelijke kanjer Knibbel, maak een diepe buiging voor je en neem mijn petje voor je af dame!!!
Chrissie, jij heb hier ook een groot aandeel in gehad. Jij was degene die met het advies kwam om met kleine beetjes de vordering van
“Nothing ever goes away until it teaches us what we need to know” Pema Chodron